dank je wel

Dankbaar voor de ggz

Als ik mensen maar genoeg op afstand houd, kunnen ze me ook niet raken. Dat is mijn manier om me niet verder te laten kwetsen. Dat werkt natuurlijk goed, maar betekent ook dat mensen er niet echt voor me kunnen

meisje

Hoe overleef ik autisme?

Sinds ik weet dat ik een autismespectrumstoornis (ASS) heb, is eigenlijk alles anders. De manier waarop ik naar mezelf kijk en dat mijn verleden gekleurd is met meer pijn, doordat ik weet dat ik zo lang ben behandeld zonder dat

vrouw met gesloten ogen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen

klusser

Het Reparatiemannetje

Iedereen die in een huis woont, of een dak boven zijn of haar hoofd heeft (wees blij, want de winter is koud), krijgt er vroeg of laat mee te maken. Het Reparatiemannetje. Hoe handig je zelf ook bent, er zijn

beer in de bosjes

Mijn eerste paniekaanval

Toen ik mijn eerste paniekaanval kreeg, duurde het een heel jaar voordat ik op de juiste plek terecht kwam voor goede hulp. In dat jaar ging er veel kapot. En het ergste van alles: dat was niet nodig geweest. Als

iemand zit in een lichtbundel in duisternis

De zin vinden van het lijden

Ik luister even naar de stilte en probeer terug te halen wanneer ik voor het laatst zo’n gelukskriebel heb ervaren. Geen idee. Ooit wel, want het komt me bekend voor. Gek is dat. Zo diep als mijn steeds terugkerende depressies

Schuldig

Schuld, een zware last

Als ik de situatie rationeel zou kunnen bekijken, zou ik mezelf misschien niet als een slecht persoon bestempelen. Toch voel ik me soms zo slecht. Ik voel me zo schuldig om wat ik heb gedaan. Al mijn hele leven heb

Samen

Je hoeft het niet alleen te doen

In het nieuws kom je geregeld berichten tegen over zedendelicten. Je voelt mee met de slachtoffers, maar vreest niet dat het jou ooit zou kunnen overkomen. Dat dacht ik ook altijd, want hoe groot is de kans dat mij zoiets

Illustratie van een silhouet van een voorovergebogen mens met woorden als waardeloos en minderwaardig eromheen

Mislukt in de kern

Anderhalf jaar geleden schreef mijn toenmalige psychiater mij in voor een deeltijdbehandeling, omdat een ambulante behandeling niet voldoende bleek te zijn. Na acht maanden wachten, zou de deeltijd eindelijk beginnen. Ik was inmiddels al op vijf verschillende plekken in behandeling

Vriend

Vriend of toch vijand?

Het is moeilijk. Moeilijk om het los te laten, moeilijk om het te beseffen, moeilijk om het over mijn lippen te brengen. Jarenlang heeft het mij ‘geholpen’, althans, dat dacht ik. Ik vond troost, controle en rust terug in mijn

2019

Gelukkig 2019!

2019… Ik wil het gewoon niet. Weer een jaar verder weg van het jaar waarin mijn man, dood, achterbleef. De afstand tussen hem en mij onoverbrugbaar. 2019…Ik wil het echt niet. Weer verder moeten met mijn moeilijkheden, angsten, pijn en

Vast in de modderpoel

Vast in de modderpoel

Al een hele tijd leef ik in een modderpoel, niet letterlijk natuurlijk maar figuurlijk. Ik zit vast in het negatieve, denkfouten en mythes. Mijn begeleidster noemt het een modderbad, of nou ja, eerder een grote modderpoel. Mijn negativiteit is enorm

De dag vangt aan

De dag vangt aan

Zo’n dag die je huilend zittend voor je kledingkast begint terwijl je je sokken pakt. Nog steeds niet helemaal losgeraakt uit een paniekaanval die gisteravond al begon. Vlagen afschuwelijke angst waarin je alleen maar kan huilen en wensen dat je

Dromer

Dromer

In mijn dagelijks functioneren en schrijven, ga ik er nog al eens aan voorbij dat ik AD(H)D heb. Tegenwoordig heb ik het ook aardig op rit met de medicatie. Het heeft even wat voeten in aarde gehad, maar het verschil