Blogs over mislukking

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

De hoop om te helen en te vertrouwen op je gevoel

Wordt het ooit wel beter? Zal ik ooit wel helen? Ben ik niet gewoon mislukt? Zal mijn leven altijd zo blijven? Het voelt zo donker allemaal. Dat en nog veel meer ging er door me heen nadat een behandeling mislukte. Ik gaf de hoop op en ik gaf mezelf de schuld, want ik ‘faalde en was mislukt.’ Terwijl het om een hele andere reden stuk liep. De hoop verliezen is als vallen in een ravijn met heel veel duisternis waarin […]

Verder lezen

Ik wil geen gevoelens, ik wil nieuwe kleren!

Is het gek dat ik soms gewoon even, heel even maar, wil toegeven aan alle rotgevoelens in mijn hoofd en mijn lijf? Gewoon ze echt wil voelen, hoe rot ook? Als je je hele leven niet hebt mogen voelen, het er niet mocht zijn, je direct hoorde: ‘kom op! Raap jezelf bij elkaar! Hoofd omhoog, positief denken!’ Heel lief bedoeld, maar het gevolg is wel dat ik voor mijn gevoel (haha) nooit mag voelen wat […]

Verder lezen

Gebruik angst in je voordeel

Toen ik nog maar een klein Eva’tje was speelde ik met de buurjongen wel eens met elastiekjes. We trokken eraan en probeerden hem weg te schieten. Ik leerde al snel dat de elastieken pijn kunnen doen als ik ze tegen mijn hand liet klappen, maar toch kan ik het nog steeds niet laten om af en toe een elastiek te schieten. Als ik hem te ver uitrek kan hij breken of terugslaan. Als ik de […]

Verder lezen

Ik mag niet genieten

Ik zat met mijn 3 jarige dochter de Lollifanten film te kijken. Ze had de griep en was lekker tegen me aan gekropen op de bank. We genoten van het ontroerende verhaal en van mama Kanga die zong voor zoon Roo, terwijl ze hem naar bed bracht. Heerlijk knus in onze veilige cocon. Maar toch voelde het voor mij niet goed, iets vrat aan mij. Een onrustig gevoel dat de veiligheid verstoorde en me triggerde […]

Verder lezen