Blogs over schematherapie

Mijn therapeut wil me helpen

Volgens mij heb jij het beste met mij voor. Dat kwam er tijdens een sessie in mij op, na meer dan een jaar schematherapie. Deze gedachte over mijn therapeut is een grote stap voor mij.  Ik meldde mij aan voor schematherapie vanwege angstklachten die mijn leven beheersen. Het bleek een enorme stap voor mij om naar therapie te gaan. De eerste maanden was ik dagen voor de sessie al van slag. Ik was bang. Bang […]

Verder lezen

Stoppen met vermijden

Al een tijdje ben ik therapieloos. De regiebehandelaar hield wel contact, maar hé, het gaat best goed, toch? Dat is wel wat ik vol blijf houden. Het gaat best goed. Ik begraaf me in boeken, zoveel dat zelfs mijn kuiten niet meer zo gespierd zijn. De coronatijd geeft me een mooi excuus iedereen op afstand te houden. Waar ik me vervolgens weer schuldig over voel, want wat een waardeloze vriendin, zus, whatever ben ik toch […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Ik mis mezelf

Binnenkort is het zover, ik ga beginnen met de zoveelste therapie… Vierdaagse dagbehandeling, schematherapie. Doodeng, maar zo noodzakelijk! Nog een laatste keer. Deze keer zet ik alles op alles. Ik ga stormen trotseren, niet zomaar stormen. De ergste en engste stormen. Ik ga bergen beklimmen, de hoogste en gevaarlijkste bergen die er zijn. Ook ga ik draken verslaan, gigantische draken. Onderweg ga ik ook nog goed uitkijken voor alle beren op de weg. Ik ga […]

Verder lezen

Ik wil beter worden voor mijn zoon

Ik ben Sanne, ik ben 38 jaar en woon samen met mijn vriend en mijn zoontje van 5 jaar dat gediagnosticeerd is met autisme. Ik ben al jaren in therapie, waaronder schematherapie. Ook heb ik meerdere keren mijn trauma’s proberen aan te pakken. Helaas zijn mijn vermijdingsstrategieën te diep geworteld in mijn systeem. Dit houdt bij mij in dat ik niets voel en ondermijnend gedrag kan vertonen. Ik kan enorm kattig en gemeen zijn als mijn […]

Verder lezen

Mijn coming-out: ik heb borderline

Onderstaande blog is een sneak preview uit de dsmmini over borderline. In deze dsmmini (e-book) geven mensen met borderline, naasten en hulpverleners hun persoonlijke visie op borderline. Ook Anne van Winkelhof, blogger voor dsmmeisjes, schreef mee aan deze dsmmini. In deze blog lees je hoe zij borderline ervaart. Hier is dan mijn coming-out: ik heb borderline. Dit heb ik lang ontkend, want ik had volgens mijn therapeuten ‘alleen maar’ borderlinetrekken. Hallo, ik heb écht geen […]

Verder lezen

Huh, borderline? Maar ik word toch nooit boos?

De volgende stap in therapie-land komt eraan! Na mijn vorige post, die overliep van drama, volgde een powervrouwperiode. Terugkijkend met mijn therapeut, is dat wat vaak gebeurd. Zeer irritant, enorm frustrerend, maar ook al vele jaren herkenbaar. Tijdens schematherapie was het de bedoeling dat ik schema’s en modi zou gaan herkennen. Daarna zou ik handvatten krijgen om ze aan te vechten en ze zo de baas te leren worden. Helaas bleef ik een beetje hangen bij de herkenning. […]

Verder lezen

Ik wil geen gevoelens, ik wil nieuwe kleren!

Is het gek dat ik soms gewoon even, heel even maar, wil toegeven aan alle rotgevoelens in mijn hoofd en mijn lijf? Gewoon ze echt wil voelen, hoe rot ook? Als je je hele leven niet hebt mogen voelen, het er niet mocht zijn, je direct hoorde: ‘kom op! Raap jezelf bij elkaar! Hoofd omhoog, positief denken!’ Heel lief bedoeld, maar het gevolg is wel dat ik voor mijn gevoel (haha) nooit mag voelen wat […]

Verder lezen

Toch in therapie

Na al die jaren toch in therapie. Groepstherapie nog wel. Al verschillende keren bij een psycholoog geweest, zelfs ooit een diagnose gekregen. Maar steeds weer dacht ik toch, ‘stel je niet aan, het gaat nu beter, therapie is voor échte problemen!’  Tot ik vastliep. Helemaal. Chaos in mijn hoofd en onrust in mijn lijf. Misschien moest ik toch maar eens doorzetten. Op naar de huisarts. Die haalde bijna opgelucht adem, en verwees me door naar de GGZ. Bijna 10 […]

Verder lezen

Als de liefde bijna altijd pijn doet.

