Blogs over leraren

Is het echt negatief of is het slechts mijn interpretatie?

Feedback ontvangen. Het blijft lastig, zeker als het overwegend negatief is. Niet eens opbouwende kritiek, maar negatieve, met een vervelende ondertoon en contrasterende punten. Waar komt dit nu vandaan? Voor mijn studie moet ik een opdracht uitvoeren waarbij er een les (of meerdere lessen) gegeven moeten worden. Dit doen we in leerteams (groepen). Deze opdracht leek mij best leuk om te doen. Ervaring opdoen met het lesgeven, jezelf uitdagen om beter te worden, groepsdynamica ontwikkelen. We […]

Verder lezen

Aan de dood ontsnapt

Ik loop het lokaal in, waar nog maar weinig mensen zitten. Ik kijk naar alle stoelen en tafels en besluit dan strategisch de achterste vrije tafel te kiezen, waar alleen de docent me kan zien zitten straks. Ik weet dat we de les beginnen met een essayvraag die meetelt voor ons eindcijfer. Dat maakt me bloednerveus en ik weet zeker dat ik het niet goed genoeg ken, maar ik probeer het los te laten. Langzaamaan […]

Verder lezen

Dwang

Toch nog een keer kijken. Vier knopjes. Vier knopjes dichtgedraaid, de witte streepjes op de knopjes wijzen naar boven. Het gasfornuis is uit, echt uit. Ik ga de trap op. Derde traptrede. Nog een keer kijken. Gasfornuis uit. Eerste traptrede, tweede, derde, vierde en weer terug: derde, tweede, nog een keer kijken. Ik mag van mezelf niet aan de knopjes zitten. Gasfornuis uit. Traptrede. Nog een keer kijken. Vijfde traptrede. Nog een keer kijken. Nu […]

Verder lezen

De paradox van het studentenwelzijn

De studententijd is de mooiste tijd van jouw leven! Het wordt vaak gezegd en ondanks recente bezuinigingen en moeilijkheden denk ik dat dat wel waar is. Het was voor mij niet altijd even gemakkelijk, zo worstelde ik met mentale problemen zoals een depressie. Het studentenleven maakt aan de ene kant het leven met een depressie gemakkelijker, maar soms ook juist veel moeilijker. Zo ben je bijvoorbeeld heel vrij in het indelen van je tijd, waardoor […]

Verder lezen

Ik wil de perfecte student zijn

In groep 3 van de basisschool nam ik mij al voor om er nooit uitgestuurd te worden. Als de juf toch eens kwaad op me werd, stonden de tranen in mijn ogen. Ik nam me honderd keer voor een beter, braver kind te zijn. Dat mislukte natuurlijk faliekant, maar het verlangen ernaar was sterk. Als ik fouten maakte in mijn schrift moest alles doorgekrast, was mijn tekening lelijk in mijn ogen dan kroop ik onder […]

Verder lezen

Vijf diepgewortelde overtuigingen die tegen ons kunnen werken

De maanlanding is in scène gezet, mensen en dinosaurussen bewoonden tegelijkertijd de aarde en Elvis Presley leeft nog: dit zijn slechts enkele van de vele omstreden denkbeelden die sommige mensen hebben en vurig kunnen verdedigen. We hebben daarnaast ook allemaal diepgewortelde overtuigingen over onszelf. Deze overtuigingen worden onderbouwd door levenslange persoonlijke ervaring. Je kan denken “wat is het probleem met deze overtuigingen?” Het hoeft niet uit te maken, maar leerkrachten met valse overtuigingen kunnen mythen […]

Verder lezen

Dansen met de dood

Het is inmiddels een ruime vijf jaar geleden dat ik voor het laatst wakker werd en dacht: fuck. Wéér mislukt. Het was de laatste poging in een vrij lange rij, die ooit op mijn twaalfde begon. Die eerste poging was bijna aandoenlijk naïef. Maar er is niets aandoenlijks aan een twaalfjarige die uit het leven wil stappen. De pogingen in de jaren die volgden, werden beter (voor zover je bij zoiets in gradaties van goed […]

Verder lezen

Het innerlijke kind en haar behoefte

Ken je dat, dat je door een (boeken)winkel loopt en je oog ineens valt op een boek waarbij de titel je zo aanspreekt dat je het boek op een willekeurige pagina opendoet en het je direct raakt? Omdat er iets waanzinnig moois staat, grappigs of in dit geval: iets waarin ik mezelf meteen herkende. Ik zag en kocht het boek Het kind in je een thuis geven van psycholoog Stefanie Stahl. Dit boek gaat over […]

