Alles went

Alles went

Het is inmiddels aan alle kanten herfst. Iedere ochtend baan ik mij een weg door de gekleurde bladeren en met een natte jas thuiskomen is, in mijn beleving, eerder regel dan uitzondering. Om mij heen hoor ik mensen over hun

Gebroken hart op schoolbord met de woorden game over

Dit is codependency

Wat ik niet meer zal vergeten is dat ik in Zuid-afrika ook tot een breekpunt was gekomen. Mijn codependency/liefde-verslaving stopte ook daar niet, zoals ik had gehoopt. De lieve lach werkte niet meer en hoewel ik altijd zo vrolijk leek

Kauwgom onder schoen op straat

De valkuil van verkeerde keuzes.

Soms baal ik van de manier waarop ik mensen toelaat in mijn leven. Ondanks overduidelijke onderbuikgevoelens ga ik vaak op mooie praatjes af. Op de zogenaamde belofte dat ik mij gehoord mag voelen. Dat iemand zegt mij te begrijpen. Dat

Ik haat lente

Het is een superzonnige zondag. De gordijnen zitten stijf dicht om het zonlicht buiten te sluiten. Op de grote weg aan de andere kant van de gordijnen hoor ik bijna non-stop motorrijders langs scheuren. Mooi weer-rijders. Mijn brein roept nog

aquarium 1471618 960 720

Wanhoop in de lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar. Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af

Een dsm-meisje?

Een dsmmeisje?

Sommige mensen kennen mij al een tijdje, voor anderen ben ik nieuw. ‘DSM-meisje’. Zo heb ik mijzelf nog nooit bekeken. Maar strikt bekeken klopt het wel. Een dsmmeisje. Jaren geleden raakte ik burn-out. Daar ik niet iemand ben die zich