Niemand kan zonder liefde, voor velen is liefde zelfs de zin van het leven. Maar als je een hechtingsstoornis hebt doet de liefde eigenlijk bijna altijd pijn, althans bij mij. Ik kan niet zonder, heb dat wel geprobeerd, zelfs zoveel mogelijk zonder vrienden en familieliefde, maar dat overleefde ik ook nauwelijks. En tegelijkertijd met liefde doet leven ook pijn, triggert het ook de hele tijd van alles. Angsten van verlating. Niet dat ik me niet […]

Verder lezen

Herkenning

Ik vind zo ontzettend vaak herkenning in de blogs op dsmmeisjes, dat ik aan die herkenning begin te twijfelen. Ik reageer daarom steeds minder. Al die dingen herkennen, dat kan toch niet waar zijn?! Ik had het ook op mijn dagbehandeling. Herkenning in anderen en twijfel aan mezelf. Trek ik gewoon alles naar me toe en projecteer ik verschrikkelijk? Of herken ik gewoon echt veel, omdat mijn brein al heel wat afslagen heeft uitgeprobeerd? Soms […]

Verder lezen

Het innerlijke kind en haar behoefte

Ken je dat, dat je door een (boeken)winkel loopt en je oog ineens valt op een boek waarbij de titel je zo aanspreekt dat je het boek op een willekeurige pagina opendoet en het je direct raakt? Omdat er iets waanzinnig moois staat, grappigs of in dit geval: iets waarin ik mezelf meteen herkende. Ik zag en kocht het boek Het kind in je een thuis geven van psycholoog Stefanie Stahl. Dit boek gaat over […]

Verder lezen

Van copingmodi naar gezonde volwassene

Soms zit ik in een vreemde, parallelle wereld tijdens schematherapie. Ik volg groepstherapie met zeven andere vrouwen, begeleid door twee psychotherapeuten. Als de ene therapeut zich op de inhoud van de sessie concentreert, bewaakt de ander de tijd en de randvoorwaarden. Ze vullen elkaar aan en wisselen soepeltjes van rol als het zo uitkomt. Ik ben erg tevreden over ze. Ik ben niet toevallig bij deze praktijk terechtgekomen. Ik koos juist deze praktijk voor psychotherapie […]

Verder lezen

Het mag niet goed gaan

Het-mag-niet-goed-gaan-modus Er is een kant in mijzelf die zegt dat het niet goed met mij mag gaan. Dat ik destructieve gedragingen moet blijven vertonen, die de automutilatie, eetstoornis en andere ongezonde/ disfunctionele gedragingen niet los kan laten. Ik volg al tijden therapie en ik kom erachter dat dit een grote ondermijnende factor is. Deze modus, zoals we het in schematherapie noemen, zorgt ervoor dat ik niet kan werken aan de toekomst. Het zorgt ervoor dat […]

Verder lezen

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier daarvan zijn er heel veel, twee ervan zijn voor iedereen te zien. Eentje is zelfs voor mij nog een raadsel. Het blijft raar, Peut heeft vijf stoelen in een kringetje gezet en iedere stoel gaf […]

Verder lezen

Kan dit label me helpen?

Ik zit in de wachtruimte van het ziekenhuis. Ik heb een afsluitend gesprek bij de GGZ-psycholoog. Vandaag wordt de uitkomst van de persoonlijkheidstesten besproken. Ik vraag me af waarom ik de afspraak heb laten doorgaan, ik weet de uitslag toch al. De vorige keer liet mijn therapeut al iets doorschemeren, maar ik ben het er niet mee eens! Ik ben het er niet mee eens dat mensen labeltjes plakken, je in hokjes stoppen… Ik weiger […]

Verder lezen