Verder lezen

Schrijven over angst

Een ieder is weleens bang. Bang voor een nieuwe schooldag, een sollicitatiegesprek, een eerste date en ga zo maar door. Angst is goed; het zorgt dat je alert bent in situaties. Maar bij mij beheert angst (vaak) een groot gedeelte van mijn leven. Ik vind het lastig om erover te praten, want ik heb jaren mijn mond stilgehouden. Ik heb mijn angsten ook nooit serieus genomen of als het grootste probleem gezien, maar inmiddels weet […]

Verder lezen

Bommetje

Beschreven personen in deze blog hebben toestemming gegeven voor plaatsing [red.] Soms heb ik er spijt van dat ik mensen heb laten weten van mijn bloggen. Het is dan wel onder een pseudoniem, maar een aantal mensen in mijn omgeving heb ik het verteld. Vooral als het over mijn man gaat, vind ik het dan lastig om vrijuit te schrijven. Vandaag is daar een heel duidelijk voorbeeld van. Want ik wil mijn man niet afvallen […]

Verder lezen

Het beste meisje van de klas

‘Dus misschien moet ik maar toegeven dat het niet zo goed gaat nu,’ besloot ik, na een korte monoloog van al mijn zorgen tegen mijn therapeut, en begon prompt te huilen. Ze is nieuw, mijn therapeut, of in ieder geval nieuw voor mij, dus ik moet nog een beetje aan haar wennen. Dit was de eerste keer dat ik mezelf toestond te huilen bij haar. Terwijl ik me een weg door haar tissuedoos heen snotterde, […]

Verder lezen

Hallo, ik ben een mens

Men vindt mij leuk. Sociaal, spontaan, er zijn zelfs mensen die mij open noemen. Dat betekent dat ik geslaagd ben als kameleon. Een knikkende kameleon, aangepast naar de situatie. Maar ik wil geen kameleon zijn, ik wil er zijn. In verbinding. Dat kan alleen als ik mezelf, een mens, durf te zijn. Maar wie is dat? Opgroeien Ik kan mezelf niet herinneren. Dat komt, weet ik nu, omdat een deel van je hersenen zich afsluit […]

Verder lezen

Welverdiende koffie

Ik heb een jaar helemaal niet meer opgetreden omdat ik simpelweg niet meer durfde. Na een traumatische ervaring op het podium, in november 2015, waarin ik voelde dat mijn lichaam een barrière ophief en alle ellende in me ineens toeliet, voel ik me er niet meer veilig. Ik voel me naakt en bekeken, wil de mensen hun ogen sluiten zodat ze me niet meer zien en als ze dat niet doen wil ik me verstoppen. […]

Verder lezen

Hoe ik anorexia ontwikkelde en overwon

Bang voor de wereld Ik ben vijftien en bang voor de wereld, want ik moet overal alleen doorheen en weet niet hoe dat moet. Het leven zou zó veel veiliger voelen met een volwassene die achter mij staat. Iemand die mij een beetje de weg wijst, aanmoedigt, mij helpt opstaan als ik op mijn bek ga, bescherming biedt, voor mij opkomt als het nodig is en op wie ik kan terugvallen. Dan zou ik alle […]

Verder lezen

Onzichtbaar verlies

Verlies van een dierbare gaat niet altijd over de dood of letterlijk worden verlaten. Het kan ook gaan over iemand die je nog elke dag in levenden lijve ziet. Iemand die elke dag zorgt dat je goed te eten krijgt, je kleren wast en je bed opmaakt. Iemand die dichtbij je is en tegelijkertijd onbereikbaar ver weg. Ik wil mensen ervan bewust maken dat ziekte van een ouder ook een vorm van verlies is, en […]

Verder lezen

Over je vermoeidheidsgrens gaan

Waar liggen mijn grenzen? Ik heb al een aantal jaar last van depressie. En ik ben hard aan het vechten naar herstel. Maar dat valt nog niet mee. Want waar liggen mijn grenzen? Waarom word ik zo ontiegelijk onderuit gehaald als ik net iets te ver erover heen ga? Wat kan ik nog wel aan? Waarom kan ik niet wat een gemiddelde leeftijdsgenoot wel kan? Zoals een volledige opleiding volgen, daarnaast werken, afspreken met vrienden […]

Verder lezen