Blogs over sociaal leven

Grenzen stellen

My life is going on, dit nummer draaide ik vlak nadat ik mijn diagnose kreeg. Was het maar zo simpel, je leven oppakken en doorgaan. Te vaak heb ik dit moeten doen. Ik vergelijk het een beetje met bergbeklimmen. Vol goede moed begin je aan je tocht, eenmaal onderweg lijkt de weg naar boven steeds langer in plaats van korter. Het pad naar boven bestaat uit kleine hobbels, zoals in mijn geval concentratieproblemen, stemmingswisselingen, angst, […]

Verder lezen

Ik ben niet onaantastbaar

Als je net zo lang doet alsof alles goed gaat verdwijnen alle narigheden vanzelf wel. Het is een strategie die goed voor me werkte in tijden dat het trappelen of verzuipen was. In tijden dat overleven de enige manier van leven was, leefde ik alsof mijn leven er vanaf hing. Ironisch. Ik werkte gemiddeld 50 uur per week, ging daarnaast nog een dag naar school en alle verdere verplichtingen en bezigheden fietsten ook gewoon voorbij. […]

Verder lezen

Ben ik dit echt?

Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me goed vandaag. Werk was leuk, ik heb veel van mijn lijstje kunnen strepen. Ik had lol met collega’s. Totdat ik thuis kom en mijn vriend drie keer vraagt hoe het gaat. Ik probeer de schijn op te houden. Maar we […]

Verder lezen

Te complexe, complexe PTSS?!

Al jaren hobbel ik mee op het ritme van de hulpverlening. Totdat het allemaal na een suïcidepoging bruut werd stopgezet. Mijn zwembandjes werden afgepakt en ik verdronk in de ellende van het “alleen moeten doen”. Ik viel hard af, mijn problemen werden groter en ik wist niet meer waar ik het zoeken moest. In de vrijgevestigde hoek werd ik al vrij snel te complex bevonden. Teveel medicatie, teveel diagnoses, een te laag gewicht. Onbehandelbaar. In […]

Verder lezen

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen

Mijn ‘vrije tijd’

Sommige mensen reageren wat jaloers als ze horen dat ik niet kan werken. “Oh, wat ik wel niet zou kunnen doen met al die tijd!” Maar zo zit het niet helaas, ik heb eigenlijk vrij weinig tijd. Ik ben moeder en chronisch ziek. Chronisch betekent altijd. Ik heb dus vrijwel geen vrije tijd te besteden. Net zomin als je dat meestal als jonge ouder hebt, maar dan met een stoornis erbij. Soms heb ik het […]

Verder lezen

Hoe voelt leven met een angststoornis?

Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en ik weet niet meer hoe het is om er zonder te leven. Leven met angst is, zeker in combinatie met andere psychische worstelingen, een voltijdbaan waar je bar weinig voor betaalt krijgt. Ik leef voortdurend op het topje van mijn […]

Verder lezen

Mag ik dan bij jou?

Als eten je vijand geworden is en de weegschaal je grootste vriend, dan weet je dat je een probleem hebt. Tenminste, dat weet ik nu. Dertien jaar geleden wist ik dat nog niet, dertien jaar geleden was het voor mij normaal geworden. Eten was mijn vijand en de weegschaal was de ene dag m’n allerbeste vriendje en de volgende dag, of nee, het volgende uur, meteen de allergemeenste vriend die er bestond. Minder eten, meer […]

Verder lezen

Ik vind sociaal contact eng

Ik weet niet wat ik precies verwachtte toen ik 1,5 jaar geleden voor het eerst bij de psychiater kwam. Ik denk dat ik hoopte op medicijnen die wonderen konden verrichten en een flink staaltje psychoanalyse. Ik kreeg inderdaad medicijnen en deze hadden ook zeker effect. Maar daarnaast kreeg ik ook de opdracht om te leven volgens een schema. De basiselementen zijn eigenlijk heel simpel: slapen, eten, studie/werk, rusten en: iets sociaals. Mijn sociale leven was […]

Verder lezen