Blogs over opname

Ik wil beter worden voor mijn zoon

Ik ben Sanne, ik ben 38 jaar en woon samen met mijn vriend en mijn zoontje van 5 jaar dat gediagnosticeerd is met autisme. Ik ben al jaren in therapie, waaronder schematherapie. Ook heb ik meerdere keren mijn trauma’s proberen aan te pakken. Helaas zijn mijn vermijdingsstrategieën te diep geworteld in mijn systeem. Dit houdt bij mij in dat ik niets voel en ondermijnend gedrag kan vertonen. Ik kan enorm kattig en gemeen zijn als mijn […]

Verder lezen

Mijn coming-out: ik heb borderline

Onderstaande blog is een sneak preview uit de dsmmini over borderline. In deze dsmmini (e-book) geven mensen met borderline, naasten en hulpverleners hun persoonlijke visie op borderline. Ook Anne van Winkelhof, blogger voor dsmmeisjes, schreef mee aan deze dsmmini. In deze blog lees je hoe zij borderline ervaart. Hier is dan mijn coming-out: ik heb borderline. Dit heb ik lang ontkend, want ik had volgens mijn therapeuten ‘alleen maar’ borderlinetrekken. Hallo, ik heb écht geen […]

Verder lezen

De zin vinden van het lijden

Ik luister even naar de stilte en probeer terug te halen wanneer ik voor het laatst zo’n gelukskriebel heb ervaren. Geen idee. Ooit wel, want het komt me bekend voor. Gek is dat. Zo diep als mijn steeds terugkerende depressies me in mezelf kunnen laten keren, net zo sprankelend word ik soms van mijn borderline. Kort, dat wel, maar mijn gelukstriggers zijn krachtig, tot het punt waar tranen in mijn ogen springen en ik de […]

Verder lezen

Het cirkeltje is rond

Daar sta ik dan… Met mijn koffertje, op naar een nieuw avontuur. Na lang wachten is het eindelijk zover. Ik wilde een tijdje terug de moed opgeven. Ik had mijn behandelaar gemaild dat ik geen opname meer wilde. Het wachten op een opname was het mij niet meer waard, mijn motivatie was gezakt, was weg. Ik was niet meer diegene die bij de intake vol overtuiging zat te vertellen hoe ik het allemaal oké ging […]

Verder lezen

Een depressie is niet zomaar helemaal weg

Ik heb last van een ernstig recidiverende depressieve stoornis die voortkomt vanuit onderliggende persoonlijkheidsproblematiek. Dat wil zeggen dat ik veel depressieve episodes heb gehad, die ook regelmatig weer terugkeerden. Bij mij staan de depressies niet op zichzelf, ze komen voort vanuit mijn borderline(-trekken). Stemmingsstoornissen zijn een veelvoorkomend probleem bij borderline, aangezien mensen met borderline sowieso al veel last hebben van moodswings. Mijn depressies zijn in remissie, wat wil zeggen dat de symptomen behoorlijk zijn afgenomen. […]

Verder lezen

In het zwarte kwam een lichtje

Ik heb veel dingen meegemaakt, veel dingen gevoeld. Er zijn opnames geweest die het erger maakten. In mijn gedachten stortte de wereld in. Ik dacht dat ik niks meer had, dat ik een waardeloos geval was. Ik voelde me zo ontzettend zinloos. Ik heb mezelf gepijnigd. Mensen vragen me vaak hoe dit kwam. Ik was moe, ik was kapot. Alles was zwart voor mijn ogen. Ik wou het niet meer. Maar het was toch nog […]

Verder lezen

In crisis door de crisisdienst

Ik heb vaker contact gehad met de crisisdienst. Hoewel dit meestal niet echt fijn is, hielp het uiteindelijk meestal wel. Eén keer was dit totaal niet het geval en liep het compleet uit de hand. Ik was vrijwillig opgenomen op een gesloten crisisafdeling. Na vijf dagen vonden ze daar dat ik prima in staat was om naar huis te gaan, hoewel mijn ouders en ik (met veel moeite) aangaven dat het helemaal nog niet goed […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Wat is veiligheid voor mij?

