Blogs over oordeel

Regeltjesmoe

Ik dacht dat ik moe zijn kende. Dus moe, uitgeput, niet meer kunnen, alleen nog maar willen slapen, dat soort werk. Maar ik heb geloof ik een nieuwe vorm van moe gevonden. Totaal onbekend bij mij, maar je blijkt dus nog moeier te kunnen zijn dan moe moe. Zeg maar mijn-gezicht-wordt-grijs-want-mijn-wallen-hangen-al-op-mijn-knieën-moe. Reden? Er was een energielek. Een gigantisch energielek. Niet door een lekkende darm, bijnierinsufficiëntie of andere niet-medische diagnose die vermoeidheid kan veroorzaken. Nee, mijn […]

Verder lezen

Stoppen met vermijden

Al een tijdje ben ik therapieloos. De regiebehandelaar hield wel contact, maar hé, het gaat best goed, toch? Dat is wel wat ik vol blijf houden. Het gaat best goed. Ik begraaf me in boeken, zoveel dat zelfs mijn kuiten niet meer zo gespierd zijn. De coronatijd geeft me een mooi excuus iedereen op afstand te houden. Waar ik me vervolgens weer schuldig over voel, want wat een waardeloze vriendin, zus, whatever ben ik toch […]

Verder lezen

Mijn behandelaar gaat weg

Nieuwe mensen zijn eng. Nieuwe hulpverleners zijn nog enger, want die komen toch dichterbij dan de gemiddelde mens. Het was de bedoeling dat deze dichterbij zou komen dan wie dan ook, dus het vroeg veel van me om op de eerste afspraak te komen. Deze psycholoog was met zorg uitgezocht, hij had namelijk verstand van autisme maar ook van OCS. De OCS moet behandeld worden omdat het mijn leven wel erg moeilijk maakt, maar ik […]

Verder lezen

Gevolgd door lichtflitsen

Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor je mij? Niemand die even een schouder heeft, zegt dat het goed komt, of gewoon even niks zegt.  Die mensen zijn er wel. Ze zijn er om op te steunen. Iemand waar je even op […]

Verder lezen

Hey, het is oké

In een opwelling heb ik verzonnen dat ik op de dag van de lancering van de ‘Hey, het is oké’ najaarscampagne (om depressie, angst- en paniekstoornissen bespreekbaar te maken) een blog wilde publiceren. Dus zo gezegd, zo gedaan. Althans, dat was de bedoeling. Inmiddels is het zo’n 24 uur voor publicatie en zit ik nog steeds naar een prachtig wit vel in mijn tekstverwerker te kijken, met de knipperende cursor als veroordelend oog over het […]

Verder lezen

Het gaat niet over eten

In Nederland wonen meer dan 17 miljoen mensen. Ruim twee miljoen Nederlanders lijden aan een psychische stoornis, zoals persoonlijkheidsstoornissen, depressie, eetstoornis of angst- en paniekstoornissen. 200.000 mensen lijden er jaarlijks aan een eetstoornis.  In Nederland wonen 8.654.043 vrouwen. 5600 van die vrouwen lijden aan de ziekte anorexia nervosa en 1 daarvan ben ik.  Het taboe op psychisch ziek zijn heerst nog heel erg. Er heerst schaamte, angst en vooral onbegrip. Niemand zou ooit zeggen ‘het is […]

Verder lezen

Hoe een appel eten een exposure-oefening werd

Ik had besloten iets gezonds te doen en nam een appel mee naar dagbesteding om daar op te eten. Ik voelde me daar best goed over tot ik me onderweg bedacht dat de appel ook gesneden en geschild moest worden. Ik had een schilmes meegenomen, maar de werkelijkheid ervan was nog niet tot me doorgedrongen. Ik heb namelijk onder andere een dwangstoornis (OCD/obsessieve compulsieve stoornis) en bij deze gaat het specifiek om de intrusies die […]

Verder lezen

Boem, stempeltje, stigma…!

