Blogs over leraren

De reünie

Er komt een mailtje binnen: bestel nu je kaartjes, want ze zijn bijna op. ‘Oh? Help? Moet ik dat nu al beslissen?’ Angstzweet breekt me uit. Waar het over gaat? Mijn middelbare school (ik deed eindexamen havo in 2001) bestaat dit jaar 100 jaar en dat is dus een goede reden voor een reünie. Mijn middelbare school was echt prima, nog steeds is het een hele leuke school volgens mij en als ik de lijst […]

Verder lezen

Goed voor je CV: een psychiatrische achtergrond

Ik ben Ellen, op zoek naar een afstudeerstage als diëtist, een bijbaan en uiteindelijk mijn droombaan. Ik ben Ellen, begon ruim negen jaar geleden als student, brak na anderhalf jaar mijn eerste opleiding af, maakte daarna een gat in mijn CV en ben inmiddels zes jaar bezig om een vierjarige Hbo-opleiding af te ronden. Ik ben Ellen, verzamelde zoveel psychiatrische labels dat ik de tel kwijt ben, zette jarenlang mijn sportverslaving op één, trapte vaker […]

Verder lezen

Ode aan de leerkracht

Deze is voor alle leerkrachten en onderwijsondersteunend personeel. Want mijn god, wat een hel moeten sommige leerlingen voor jullie zijn. De grote stap  De middelbare school. De plek waar kinderen pubers worden en pubers volwassenen. Voor sommigen verloopt de puberteit niet vlekkeloos. Hoewel ik als kind al anders was dan de anderen, kwamen op de middelbare school de psychische problemen. Lieve mentor, mevrouw Engels en meneer de leerjaarcoördinator: deze is voor jullie! Te beginnen bij […]

Verder lezen

Een speciale mijlpaal

26 augustus 2001, dat was een prachtige dag. Zonnig, warm, af en toe een zuchtje wind en een rustige blauwe hemel. Ik weet nog precies wat ik aan had; een geel shirtje van Nike, gecombineerd met een zwarte halflange capri boek en mijn favoriete sneakers. De wonden op mijn rechterarm waren het bewijs van het zoveelste innerlijke gevecht dat ik met mezelf had gevoerd. Ik kon niet meer. Ik was op, radeloos, gebroken en nauwelijks […]

Verder lezen

Sporten is mijn heroïne

“Eigenlijk moet ik vaker naar de sportschool,” zegt mijn collega terwijl ze haar broodje kroket naar binnen werkt. “En ook gezonder eten,” voegt zij er met volle mond aan toe. Jaloers kijk ik hoe zij geniet van haar lunch, terwijl ik kauw op mijn saaie salade. “En straks MOET ik mijzelf ook nog twee uur afbeulen in de sportschool”, denk ik en ik slaak een diepe zucht. Al twintig jaar vecht ik tegen mijn eetstoornis. […]

Verder lezen

Van een normaal leven naar een uithuisplaatsing

Gezinssituatie Ik heb een groot deel van mijn jeugd gewoon bij mijn moeder gewoond, omdat mijn ouders zijn gescheiden. Mijn moeder wist niet goed hoe ze alleen moest leven en het contact met mijn vader was wisselend. De band met mijn zusje was een normale zussenrelatie, met op zijn tijd een lekkere ruzie.  Gepest Op de basisschool kon ik nooit echt mijn draai vinden, doordat ik gepest werd omdat ik wat voller was dan de […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat op vakantie!

De zomervakantie nadert en dat roept bij patiënten in de ggz vooral paniek op. Over op vakantie gaande therapeuten is al veel geschreven en daarom twijfelde ik of er nog iets aan toe te voegen had, maar ik schrijf er nu toch over in de hoop dat het oplucht en verlichting geeft. Kattengedrag Ik vergelijk mijn gedrag bij mijn behandelaar graag met het gedrag van mijn kat. Sowieso is de relatie die ik met mijn […]

Verder lezen

Mijn leven als jonge vrouw met ASS

Voor de diagnose Thuis in mijn veilige omgeving heb ik het altijd goed gehad. Ik ben alleen te beschermd opgevoed. Ik mocht in het huishouden alleen helpen met boontjes doppen, aardappels schillen en stofzuigen. En voor dat ik de stad in mocht na school moest ik altijd eerst thuis komen. Op school ging het leren goed maar de sociale omgang was moeilijk voor mij. Ik wist niet hoe ik vrienden moest maken en was daardoor […]

