Blogs over schuld

Ruzie-angst

“Zie je wel, zo zorg jij er dus voor dat mensen tegen je gaan liegen!” Zijn woorden slaan in als een bom. Ik moet weg. Weg van hem. En wel zo snel als ik kan. Hij is al precies zoals de rest. Hij houdt niet van mij, zie je wel, hij liegt. Hij liegt ook! “Dan ben je toch lekker niet eerlijk tegen me, ben ik wel gewend.” Snauw ik terug. Ik vlucht naar boven. […]

Verder lezen

De demonen van (C)PTSS

Wat is CPTSS? De afkorting staat voor: C = Complexe P = Post T = Traumatische S = Stress S = Stoornis Het is dus PTSS maar dan complex. Dat houdt in dat je vroegkinderlijk langdurig bent getraumatiseerd. Ik ben zelf op meerdere fronten getraumatiseerd in mijn leven (ben nu 21 jaar). Ik vertel nu uit mijn eigen ervaring omdat bij iedereen het er anders uit kan zien. Hier mijn verhaal: Waarom kon ik nou […]

Verder lezen

Wat al dan niet gebeurd is

Een tijdje geleden las ik in een oud dagboek: “Cosmic shoppinglist.” Het lijstje maakte ik op mijn 16e verjaardag en mocht bestaan uit niet-materiële wensen: “Een knuffel.” Ik bedoelde geen knuffelbeertje, maar een gewone alledaagse knuffel van een mens van vlees en bloed. Gewoon een knuffel. Van iemand. Ooit. Tijdens therapie bespreek ik voor de zoveelste keer, en steeds met grote voorzichtigheid, een vaag gevoel. Over vage herinneringen uit mijn jeugd die geen echte herinneringen […]

Verder lezen

De emotietrein

Dat emotionele verwaarlozing en onveilige hechting best wel “een ding” zijn, wordt voor mij steeds helderder. Het komt steeds meer binnen als een razende trein. En zo graag wil ik van alles delen, maar dit helder op papier krijgen lukt steeds maar niet. Ik ben het balletje in een flipperkast op het moment. Een rode draad haal ik er misschien wel uit, hetgeen waarvan ik zie dat ik wel steeds beter doe en mij helpt: […]

Verder lezen

Hoe kan ik boos zijn op mijn ouders?

“Schrijf een brief aan je ouders, maar verstuur deze dan niet,” zegt mijn psychiater. Ik weet dat dit een methode is die vaak goed werkt. Maar toch hik ik er tegenaan. Als ik mijn woede kanaliseer in een brief, betekent het dat ik mijn boosheid daadwerkelijk adresseer. Eigenlijk zeg ik, min of meer: “Door jullie voel ik mij nu zo kut. Het is jullie schuld.” En dat vind ik ontzettend moeilijk. Want ik wil niemand […]

Verder lezen

Niks voelen is ook niks

Ik weet nog goed dat ik in Zuid-Afrika was en ik mijn eerste schadebrief kreeg. Een brief van een familielid, of mijn geval mijn ex waarin stond wat jouw verslaving de ander had aangericht. Velen begonnen te huilen als ze deze brief kregen en reageerden sterk emotioneel. Wat ik nog goed weet is dat ik één van de heftigste brieven kreeg. Ik kan je vertellen dat ik alle reden had om te huilen, of welke […]

Verder lezen

Nu een herinnering

Terwijl ik vandaag mijn ogen opende kwam het beeld in mij op: mijn moeders schoot. Hij moet er dus toch geweest zijn. Ik zie haar blote knieën in het gras. Helemaal warm en liefdevol zou ik erop kunnen zitten. Vastgehouden worden en verdwijnen. Ik zie het zo helder voor ogen ineens dat ik bijna de zon voel op mijn gezicht. Ik kijk er recht in. Ik kijk nog eens naar de knieën in het gras: […]

Verder lezen

Ik ben (g)een narcist

Ik ging na een heftige break-up met een checklist mijn gedragingen in de relatie af. Van grootheidswaan tot manipuleren, van isoleren tot psychische mishandeling, van laten lopen op eieren tot gaslighting. Ik heb het allemaal gedaan. Ik kan het niet mooier maken dan het is. Ik was dat beest. Ik was een uitermate zelfverzekerde, aantrekkelijke, charmante persoonlijkheid. En van buiten waren we het ideale stel. Binnenshuis ging het monster los. Ik weet niet of ik […]

Verder lezen

Kampioen Vrede

Als kind was ik al Kampioen Vrede. Ik bood mijn excuses aan, ook al was iets niet mijn schuld. Vroeg de juf wie iets gedaan had en ik had eraan bijgedragen, dan schoot mijn hand in de lucht. Toen de hele klas partij koos tegen één jongen, ging ik met gespreide armen voor hem staan. Ik sloeg nooit terug, ook al was ik woedend. Ik schreeuwde niet, ik liep een rondje om tot rust te […]

Verder lezen

Een dagje borderline

Mijn schouders zijn omhoog getrokken, in m’n voorhoofd zit een frons, mijn vuist is gebald, mijn blik is naar beneden gericht. Ik loop door de supermarkt, maar voel me alsof ik rondsluip in een levensgevaarlijk oorlogsgebied. “Ik moet dood, ik moet dood, ik moet dood” prevelen mijn lippen. Alsof ik de vijand die op de loer ligt voor zou zijn door nu maar vast zelf dood te gaan, voor ik daadwerkelijk aangevallen word. Voor iemand […]

Verder lezen

Dwangmatig nietsdoen

-lets say slightly triggering- #zelfbeschadiging Op de 4m2 die mijn bed heet bracht ik gisteren mijn dag door. De dag ervoor was te leuk geweest. Te vol gevoel; zon, mensen, vrienden. Contact,  liefde zelfs. Ik heb echt contact gemaakt met een goede vriendin. Mezelf laten zien, eerlijk verteld en ik werd begrepen! Een golf van verlichting, warmte, vulde mijn lichaam: Ik ben niet alleen! Na gisteren vandaag;. Ik heb pas sinds kort door dat dit […]

Verder lezen

Koffie

Ik heb vaak moeite met mijn bed uit komen maar vandaag gaat het wel heel lastig. Ik heb niet alleen geen zin in vandaag, maar ook geen zin in het leven. Vannacht heb ik door de spanning een aantal krampen in mijn benen gehad en ik word wakker met een zeurende spierpijn door mijn hele lichaam, die zich normaal beperkt tot mijn schouders en nek. Vandaag zijn zelfs mijn polsen pijnlijk. Maar de fysieke pijn […]

Verder lezen

Koud washandje

Vandaag moest mijn verstandskies eruit. Met mijn vier verstandskiezen die meer ruimte vragen dan mijn kaak voor ze heeft, voel ik me een verouderde versie. Windows Vista maar dan in menselijke vorm. De evolutie maakt er soms een potje van. Het is een ingreep die veel mensen in hun leven eens moeten ondergaan, maar leuk wordt het nooit. Er wordt met grof geweld iets uit je kaak gesloopt en ja, dat voel je. Achteraf dan, […]

Verder lezen