Blogs over perfectionisme

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

Prestatiedoelen of leerdoelen?

“Je hebt prestatiedoelen en je hebt leerdoelen”, legde mijn psycholoog onlangs tijdens een van onze maandelijkse sessies uit. We waren in gesprek over de lezingen die ik sinds 2018 geef over mijn leven met borderline, depressie en zelfbeschadiging en hoe mijn perfectionisme me daarbij in de weg zit. Ik slaag namelijk alleen als ik mijn verhaal van A tot Z kan vertellen zonder daarbij fouten te maken. Kijk ik te veel op mijn blaadje met […]

Verder lezen

Mijn onzekerheid en faalangst

Ik zou graag wat willen vertellen over mijn onzekerheden, wat zich onder andere uitte in faalangst en hoe zich dat verder ontwikkeld heeft. Ontwikkelingsachterstand Als kind had ik een algehele ontwikkelingsachterstand en werd ik erg gepest. Mijn moeder was al tevreden als ik een beetje leerde lezen en schrijven. In tegenstelling tot iemand die altijd maar denigrerende opmerkingen naar mijn maakte. Uiteindelijk haalde ik mijn ontwikkelingsachterstand op de basisschool weer in. Toch werd er gezegd tegen […]

Verder lezen

Door mijn faalangst durf ik niets meer

Ik kijk om me heen en ik zie iedereen leuke dingen ondernemen. Zowel sportactiviteiten als kunstzinnige dingen. Het lijkt me heel fijn om gewoon maar wat nieuws te kunnen proberen. Om me met volle overtuiging en enthousiasme op een nieuwe taak te storten. Maar daar gaat het eigenlijk al fout. Alleen al door deze gedachte blokkeer ik. Ik vertrouw niet genoeg op mezelf, ik denk niet dat ik het kan. Ik vind dat ik geen […]

Verder lezen

Wanneer de lat hoog ligt

Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf. Zo hoog, dat ik deze nooit kan bereiken. Daarbij heb ik de neiging alles in één keer te willen doen, en niet in stapjes, en dan moet het ook in één keer goed. Dit maakt mij vaak gedemotiveerd. Als ik bijvoorbeeld een programmeeropdracht heb, dan deel ik deze niet op in kleine stapjes, maar bedenk ik meteen hoe het eindresultaat eruit moet zien. Dit is vaak te […]

Verder lezen

Het geven en verdragen van kritiek

Een tijdje geleden mocht ik kritiek geven op een voorstel voor een subsidieaanvraag. Ik voelde mij vereerd dat de onderzoeker hierbij aan mij als ervaringsdeskundige dacht. Ik vond het ook vreselijk lastig om kritiek te geven op het voorstel. Nog lastiger daarbij vond ik dat ik de onderzoeker ken. Kritiek heeft voor mij een negatieve lading. Ik las haar mail nog eens terug. Ze vroeg mij om ‘commentaar’ te geven. Het woord ‘commentaar’ klinkt al […]

Verder lezen

Ik wil de perfecte student zijn

In groep 3 van de basisschool nam ik mij al voor om er nooit uitgestuurd te worden. Als de juf toch eens kwaad op me werd, stonden de tranen in mijn ogen. Ik nam me honderd keer voor een beter, braver kind te zijn. Dat mislukte natuurlijk faliekant, maar het verlangen ernaar was sterk. Als ik fouten maakte in mijn schrift moest alles doorgekrast, was mijn tekening lelijk in mijn ogen dan kroop ik onder […]

Verder lezen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner […]

Verder lezen

Zwanger dsmmeisje (vervolg)

Begin juni 2017 had ik hier een blog gepost over zwanger zijn terwijl je een dsmmeisje bent. Teruglezen? Klik dan hier Ik ben op 12 december moeder geworden. Als ik heel eerlijk ben vond ik het allemaal heel erg pittig. Pas nu ik een tiental weken verder ben kan ik (steeds meer) genieten. De liefde was er wel direct! Dat is nooit een probleem geweest. De problemen zaten vooral in andere dingen. Dingen waar ik […]

Verder lezen

Perfect herstel is onmogelijk

Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo ingewikkeld in mijn hoofd? Het is nu januari, en over twee weken is er iets precies twee jaar geleden gebeurd. Iets waar ik bijna nooit over praat, iets wat zo dichtbij en toch zo ver lijkt te zijn. Bijna twee jaar geleden probeerde ik een einde aan mijn leven […]

Verder lezen

Een huis vol mislukkingen

Er niet bij horen… Het niet goed genoeg doen. Wat voor zin heeft het te proberen? Goed genoeg is het nooit. Ik sta ver van perfectionisme af, dusdanig ver dat uiteindelijk niets meer de moeite waard is misschien. Een onzekerheid die constant bevestigd wordt, al dan niet van buiten dan wel door mijzelf. Zie je wel, het is weer eens niet goed genoeg. Angst voor afwijzing, of misschien nog wel erger, niet eens gezien worden. […]

Verder lezen