Blogs over knuffel

Mijn autisme en borderline staan niet los van elkaar

Toen ik de diagnose autisme kreeg, vielen dingen helemaal niet op zijn plek, zoals je soms hoort. Ik was vooral in shock. Ik, autistisch? Hoe dan? Het is inmiddels ruim een jaar later en nu begint alles toch een beetje logischer te worden. Ik begin te begrijpen dat autisme niet losstaat van mijn andere diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Het zijn geen losse eilandjes in mijn brein. De twee labels interacteren steeds en hebben invloed op […]

Verder lezen

Jezelf de kans geven om sterker te worden

“Dit is het plan, zo gaat het gebeuren. Ik ga een intensieve klinische behandeling volgen en ga er sterker uit komen dan ooit tevoren. Ja, natuurlijk weet ik dat ik maanden op de wachtlijst zal moeten staan, maar daar kom ik wel doorheen. Ik heb immers een duidelijk doel voor ogen: herstellen, groeien, ervaren en dan drie keer zo hard weer aan de bak met de studie.” Werkelijkheid: ik stond maanden op de wachtlijst na […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat de politiek in!

Help, mijn psychiater gaat de politiek in! Oh, ik vind dat prima hoor, leuk zelfs. Geen vreemde stap, gezien haar interesse en de ontwikkelingen in gezondheidsland en niemand die bij machte lijkt het tij ten goede te keren. En ze blijft mij, zover ik weet, nog gewoon zien, dus niks aan het handje. Zou je denken. Op Twitter breekt de hel los. En wat ik dan toch allemaal lees over mijn geweldig lieve psychiater… want […]

Verder lezen

Wat is veiligheid voor mij?

Veilig, het gevoel van veilig zijn, vrij zijn van angst, de kans op aanvallen en beschadigingen, gevaar en verlies. Mijn psychologe heeft mijn angst zo mooi uitgelegd. Iedereen heeft een alarmsysteem, te vergelijken met een alarmsysteem van een huis tegen inbrekers. Dat alarm moet dus afgaan als men probeert in te breken, maar omdat er al zoveel is ingebroken, staat het alarm gevoeliger afgesteld. Te gevoelig, wat maakt dat als er een vlieg tegen het […]

Verder lezen

Lieve jij, zelfbeschadiging is geen oplossing

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging, let op jezelf en lees deze niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Iemand nodig om mee te praten over zelfbeschadiging? Neem contact op met Stichting Zelfbeschadiging of de Luisterlijn. Zelfbeschadiging…. Ik weet niet hoe ik het zo ver heb laten komen. Ik weet eigenlijk ook niet waarom ik ben begonnen. Of nou ja, dat weet ik wel. Ik beschadig mezelf om de spanning te […]

Verder lezen

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen. Alles is nu zo heerlijk tastbaar, zowel organen per stuk voelen, gevuld met eten, drinken, of leegte, als het voelen van botten. Het scherpe raken van mijn knieën als ik op mijn zij lig, wat […]

Verder lezen

Verzwegen verleden

Ik heb tussen mijn tiende en achtiende jaar met een groot geheim rondgelopen. Een geheim dat mij vanbinnen opat en ervoor zorgde dat mijn eigenwaarde was gedaald tot een nulpunt. Het was iets waar ik mij voor schaamde, wat ik aan niemand kon en mocht vertellen. Er was mij verteld dat als ik ook maar één woord erover zou uitspreken, de gevolgen vele malen erger zouden zijn. Vandaar dat mijn ouders geen idee hadden dat […]

Verder lezen

Liefde leren met borderline

Ik heb zelden zo snel en intens een boek versleten als “De psychiater en het meisje” van Erik Rozing. Ik herkende er zoveel uit, helaas ook tot mijn eigen verdriet. Het boek over een meisje met borderline en al de problematiek die er bij kwam kijken. Het stuk over mensen met borderline die niet in staat zijn om een relatie te krijgen op pagina 96 raakte mij het meest. Ik had dan misschien geen ernstige […]

Verder lezen

Een minitraan

Het komt regelmatig ineens opzetten, een golf van verdriet die niet meer te houden is. Ik duik in elkaar, wil tegen mijn hoofd slaan, wil heel hard janken, maar er komt niets. Of bijna niets. Er komt een minitraan. Een enkele kleine minitraan. Wat ben ik gelukkig met die minitraan. Het betekent dat ik toch kan huilen, dat ik vochtige ogen kan krijgen en mijn gevoel kan uiten. Het betekent dat het slot wat ik […]

Verder lezen

Help, ik heb een lichaam

Ineens denk ik: Klopt mijn hart nog wel? Ik voel en luister aandachtig. Tik, tik, tik, dat is hem, onmiskenbaar. Maar slaat hij nou een slag over? Ik leg een vinger op mijn pols, later in mijn hals. Voel ik nou een steek in mijn borst aan de linkerkant? Ik voel me benauwd. Ik merk dat mijn hartslag hoger wordt. Zei de huisarts niet ooit dat ze een ruisje hoorde? ‘Ik heb vast een dodelijke […]

Verder lezen

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen en opscheplepels. Koken is niet mijn beste kwaliteit en het is niet raar dat ik dingen laat vallen, herrie maak en veel mopper en zucht van ellende als ik mij met het bereiden van voedsel […]

Verder lezen

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld word. Volgens mij voel ik mij ook nog eens schuldig. Maar waaraan maak ik mij dan schuldig? ‘Als je daar zo graag bent ga je er toch wonen’, kon mijn moeder zeggen wanneer ik vrolijk […]

Verder lezen

De allerlaatste keren

Ik ben voor voorlopig de allerlaatste keer onderweg naar mijn werk. In haast kocht ik afscheidscakejes voor de cliënten en een fles wijn voor mijn collega. Ik heb veel moeite met laatste keren, misschien nog wel meer moeite dan met eerste keren. De komende en de afgelopen dagen stonden volledig in het teken van laatste keren. De laatste keer naar de psycholoog, de laatste keer koffie met een goede vriend en de laatste keer andijviestamppot. […]

Verder lezen

Wat al dan niet gebeurd is

Een tijdje geleden las ik in een oud dagboek: “Cosmic shoppinglist.” Het lijstje maakte ik op mijn 16e verjaardag en mocht bestaan uit niet-materiële wensen: “Een knuffel.” Ik bedoelde geen knuffelbeertje, maar een gewone alledaagse knuffel van een mens van vlees en bloed. Gewoon een knuffel. Van iemand. Ooit. Tijdens therapie bespreek ik voor de zoveelste keer, en steeds met grote voorzichtigheid, een vaag gevoel. Over vage herinneringen uit mijn jeugd die geen echte herinneringen […]

Verder lezen

Delen = verbinding

Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er gewoon niet zo goed in. Of ik vond het gewoon eng, wist niet hoe en wat en bij wie. Ik heb het moeten leren. Ik snap nu dat het delen van gevoelens en gedachten zo helpend kan zijn. Delen kan […]

Verder lezen

Afkicken van alcohol in Zuid-Afrika

En daar liep ik dan, de roltrap op. Ik keek nog één keer achterom om mijn vader te zien zwaaien tot ik besefte dat het nu écht tijd werd om volwassen te worden. Dat idee, dat idee alleen al… de tranen stroomden over mijn wangen en ik heb me nog nooit zo hulpeloos gevoeld. Zo bid ik op mijn knieën om überhaupt te kunnen huilen en zo komt er geen stop aan de tranen die […]

Verder lezen