dank je wel

Dankbaar voor de ggz

Als ik mensen maar genoeg op afstand houd, kunnen ze me ook niet raken. Dat is mijn manier om me niet verder te laten kwetsen. Dat werkt natuurlijk goed, maar betekent ook dat mensen er niet echt voor me kunnen

meisje verstopt achter bladeren

Mijn stickercatalogus

Terwijl ik al een paar weken vol bewondering de verschillende verhalen die voorbijkomen aan het lezen ben, realiseer ik me ook dat dit is waar ik gewoon aan moet geloven. Sterker nog, het wordt zelfs mijn geloof. Ik zoek vaak

omhelzing tussen twee vrouwen

Een ontmoeting met een lotgenoot

Ik ben naar een tentoonstelling geweest met gedichten over seksueel misbruik. De gedichten waren stuk voor stuk zo mooi, pijnlijk herkenbaar en tegelijk helend, zo waar, puur, helder. Terwijl ik aan het lezen was werd ik aangesproken door een vrouw.

jongen achter deur

Mijn onzekerheid en faalangst

Ik zou graag wat willen vertellen over mijn onzekerheden, wat zich onder andere uitte in faalangst en hoe zich dat verder ontwikkeld heeft. Ontwikkelingsachterstand Als kind had ik een algehele ontwikkelingsachterstand en werd ik erg gepest. Mijn moeder was al

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Ik ben wie ik ben

En dan heb je je diagnose. Ik loop de deur uit. Kijk om me heen. Ik weet dat het gek klinkt, maar ik vraag me af of ik er anders uit zie. Ik kijk ook of ik de wereld er