Blogs over nao

Oeps, toch geen borderline

De diagnose Het was 2014 en ik zat bij mijn psycholoog. Ik was een meisje van net 18 jaar, dat zenuwachtig zat te wachten op de diagnoses die haar toebedeeld zouden worden. Ik had een paar weken hiervoor een enkel gesprek gehad met een behandelaar en een paar kleine vragenlijstjes ingevuld, zodat mijn diagnose gesteld zou kunnen worden. Na een kort introducerend gesprekje kreeg ik te horen ‘wat er met mij aan de hand was’. […]

Verder lezen

Geschreven door het gezonde stukje in mij

Al jaren heb ik eetproblemen. Ik zat in een vicieuze cirkel waarin mijn eetproblemen en mijn depressies elkaar versterkten. In het begin van de puberteit was mijn eetprobleem vooral dat ik een gebrek aan eetlust had, dit werd al snel bestempeld als ‘eetstoornis nao’. Een paar jaar later was de eetstoornis geen ‘nao’ meer. Ik had anorexia nervosa. Nee, ik voldoe niet aan het beeld dat mensen hebben van een anorexiapatiënte. Ik zit niet in […]

Verder lezen

Stigma blijft een dingetje

Maandag begint deeltijdtherapie. Ik merk dat ik er erg onrustig onder ben ‘natuurlijk.. je komt in een groep met net zulke idioten als jij. Lekkere ben jij, gelijk je therapiegenoten beledigen, je hebt ze nog niet eens gezien. Hoezo stigmatiseren?! Schaam je!’ Uh… ja ik schaam me voor mijn eigen gedachtendemonen. En blijkbaar corrigeren die elkaar onderling ook al, waardoor ik mezelf veroordeel over iets waar ik helemaal niet achter sta. Snap jij het nog? […]

Verder lezen

Liefde leren met borderline

Ik heb zelden zo snel en intens een boek versleten als “De psychiater en het meisje” van Erik Rozing. Ik herkende er zoveel uit, helaas ook tot mijn eigen verdriet. Het boek over een meisje met borderline en al de problematiek die er bij kwam kijken. Het stuk over mensen met borderline die niet in staat zijn om een relatie te krijgen op pagina 96 raakte mij het meest. Ik had dan misschien geen ernstige […]

Verder lezen

Het delen van mijn diagnose met vriendinnen

Ik heb mijn diagnose via een appje gedeeld met de dames van onze vriendengroep. Toen ik het deed, voelde het alsof ik in het vliegtuig zat en zo ging parachutespringen, bijna even intens. Toen ik het gedaan had, voelde het alsof ik net voor een denderende vrachtwagen weg was gesprongen. Dat ‘ie mijn haar nog geraakt had, zeg maar. Toen ik reacties kreeg voelde ik me gloeien van liefde. Toen er een paar niet antwoordden, […]

Verder lezen

Ik ontrafel de chaos

Ik schuif het schrijven van deze blog al een tijdje voor mij uit. Er zijn een paar redenen waarom ik het moeilijk vind. Ik weet niet precies hoe ik het zo moet schrijven dat het een duidelijk verhaal wordt. En ik vind het moeilijk omdat het kwetsbaar voelt. Aan de andere kant wil ik dit dus al een tijdje schrijven. Deze blog gaat over mijn proces in therapie. De laatste tijd heb ik het gevoel dat ik […]

Verder lezen

Slecht in anorexia

Deze blog gaat in op een eetstoornis en bevat mogelijke triggers. Behoefte aan een gesprek? Neem contact op met De luisterlijn of Mind Korrelatie. Mensen met een eetstoornis, welke dan ook, hebben bijna altijd het idee dat ze niet goed (lees: dun) genoeg zijn. Na 1,5 jaar rondgelopen te hebben op een eetstoorniskliniek heb ik nog nooit een mede-cliënt ontmoet die niet de eetgestoorde wens had om af te vallen. Of ze nou overgewicht, een […]

Verder lezen

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet anders omschreven (DS NAO) komen voort uit trauma dat heeft plaatsgevonden voor het (uiterlijk) achtste levensjaar. En dat is waar ik standaard vastloop. Ik heb geen trauma’s, en al helemaal niet van toen ik zo […]

Verder lezen

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar knopen’. Toch? Inmiddels zijn we een paar jaar verder en begin ik binnenkort bij een nieuwe therapeut, alweer. Het aan elkaar knopen van eindjes is uitgelopen op een lang traject (wat ook nog wel even […]

Verder lezen