Blogs over liefde

Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft. Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten […]

Verder lezen

Je bent mijn grootste ergernis omdat ik van je hou

Ik haat de manier waarop je kauwt. Het walgelijke geluid als je doorslikt gaat door merg en been. Je ademt veel te hard. Waarom nies je niet gewoon normaal? Heel je aanwezigheid maakt te veel kabaal. Waarom kijk je me zo aan? Ik kan je niet uitstaan! Je haalt echt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik krimp ineen om de kleinste dingetjes. Ergens weet ik dat het nergens op slaat, want wat kan jij […]

Verder lezen

Golven van ellende

Paniek is iets wat ik veel meemaak in mijn leven. Het duurt meestal een halfuur tot uur bij mij. Ik wil jullie in deze blog uitleggen hoe paniek voor mij voelt en hoe ik ermee omga. Daar komt ‘t weer. Een golf van ellende komt over me heen. Ik zie alles wat ik heb meegemaakt in mijn hoofd opkomen of nou ja, alles waar ik last van heb. Ik ben boos, wanhopig, verdrietig en het […]

Verder lezen

Mijn autisme en borderline staan niet los van elkaar

Toen ik de diagnose autisme kreeg, vielen dingen helemaal niet op zijn plek, zoals je soms hoort. Ik was vooral in shock. Ik, autistisch? Hoe dan? Het is inmiddels ruim een jaar later en nu begint alles toch een beetje logischer te worden. Ik begin te begrijpen dat autisme niet losstaat van mijn andere diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Het zijn geen losse eilandjes in mijn brein. De twee labels interacteren steeds en hebben invloed op […]

Verder lezen

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Gevolgd door lichtflitsen

Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor je mij? Niemand die even een schouder heeft, zegt dat het goed komt, of gewoon even niks zegt.  Die mensen zijn er wel. Ze zijn er om op te steunen. Iemand waar je even op […]

Verder lezen

Hoe overleef je een scheiding?

Deze blog heb ik alweer zes weken geleden geschreven. Ik ben inmiddels alweer twee opnames verder. Ook is er nieuwe en andere therapie opgestart en ontvang ik geen Intensive Home Treatment (IHT) meer, maar twee keer per week Psychiatrische intensieve thuiszorg (PIT). Hiermee hoop ik mijn leven weer een beetje op de rit te krijgen. De emotieregulatie therapie komt later. Nu eerst een beetje uit dat dal en alle zaken regelen die bij een scheiding […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Verwarrend hechtingsgedrag

Allerlei levende wezens, mensen én dieren, hebben een kritische bindingsperiode na geboorte. Bij eenden bijvoorbeeld is die kritische periode tussen het dertiende en zestiende uur na het verlaten van het ei, volgens Kees Moeliker, bioloog en directeur van het Natuurhistorisch Museum en bijgenaamd De Eendenman. ‘Een kuiken hecht zich aan wat beweegt en beschouwt dat als moeder en volgt dat. Normaal gesproken is dat de eend die de eieren gelegd heeft; de biologische moeder. Want […]

Verder lezen

Eten. Ik kan het niet. Ik mag het niet.

Eten en drinken. Ik kan het niet. Ik wil het niet. Echt niet. Ik mag het niet. Al weet ik dat het moet, dat een mens, dus ook ik, niet zonder kan. Natuurlijk weet ik dat, ik heb het nodig, net als ieder ander, maar ik durf het niet.Ik durf niet, misschien morgen, of anders volgende week, volgend jaar. Maar nu niet, nu eventjes niet, oké? Laat mij maar eventjes, heel eventjes. Later kom ik […]

Verder lezen

De reünie

Er komt een mailtje binnen: bestel nu je kaartjes, want ze zijn bijna op. ‘Oh? Help? Moet ik dat nu al beslissen?’ Angstzweet breekt me uit. Waar het over gaat? Mijn middelbare school (ik deed eindexamen havo in 2001) bestaat dit jaar 100 jaar en dat is dus een goede reden voor een reünie. Mijn middelbare school was echt prima, nog steeds is het een hele leuke school volgens mij en als ik de lijst […]

Verder lezen

De laatste dag van mijn deeltijdtherapie

Gisteren was de laatste dag van deeltijdtherapie. Het was mooi en vreemd tegelijk. De traditie is dat degene die vertrekt op bepaalde onderdelen bepaalt wat er gaat gebeuren, in een mate die je zelf bepaalt. Ongemakkelijk, daar word ik bang van, als ik besef dat de aandacht op mij gericht is. Maar dat is ook goed, de angst voelen, maar het niet je pad laten bepalen. Ik vond het heel mooi om te horen hoe […]

Verder lezen

Mijn transformatie

Wat kan een mens veranderen in een paar jaar. Zwart-wit gesteld: van een huwelijk met een vrouw naar een relatie met een man. Van (over)werken naar een uitkering. Van verbloemen en maskeren tot pats boem hier moet ik het ook maar mee doen. Vanaf 2016 (toen was ik 29) begon mijn meest heftige reis. Na jaren kreeg ik eindelijk de diagnose ADHD. Niks puzzelstukjes, noem het maar eerder te lijmen glasscherven. Ik was al zo […]

Verder lezen

Depressief, maar niet alleen

Onlangs ging ik door een depressie. Meer dan een maand lang werd ik elke ochtend ontzéttend somber wakker. Dit hield gedurende de hele dag aan. Ik voelde me ook verdoofd, alsof er een zware deken over me heen lag. Daarbij dacht ik veel na over de dood. ‘Je kan er net zo best niet zijn. Je wordt toch niet gemist.’ In eerste instantie keek ik niet heel gek op van deze gedachten en gevoelens. Door […]

Verder lezen

Intense liefde in een afwijkende wereld

Je begrijpt niet wat ik voel, wat ik bedoel. Ik heb geen idee hoe ik bij jou kan komen. Hoe ik in jouw land kan komen. Hoe ik vol dromen en zonder angsten kan leven. Hoe ik me bemind kan voelen. Hoe ik me minder eenzaam kan voelen. Mijn werkelijkheid wijkt zoveel af van jouw werkelijkheid. En toch houd ik van je, tegen beter weten in. Want mijn eenzame, koude bestaan heeft naast jouw leven […]

Verder lezen