Blogs over maatschappij

Onzichtbare klachten

Ik zou zoveel woorden willen zeggen op het moment. Maar ik weet dat het niet gewenst is. Ik word geacht mijn mond dicht te houden zoals dit al vaker van mij werd verwacht. Doe wat de maatschappij van je vraagt en wijk vooral niet af. Dit geeft mij angst. Ik wil zeggen hoe ik erover denk. Een trigger is al voldoende om mij terug te brengen naar toen. Mijn onderbuikgevoel is hetzelfde. Ik weet dat […]

Verder lezen

Autisme, dat hebben we toch allemaal wel een beetje?

Labels, we zien ze overal. Op jassen, broeken, shirts en tegenwoordig zelfs op mensen. Het lastige van deze labels bij mensen is dat het ervoor zorgt dat we onbewust mensen gaan categoriseren alsof het kledingstukken zijn. Een van mijn labels is autisme.  Regelmatig vertellen mensen me dat ze niet geloven dat ik autisme heb. Iedereen krijgt tegenwoordig namelijk zomaar een label en zij zullen het dan ook wel hebben. Vervolgens krijg ik de vraag hoe […]

Verder lezen

Zes maanden vrijwilligerswerk in Spanje

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, heb ik drie weken lang vrijwilligerswerk gedaan in Spanje bij een paardenopvang. De eerste week vond ik enorm zwaar. Ik wilde graag terug naar Nederland, want ik miste mijn familie, vrienden en begeleiding. Gewoon de vastigheid aan mensen die ik in Nederland had en de mensen waar ik wekelijks mee afsprak. Gelukkig ontbrak er qua structuur niks in Spanje. Vaste werkdagen, één vrije dag […]

Verder lezen

Ik ben een die-zijn-er

Dus ik kwam er achter dat de Volkskrant, die ik onbeperkt lees omdat ik daar een truc voor heb, een columnistenwedstrijd organiseerde.  Ik klom in de pen teneinde iets te vertellen over mijn wereld. Onze wereld. De wereld van de mentaal zieken. Het is een linkse krant, dus verscheidene keren zijn er mooie achtergrondartikelen voorbij gekomen over de bureaucratie in de zorg en een vierluik over het UWV. Het viel me wel op dat in […]

Verder lezen

Van ontoerekeningsvatbaar tot alleen op vakantie

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, ben ik gediagnosticeerd met onder andere PTSS, borderline en DIS. Dit houdt in dat ik over de afgelopen acht jaar enorm veel gaten in mijn geheugen heb zitten. Van dingen die er zijn gebeurd en niet echt binnen zijn gekomen of die ik niet heb meegekregen. Ook mijn zelfbeschadiging en een hoop van mijn zelfmoordpogingen zijn hier onderdeel van. Ik wist niet wat ik […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

“Dan maak je maar zin!”

“Wat is de zin van het leven?” Deze vraag zal eerder gesteld worden door iemand met wie het op dat moment niet zo goed gaat, dan door iemand die de tijd van zijn leven heeft. Ook ik heb me dit tot in het oneindige afgevraagd, vooral als ik het wat minder naar mijn zin had. Om acht uur ‘s ochtends in de trein onderweg naar nutteloze lessen, of terwijl ik zo stoned als een garnaal […]

Verder lezen

Omgaan met wachtlijsten… hoe dan?!

Daar zit ik dan, om de uitslag van het intake gesprek te horen. “We hebben geconstateerd dat je PTSS en een ernstige depressie hebt. We kunnen je hier niet behandelen en verwijzen je door”. Hier heb ik drie maanden op gewacht, om opnieuw te horen dat mijn klachten te complex zijn. Op naar de volgende instelling om mij aan te melden. De wachttijd is zes maanden voor een intakegesprek. Daarna geldt nog een wachttijd van […]

Verder lezen

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar huishouden zo voortvarend doet dat je er van de vloer kunt eten, onverteerbaar dat ik zelfs nog maar te beroerd ben om die twintig vierkante meter appartement zelf te stofzuigen. We verschillen in dat opzicht […]

Verder lezen

Wat betekent ‘herstel’ bij psychische ziekten?

