Maar ben ik dan een narcist?

Maar ben ik dan een narcist?

Tijdens mijn eerste kennismaking met de psychiater van de volwassenenafdeling had hij al snel wat diagnoses verzameld. Naast andere diagnoses waren dat ook trekken van een narcistische persoonlijkheids-stoornis. Gelijk gingen alle alarm-bellen in mijn hoofd af. Ben ik een narcist? Ik was achterdochtig; dit klopte toch niet? Ik dacht dat hij dit zei als straf omdat ik in ons gesprek voor mezelf

Houdenvan

Houden van

‘Houden van’ is eigenlijk een heel ingewikkeld begrip. ‘Houden van’ betekent voor mij dat je iemand graag om je heen hebt, iemand die je heel dierbaar is en iemand die je echt niet wilt kwijtraken. Ik hou van mijn familie,

Cassandra

Cassandra

Nu ik openbaar blog over mijn dagelijks leven en de remmende gedachten die daarbij komen kijken, begin ik een aantal van die gedachten beter te kunnen plaatsten. Eigenlijk de gedachten waar ik het meeste last van heb in het dagelijks

Het kan altijd erger

Het kan altijd erger

Deze blog gaat in op automutilatie en anorexia. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers

Liefde leren met borderline

Liefde leren met borderline

Ik heb zelden zo snel en intens een boek versleten als “De psychiater en het meisje” van Erik Rozing. Ik herkende er zoveel uit, helaas ook tot mijn eigen verdriet. Het boek over een meisje met borderline en al de

Ik maak mezelf kapot

Ik maak mezelf kapot

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Zorg voor jezelf en lees deze blog niet wanneer je denkt dat dit niet goed voor je is. Neem contact op met Sensoor als je behoefte hebt aan een gesprek. Ik zit in een

Zie ik het? zien anderen het ook?

Zie ik het? Zien anderen het ook?

Sinds ik weet dat ik uit huis ga lijk ik meer last te hebben van de hechtingsstoornis. Ik ben mij meer bewust welke manieren en gedragingen ervoor hebben gezorgd dat ik deze stoornis heb. Ik zie meer de patronen, hoe

Leven tussen extremen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten,

Man alleen voor een raam

Je kunt het niet alleen

“Je kunt het niet alleen.” Dat is een uitspraak die ik niet zou ontkennen. Iedereen heeft mensen om zich heen nodig die je warmte en liefde geven, mensen bij wie een knikje al voldoende is om elkaar te begrijpen, mensen

Wie ben ik?

De draden om mijn hart

Ik moet een persoonlijk plan inleveren voor de aanvraag voor dagbesteding. Het onderdeel persoonsgegevens is prima te doen… Maar dan. Ik loop helemaal vast op de vraag: ‘Wie ben ik?’ Ik kan wel janken, of nee, dat kan ik niet.

Mensen op een voetstuk plaatsen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik

Iemand die typt op een ouderwetse typemachine

Anders dan vroeger

“Vroeger was alles beter! Toch?” Het is zo’n gezegde dat je vaak van je grootouders en mogelijk ook ouders krijgt te horen. Lang was ik er zelf van overtuigd dat vroeger alles beter was. Vroeger was het een simpele tijd,

De theezakjesvraag

De theezakjesvraag

Soms komt er iets zo spontaan in me op dat ik weet dat ik het ben. Dat het uit mijn kern komt. Dat het echt is. Vandaag had ik daar een hele mooie van, het ontroerde me tot tranen. Op

Donkere lucht boven zee

Op mijn hoede

Ik heb je lief. Ik heb je lief als ik vertel dat ik op mijn hoede ben. Dat ik het niet fijn vind dat ik overal zo sterk op reageer. Dat ik zelfs op mijn hoede ben als ik met

Vrouw kijkt naar zonsondergang, leven zonder angst

Hoe voelt leven met een angststoornis?

Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en ik weet niet meer hoe

Een toekomst zonder vroeger

Een toekomst zonder vroeger

Het verleden kleeft aan me vast als spinrag. Het zit overal; in mijn mond, mijn haren, mijn ogen. Ik voel het aan me plakken, wil niets liever dan me wassen, ervan bevrijden. Als ik in mijn huis om me heen

Bang voor de psycholoog

Bang voor de psycholoog

Je leest het goed, ik ben bang voor mijn psycholoog. Bang op meerdere manieren. Alhoewel, misschien ben ik eigenlijk bang voor herhaling van het verleden. Het verleden dat telkens weer opnieuw de spreekkamer vult door slechts de kleinste onbenulligheden. Een

Onzichtbaar verlies

Onzichtbaar verlies

Verlies van een dierbare gaat niet altijd over de dood of letterlijk worden verlaten. Het kan ook gaan over iemand die je nog elke dag in levenden lijve ziet. Iemand die elke dag zorgt dat je goed te eten krijgt,

Seksueel geremd

Seksueel (on)geremd

De eerste 19 jaar van mijn leven was ik bang dat ik aseksueel was. Of niet seksueel geïnteresseerd. Of door seks verbijsterd. Ik kon al een hoop dingen seksueel, maar alleen met heel veel fantasie, over naamloze lichamen, geslachtsdelen die

Domme fout, zwarte gevolgen

Domme fout, zwarte gevolgen

Ik heb een week lang maar een halve dosis antidepressiva geslikt. Dom dom! Het is behoorlijk zwart in mijn hoofd. Het voordeel is dat ik weer glashelder heb waarom ik al die rommel slik. Sinds ik er medicatie tegen migraine

Vrouw op ijs

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat

Pier in zee

Even me-time

Ik loop over het strand. Het is ijskoud, maar het boeit me helemaal niet. Ik heb de hand van m’n vriendje vast. De persoon die ik het meest vertrouw, waar ik superveel om geef. Hij heeft me een dagje meegenomen

Tweestrijd

Eetstoornis; een eeuwige strijd

Eeuwige strijd Het leven met een eetstoornis is een hel. Het is een eeuwig uitputtende strijd. Herstellen van een eetstoornis voelt als de Mount Everest beklimmen. Niet dat ik die ooit heb beklommen, maar ik kan me er wel iets

Emotionele chaos

Emotionele chaos

Let op! In deze blog wordt gesproken over zelfbeschadiging. Heb je naar aanleiding van deze blog behoefte aan een gesprek? Bij MIND Korrelatie zijn er mensen die je verder kunnen helpen.  Niets loopt zoals gepland. Deze dag is een aaneenschakeling

Niemand laat zijn eigen kind alleen, ik ook niet

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen

Littekens

Littekens

‘Wil je dood? Wil je leven? Wat wil je?’ vraagt Peut lichtelijk geïrriteerd. Ik zit als aan de grond genageld op mijn stoel. Nee, ik wil niet dood. Ik wil juist leven. Maar wat ik wil? Geen idee. Het is

Jongen op balk over water

Verloren op de balk

Je overschaduwt ons. Jij blijft hét onderwerp van ons gesprek. Elke keer opnieuw, al jarenlang. Zó lang al praten wij in cirkeltjes over jou. In cirkeltjes, omdat we nooit ergens komen. Het is haast zo groot dat we het niet

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Liefdesangst

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld

Het verleden ligt achter me

Het verleden ligt achter me

De psychiater vraagt me om mijn ogen te sluiten en het plaatje voor me te zien. Dat verstilde beeld uit de rampenfilm in mijn hersenen die me bij tijd en wijlen nog steeds nekt. Ik zie het haarscherp voor me

koorddansen

Koorddansend naar het licht

Trigger waarschuwing: in deze blog wordt geschreven over zelfmoordgedachten en automutilatie. Er wordt echter ook geschreven over hoop en helpende gedachten. Bedenk voor jezelf of het verstandig is om dit te lezen. Verkeer je in een crisis? Op www.113.nl zijn

Verlangen naar moederliefde

Verlangen naar moederliefde

Regelmatig komt in deze periode dat diepe intense verlangen naar een moeder naar boven. Iemand die dat kleine meisje van 5 of jonger in de armen neemt en haar onvoorwaardelijke liefde geeft en beschermt tegen de grote boze buitenwereld en

“het spijt me”

“Het spijt me”

Met mijn ogen tot spleetjes geknepen kijk ik naar de toekomst. Ik kijk of ik jou daar zie. Of we samen zullen zijn en of ik me dan veilig zal voelen. Of je misschien iets zegt dat me raakt op

Blijf in mij geloven

Deze blog gaat expliciet over doodswens, euthanasie en suïcide.Zoek nu contact met je behandelaar of met 113.nl als je in crisis bent.Deze blog is echter wel hoopvol. Ik wil dansen, zingen, huppelen… Soms wil ik dat het leven stopt. Teveel