Blogs over obsessies

Ik kan en wil je niet aankijken

“Je kijkt me niet aan en je maakt de bewuste keuze om dat niet te doen. Kijk me aan als we een gesprek voeren,” zegt een therapeut tegen me. Ik heb net creatieve therapie gehad en tijdens de groepsopdracht lukte het me best goed om de therapeut aan te kijken en was ik opgewekt, maar nu, tijdens het nabespreek rondje, wil het niet. Ik kijk naar mijn handen en hoor zijn woorden. “Oké,” zeg ik […]

Verder lezen

Mijn transformatie

Wat kan een mens veranderen in een paar jaar. Zwart-wit gesteld: van een huwelijk met een vrouw naar een relatie met een man. Van (over)werken naar een uitkering. Van verbloemen en maskeren tot pats boem hier moet ik het ook maar mee doen. Vanaf 2016 (toen was ik 29) begon mijn meest heftige reis. Na jaren kreeg ik eindelijk de diagnose ADHD. Niks puzzelstukjes, noem het maar eerder te lijmen glasscherven. Ik was al zo […]

Verder lezen

Eetstoornis: Het gaat niet over eten of uiterlijk

Onlangs verscheen de eerste aflevering uit de documentairereeks ‘Eetstoornissen: Maskers af’ gemaakt door Jessica Villerius. In deze documentaire volgt Jessica vier verschillende mensen die allen te maken hebben met een eetstoornis en laat ze zien hoe vernietigend een eetstoornis is. Voor iemand die zelf een eetstoornis heeft, vond ik de documentaire heftig, confronterend en vooral heel erg herkenbaar. Moeten bewegen, de doodsangst die er is om aan te komen, een constante strijd tussen de gezonde- […]

Verder lezen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner […]

Verder lezen

Hallo, ik ben een mens

Men vindt mij leuk. Sociaal, spontaan, er zijn zelfs mensen die mij open noemen. Dat betekent dat ik geslaagd ben als kameleon. Een knikkende kameleon, aangepast naar de situatie. Maar ik wil geen kameleon zijn, ik wil er zijn. In verbinding. Dat kan alleen als ik mezelf, een mens, durf te zijn. Maar wie is dat? Opgroeien Ik kan mezelf niet herinneren. Dat komt, weet ik nu, omdat een deel van je hersenen zich afsluit […]

Verder lezen