Wat betekent herstel? Ik citeer uit de scriptie van N. (een vriendin): “Herstel: een begrip in het proces van een cliënt in de psychiatrie. Wanneer er precies sprake is van herstel, is voor iedere cliënt verschillend. Het begrip herstel wordt vaak gebruikt in de GGZ, en het gaat dan vaak over het moment dat de cliënt (weer) zelfstandig in de maatschappij functioneert, ‘meedraait’. Maar het wordt ook als volgt geformuleerd: “Een intens, persoonlijk en uniek […]

Verder lezen

Mijn leven met boulimia

Hoe ontstond mijn eetstoornis Op mijn 17de ben ik gediagnosticeerd met een posttraumatische stress stoornis en sindsdien krijg ik daar hulp voor binnen de GGZ. Ik liep PTSS op nadat ik in twee relaties seksueel ben gemanipuleerd en misbruikt. Na het misbruik raakte ik mijn vriendengroep kwijt en moest ik mijn studie door omstandigheden stopzetten. Ook verloor ik het contact met mijn lichaam. Mijn lichaam voelde ‘vies’ en niet meer van mij. Mijn zelfbeeld heeft […]

Verder lezen

Ik moet leren hulp te vragen

Ik draai in rondjes, iedere keer wordt het rondje weer heel en dan komt er weer die terugval. Ik probeer zo hard om die cirkel te doorbreken, maar ik krijg er maar geen grip op. Ik heb geen grip op mijn stemming, die de laatste dagen weer erg laag is. Nu wordt mijn crisissignaleringsplan weer veel ingezet. Afleiding zoeken, in contact blijven met de sociotherapeuten en beneden zitten. Ik ben zo moe van elke dag […]

Verder lezen

de Pillenkwestie

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl Medicijnen slikken is voor mij altijd een heikel punt. Ik doe het, maar niet omdat ik het zo leuk vind. Op het moment gebruik ik twee verschillende antidepressiva (die overigens allebei op een totaal andere manier werken) waardoor de ergste dalen wat worden afgeslepen en niet echt constant in paniek ben. Maar toch, het blijven […]

Verder lezen

Het innerlijke kind en haar behoefte

Ken je dat, dat je door een (boeken)winkel loopt en je oog ineens valt op een boek waarbij de titel je zo aanspreekt dat je het boek op een willekeurige pagina opendoet en het je direct raakt? Omdat er iets waanzinnig moois staat, grappigs of in dit geval: iets waarin ik mezelf meteen herkende. Ik zag en kocht het boek Het kind in je een thuis geven van psycholoog Stefanie Stahl. Dit boek gaat over […]

Verder lezen

Mijn gevoelige gezin

Mijn man en ik zijn beiden wat je noemt flinke persoonlijkheden. Dat is niet altijd makkelijk, eigenlijk is dat over het algemeen gewoon knap lastig. Zoals je zou kunnen verwachten zijn onze kinderen niet minder aanwezig. Ons huis is met vier personen dus aardig vol. Dat bleek al vroeg. Op het consultatiebureau noemen ze dat liefkozend: temperamentvol. Bij onze zoon was dat overduidelijk, hoewel hij ook medische redenen had dat hij een huilbaby was, liet […]

Verder lezen

Moeilijk of hoogbegaafd?

Ik stel me aan. Ik heb geen groot trauma, ik ben niet mishandeld. Ik had (en heb) ouders die voor me klaar staan. Ik ben gesteund, verzorgd. Waarom ben ik dan zo moeilijk? Doe ik zo moeilijk? Waarom heb ik problemen met hechting en verlating, omgevingsprikkels, dissociaties, waarom straf ik mezelf al zo lang en nog zo vaak? Conclusie: ik ben gestoord, er klopt iets niet in mijn hoofd. Ik verzin alles. Ik wil gewoon […]

Verder lezen