Blogs over opname

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Blijven volhouden

In oktober vorig jaar schreef ik dat ik opnieuw in opname zou gaan. Nu, negen maanden later, heb ik mijn klinische behandeling afgerond. Ik hoopte zo dat deze behandeling mij een stukje meer perspectief kon geven, dat het leven iets draaglijker zou worden, maar dat is het helaas nog steeds niet. Elke morgen is nog steeds het eerste wat ik tegen mezelf zeg: “Ik wil dood!” Tijdens mijn behandelingen van de afgelopen twee jaar heb […]

Verder lezen

Wat mijn opname mij leerde

Het is 5 maanden en 12 dagen geleden dat ik met ontslag ging uit de psychiatrische kliniek. De opname is een donkere periode uit mijn leven die veel licht en lucht heeft gecreëerd.   Op mijn achttiende vertoonde ik symptomen van psychose, maar ik wist nog wel dat de waarnemingen en gedachten niet klopten. Het is best heftig geweest, er werd gesproken over randpsychose. Ik kreeg hier antipsychotica voor in hele hoge doses. Het eerste middel […]

Verder lezen

Een nieuw hoofdstuk

Terwijl ik dit schrijf is het halverwege april. Het is coronacrisis en ik zit in een time-out opname.Ik heb twijfels over de opname, zit ik hier wel goed? Doe ik hier wel goed aan? Gaat het niet slechter dan toen ik hier kwam? Of is dit echt nodig om mijn rust terug te vinden en misschien een stukje van mezelf? Ik weet het niet zo goed. Ik val terug in oude patronen en kan alleen maar […]

Verder lezen

Gescheiden door mijn psychische klachten

Deze blog gaat over suïcidaliteit. Heb je zelf suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl. Het was 2005, we zaten samen op de dagbehandeling in een jeugdkliniek. Ik vond hem gelijk leuk en hij mij achteraf ook. Na twee jaar vriendschap werd het een relatie en hij kwam al snel bij mij en mijn moeder inwonen. Ik was altijd bang dat hij […]

Verder lezen

Hoe overleef je een scheiding?

Deze blog heb ik alweer zes weken geleden geschreven. Ik ben inmiddels alweer twee opnames verder. Ook is er nieuwe en andere therapie opgestart en ontvang ik geen Intensive Home Treatment (IHT) meer, maar twee keer per week Psychiatrische intensieve thuiszorg (PIT). Hiermee hoop ik mijn leven weer een beetje op de rit te krijgen. De emotieregulatie therapie komt later. Nu eerst een beetje uit dat dal en alle zaken regelen die bij een scheiding […]

Verder lezen

Terugdenken aan mijn opname

Een paar weken geleden mocht ik op uitnodiging van de Socialrun naar de première van de theatervoorstelling UP. Ik voelde me vereerd dat ik hiervoor uitgenodigd was. De boeken PAAZ en UP, van Myrthe van der Meer, had ik al eerder gelezen. Ze gaan beiden over hoe Emma haar opnames in een psychiatrisch ziekenhuis heeft ervaren. De voorstelling begon en ik hoorde de mij bekende woorden vertellen door actrice Yora Rienstra. Ik ging er nog […]

Verder lezen

Aan mijn zoontje vertellen dat ik opgenomen word

Nog één week voordat ik word opgenomen om traumatherapie bij Psytrec te volgen. De therapie an sich vind ik eng en spannend. Maar wat mij vooral zo verdrietig en angstig maakt is dat ik morgen aan mijn kleuter moet vertellen dat mama over een week even niet thuis slaapt. En ook niet kan bellen. De therapie wordt namelijk gegeven zonder dat er enige risico op vermijding ontstaat. Dus geen contact, geen telefoon, tablet etc. Hier […]

Verder lezen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken. Jaren heb ik gevochten voor herstel, tot ik op een andere plek terecht kwam. Ik kreeg behandeling, kwam tot goede inzichten en tot de kern van mijn trauma’s. Echter blijkt nu toch dat het niet […]

Verder lezen

Opgenomen op de gesloten afdeling

Drie uur ‘s nachts. Ik schrik wakker. Moet ik al opstaan? Nee, het is pas drie uur.Het duurt een tijdje voor ik weer in slaap val. Kwart over vier. Ik schrik wakker. Shit, wat een rotnacht. Slapen zit er niet meer in, dus ik blijf liggen in mijn bed terwijl mijn gedachten als een storm door mijn hoofd razen. Zo begint het, de depressie, bij mij sluimert die niet. Nee, hij is er, BAM, en […]

Verder lezen

Ik ben herstellende en kan het leven aan!

Na tien weken opname, waarvan zeven intensieve weken, vijf dagen per week, kan ik zeggen: ik ben herstellende en ik kan het leven aan! Ik kwam hier in opname, buiten de regio, na een heftige crisis, omdat mijn regio me al had afgeschreven. Ik kreeg een time out-opname en begon uit te leggen waarom het in mijn eigen ggz vastliep. De psychiater schrok hier enorm van, want die zag de wil en de potentie. Geen […]

Verder lezen

Opnieuw in opname

Vandaag ben ik weer opgenomen, een opname waar ik al maanden op heb gewacht. Dit is mijn tweede opname in deze kliniek, en inmiddels is dit al mijn zesde opname. Dus ik mag het van mezelf niet meer spannend vinden om opgenomen te worden, want je zou toch denken dat het went? En een klein beetje is dat ook wel zo. Maar om eerlijk te zijn vind ik het toch spannend, vooral omdat ik weer […]

Verder lezen

Een speciale mijlpaal

26 augustus 2001, dat was een prachtige dag. Zonnig, warm, af en toe een zuchtje wind en een rustige blauwe hemel. Ik weet nog precies wat ik aan had; een geel shirtje van Nike, gecombineerd met een zwarte halflange capri boek en mijn favoriete sneakers. De wonden op mijn rechterarm waren het bewijs van het zoveelste innerlijke gevecht dat ik met mezelf had gevoerd. Ik kon niet meer. Ik was op, radeloos, gebroken en nauwelijks […]

Verder lezen

Ik wil beter worden voor mijn zoon

Ik ben Sanne, ik ben 38 jaar en woon samen met mijn vriend en mijn zoontje van 5 jaar dat gediagnosticeerd is met autisme. Ik ben al jaren in therapie, waaronder schematherapie. Ook heb ik meerdere keren mijn trauma’s proberen aan te pakken. Helaas zijn mijn vermijdingsstrategieën te diep geworteld in mijn systeem. Dit houdt bij mij in dat ik niets voel en ondermijnend gedrag kan vertonen. Ik kan enorm kattig en gemeen zijn als mijn […]

Verder lezen