klusser

Het Reparatiemannetje

Iedereen die in een huis woont, of een dak boven zijn of haar hoofd heeft (wees blij, want de winter is koud), krijgt er vroeg of laat mee te maken. Het Reparatiemannetje. Hoe handig je zelf ook bent, er zijn

mensen in gesprek

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan

meisje uit raam

Opgenomen in een kliniek

Vandaag las ik het boek ‘Autisteneiland’ (Alianna Dijkstra) waarin zij beschrijft hoe het is om opgenomen te worden in Nederlands eerste autismekliniek voor volwassenen, Lorna Wing in Deventer. Ze schreef over hoe ze haar dagen in de kliniek beleefde. Het

meisje met hand in zij

Omgaan met lichaamshaat

Het is een warme zondag wanneer ik dit schrijf. Ik ben vanochtend direct na het wakker worden de deur uitgegaan, omdat ik wist dat het anders zo’n dag zou worden. Zo’n dag met destructieve gedachten en acties, zo’n dag waarop

Studiocomplex

Studiocomplex

Deze blog gaat in op automutilatie. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van De luisterlijn.  Een

Gemijmer op vakantie

Gemijmer op vakantie

Hmmmmm, heerlijk, vakantie! Lekker onthaasten, tot rust komen, genieten. Iets om reikhalzend naar uit te kijken in tijden van stress. Het vliegtuig instappen en gáán, de ontspanning tegemoet… Dit is waar en toch ook niet. Vakantie is ook: een onbekende

Genezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht

Welverdiende koffie

Welverdiende koffie

Ik heb een jaar helemaal niet meer opgetreden omdat ik simpelweg niet meer durfde. Na een traumatische ervaring op het podium, in november 2015, waarin ik voelde dat mijn lichaam een barrière ophief en alle ellende in me ineens toeliet,

Wil je thee?

Wil je thee?

Iedere week vraagt Peut me het weer en iedere week zeg ik weer hetzelfde: “Nee, water is prima.” Al anderhalf jaar. Dezelfde vraag krijg ik om de week bij de fysio, maar daar kom ik ook niet verder dan een

Bang voor de psycholoog

Bang voor de psycholoog

Je leest het goed, ik ben bang voor mijn psycholoog. Bang op meerdere manieren. Alhoewel, misschien ben ik eigenlijk bang voor herhaling van het verleden. Het verleden dat telkens weer opnieuw de spreekkamer vult door slechts de kleinste onbenulligheden. Een

Soulsister

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag

Pier in zee

Even me-time

Ik loop over het strand. Het is ijskoud, maar het boeit me helemaal niet. Ik heb de hand van m’n vriendje vast. De persoon die ik het meest vertrouw, waar ik superveel om geef. Hij heeft me een dagje meegenomen

Liefdesangst

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld

De allerlaatste keren

De allerlaatste keren

Ik ben voor voorlopig de allerlaatste keer onderweg naar mijn werk. In haast kocht ik afscheidscakejes voor de cliënten en een fles wijn voor mijn collega. Ik heb veel moeite met laatste keren, misschien nog wel meer moeite dan met