Verder lezen

Opgroeien met psychisch zieke ouders

Mijn allereerste blog voor dsmmeisjes, wat leuk! Zelf ben ik ook onlangs begonnen met het delen van mijn verhalen online. Ik schrijf over KOPP, dit staat voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Mijn beide ouders kamp(t)en namelijk met psychische problemen. Mijn jeugd was erg moeilijk en dat heeft nu nog steeds invloed op mijn volwassen leven. Je kunt mijn schrijfsels over KOPP en mijn psychische problemen lezen op www.metzonderouders.nl. ‘KOPP’ is nu ik volwassen […]

Verder lezen

Openheid: een beetje van de maatschappij en een beetje van mij

De overheid legt de lat hoog wat betreft openheid over psychische problemen. Maar zijn wij als samenleving wel klaar voor volledige openheid? Ik betwijfel het.  “Openheid zorgt voor meer begrip” ‘Openheid geven over psychische problemen’, de rode neuzendag in België, ‘Hey het is oké’in Nederland, reclamespotjes op radio en tv. Filmpjes, interviews of verhalen op het internet en andere mediakanalen…De boodschap is duidelijk: openheid over psychische problemen zorgt voor meer begrip. Daarnaast moet naar de […]

Verder lezen

De werkelijkheid (deels) kwijt zijn

Ik wil graag uitleg geven over de ontwikkeling van mijn (rand)psychotische episodes. Deze blog is een globaal overzicht van mijn klachten. Binnenkort wil ik sommige stukken meer uitlichten. Extreme fantasieën Als kind was ik erg fantasierijk. Op zich is daar helemaal niks mis mee. De fantasieën en ‘het magisch denken’ (fantasie en werkelijkheid lopen door elkaar heen) van een kind horen bij de ontwikkeling. Ik kon daar op jonge leeftijd al wel in doorslaan. Het […]

Verder lezen

Wat betekent ‘herstel’ bij psychische ziekten?

Wat betekent herstel? Ik citeer uit de scriptie van N. (een vriendin): “Herstel: een begrip in het proces van een cliënt in de psychiatrie. Wanneer er precies sprake is van herstel, is voor iedere cliënt verschillend. Het begrip herstel wordt vaak gebruikt in de GGZ, en het gaat dan vaak over het moment dat de cliënt (weer) zelfstandig in de maatschappij functioneert, ‘meedraait’. Maar het wordt ook als volgt geformuleerd: “Een intens, persoonlijk en uniek […]

Verder lezen

Wanneer de lat hoog ligt

Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf. Zo hoog, dat ik deze nooit kan bereiken. Daarbij heb ik de neiging alles in één keer te willen doen, en niet in stapjes, en dan moet het ook in één keer goed. Dit maakt mij vaak gedemotiveerd. Als ik bijvoorbeeld een programmeeropdracht heb, dan deel ik deze niet op in kleine stapjes, maar bedenk ik meteen hoe het eindresultaat eruit moet zien. Dit is vaak te […]

Verder lezen

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid. Mijn docente had het onderbreken al een aantal keer gedaan. Ik vroeg haar daarom of ze mij niet midden in mijn zin wil onderbreken. Vervolgens ontstond er een discussie, waarin mijn docent geen begrip leek […]

Verder lezen

Foutieve hechting vertaald

Maar mama waar was je, toen ik thuis kwam van school en jij nooit vroeg hoe het geweest was. Mama, waarom gaf je mij de indruk dat ik mij moest schamen, dat dingen die ik deed gek waren? Mama, waarom gaf jij mij altijd het gevoel dat ik dingen verborgen moest houden? Toen ik mijn eigen sleutels kreeg heb ik ontelbare momenten van angst en tranen gekend, dat jij en papa mij niet meer binnen […]

Verder lezen

Geen zelfmedelijden alstublieft

We houden niet van mensen met zelfmedelijden. Mensen die zwelgen (heerlijk theatraal woord dit) in ellende en problemen. Er zijn honderden tips te vinden op internet hoe je snel van je zelfmedelijden af kunt komen en húp in de actie kunt schieten. Vlucht niet langer voor je verdriet! Pak die trauma’s aan! Overwin je angst! Vechten of accepteren? Het is in onze maatschappij de gewoonte om negatieve (lees hier en in het vervolg: als negatief […]

Verder lezen