Toen ik de hulp vroeg van de GGZ, voelde ik me niet goed. Mijn verdriet over het verlies van mijn echtgenoot (hij was 38 toen hij stierf) kwam als een tsunami over me heen toen er een kind uit mijn klas stierf. Op die school werd ik ook nog eens gepest, als leerkracht, door collega’s. Daarom stuurde de huisarts me door naar de GGZ. Want waar ik nu mee moest leren dealen, had ook te […]

Verder lezen

#doeslief

Vandaag de dag mist er een hoop respect in de wereld. Respect voor elkaars gevoelens vooral. Oordelen over hoe iemand zich voelt of zou moeten voelen. Mensen, ik kan niet in jouw hoofd en hart kijken, en jij niet in de mijne. Wie ben jij om te oordelen dat iemand zich aanstelt, of juist te luchtig reageert? Iedereen mág voelen wat die voelt, dat is je bestaansrecht. Even op mijzelf gericht: als ik vraag om […]

Verder lezen

Jammer dan!

Toen de zomer langzaamaan zijn intrede deed, stond ik iedere keer weer te dubben voor mijn kledingkast. Lange mouw, driekwartmouw, of toch korte mouw? Alleen al de gedachte dat ik met korte mouw naar buiten zou gaan, zorgde ervoor dat ik het schaamrood al bijna op mijn kaken voelde staan. Met korte mouw naar buiten gaan zou immers betekenen dat de hele wereld kan zien hoe gestoord ik ben. De littekens op mijn arm voelden […]

Verder lezen

‘Dag mevrouw, het ga u goed!’ – Wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn

Deze blog gaat in op anorexia. Denk aan jezelf als je worstelt met eetstoornissen.  Voor iedereen die denkt dat psychiatrische diagnoses hip zijn, voor iedere leek die denkt zichzelf of anderen te kunnen diagnosticeren en vooral voor zorgverzekeraars die het allemaal steeds minder serieus lijken te nemen: Voor jullie beschrijf ik wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn, met voor mij als hoofddiagnose anorexia nervosa. Ik raak de grip op de realiteit kwijt. Dat […]

Verder lezen

De theezakjesvraag

Soms komt er iets zo spontaan in me op dat ik weet dat ik het ben. Dat het uit mijn kern komt. Dat het echt is. Vandaag had ik daar een hele mooie van, het ontroerde me tot tranen. Op het label van het theezakje stond de vraag: “Wat maakt jouw huis een thuis?” Mijn man! Zonder twijfel, zijn naam was daar. Sterk en duidelijk. Persoonlijkheidsstoornis of niet, deze was duidelijk. Glashelder. Hij! Dat zou […]

Verder lezen

Een lange weg van therapie en de kunst jezelf serieus te nemen

Ik ben nu veertien jaar bijna continu ergens in behandeling geweest. Ik schrik er zelf van nu ik dit zo uitreken. Verschillende methoden: Cognitieve gedragstherapie, Mentalization Based Treatment, Schematherapie, psychoanalytisch. Individueel en groep, ambulant, klinisch en dagbehandeling. Hoop Bij elk begin weer nieuwe hoop. Zoals ook nu. Ik heb sinds een maand een nieuwe therapeut. Ook nu ben ik weer hoopvol, maar ook bang. Wat als ik me ook hier niet beter door ga voelen? […]

Verder lezen

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag een lijntje, ik voelde hem direct. Je aarzelende houding. Je pijn die zover opgelopen was dat hij overstroomde via een traan over je wang. Ik voelde het. Alleen plaatste ik hem verkeerd, verwarde hem met […]

Verder lezen

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen en opscheplepels. Koken is niet mijn beste kwaliteit en het is niet raar dat ik dingen laat vallen, herrie maak en veel mopper en zucht van ellende als ik mij met het bereiden van voedsel […]

Verder lezen

Hondenbeet

Het is weer volledig en duidelijk aanwezig; de hondenbeet. Ik moet er iets mee. Anderen helpen? Benadrukken dat trauma direct psychische hulp nodig heeft? Dat je niet kunt weten hoe een kind denkt? Mijn verhaal opschrijven? Ik doe het gelijk maar. Of het allemaal correct is weet ik niet, maar zo herinner ik het me van toen ik 4,5 jaar jong was. Ik speelde bij een leeftijdsgenootje. Er was nog een jongen bij. Ze hadden […]

Verder lezen