Veilig, het gevoel van veilig zijn, vrij zijn van angst, de kans op aanvallen en beschadigingen, gevaar en verlies. Mijn psychologe heeft mijn angst zo mooi uitgelegd. Iedereen heeft een alarmsysteem, te vergelijken met een alarmsysteem van een huis tegen inbrekers. Dat alarm moet dus afgaan als men probeert in te breken, maar omdat er al zoveel is ingebroken, staat het alarm gevoeliger afgesteld. Te gevoelig, wat maakt dat als er een vlieg tegen het […]

Verder lezen

Gedachtenspaghetti

Ik ga weg. Weg bij de kliniek waar ik nu een half jaar ben opgenomen. Ik heb er na veel wikken en wegen voor gekozen om mijn behandeling te stoppen en elders een meer geschikte plek voor mijn problematiek te vinden.  Het was een hele opluchting om met mijn behandelaren over mijn besluit te kunnen praten, maar er kwam meteen een nieuw stoorzendertje op aan de horizon: het ongewisse. Niet weten wat er gaat gebeuren, […]

Verder lezen

Afscheid nemen bestaat niet

Met lood in mijn schoenen ging ik op weg naar Dordrecht vanuit de crisisafdeling. Op weg naar het afscheid bij mijn behandelopname. Van 7 december tot 25 april heb ik daar gezeten, dus ongeveer 4 maanden. In die 4 maanden ben ik meer gevallen dan opgestaan. Ben ik meerdere keren keihard onderuit gegaan, te vaak. Hierdoor is de keuze gemaakt dat ik mijn 10 maanden durende behandeling niet kon afmaken. Met pijn in mijn hart […]

Verder lezen

Opgenomen in een kliniek

Vandaag las ik het boek ‘Autisteneiland’ (Alianna Dijkstra) waarin zij beschrijft hoe het is om opgenomen te worden in Nederlands eerste autismekliniek voor volwassenen, Lorna Wing in Deventer. Ze schreef over hoe ze haar dagen in de kliniek beleefde. Het deed mij sterk terugdenken aan mijn eigen dagen dat ik opgenomen zat in de crisiskliniek in Zwolle. Ik wil graag met jullie delen hoe een dag in de kliniek er voor mij uitzag. Misschien zorgt […]

Verder lezen

Een jaar verder

Eén jaar, 52 weken oftewel 365 dagen geleden, zat ik nu met m’n eerste inbewaringstelling (in de volksmond gedwongen opname in een psychiatrische kliniek) op een afdeling. Ja, ik was vaker opgenomen geweest. En ook is er wel vaker gedreigd met een gedwongen opname, maar uiteindelijk was het altijd vrijwillig. In de nacht van 11 op 12 juni niet meer. Ik had zelf de huisartsenpost gebeld, dit ging zo niet langer. Ik had weer hulp […]

Verder lezen

Bescherm mij

‘Huh? Wat raar, ik dacht dat ze al terug was.’ Met die woorden loopt de verpleegkundige weer weg uit mijn kamer. Langzaam laat ik mijn ingehouden adem los en kan ik een beetje ontspannen. Opgekruld, weggekropen in de kast. Weg van de buitenwereld, in de bescherming van dat kleine hokje. Alles om maar een beetje veiligheid te ervaren, alles om eventjes onzichtbaar te zijn. Het is de tweede dag dat ik voor een time-out ben […]

Verder lezen

Ik ben gevallen

Deze blog gaat over zelfbeschadiging en crisis. Heb jij het zelf moeilijk en heb je behoefte aan een luisterend oor? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de Luisterlijn. 28 februari was mijn laatste dag in dagtherapie. Na bijna vier jaar op dezelfde afdeling therapie te krijgen, ben ik met ontslag gegaan. De eerste dagen waren lastig, daarna leek het allemaal de goede kant op te gaan. Ik kon genieten van het thuis zijn, […]

Verder lezen