Blogs over kind

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen

Onkruid vergaat niet

Toen ik ruim anderhalf jaar geleden bij m’n nieuwe therapeute startte, had ik nooit geloofd dat ik me zo open zo stellen zoals ik nu doe. Hoewel er ook nog dat masker is. Ik heb al wat jaren therapie erop zitten, maar nog nooit was ik zo open en eerlijk. Ik heb geleerd dat veel gedachten die ik had, niet zo normaal waren: daar ging ik altijd wel van uit en daarom zei ik ze […]

Verder lezen

Ben je boos op mij?

“Ben je bang? Boos? Verdrietig? Teleurgesteld?” Ik ga het hele rijtje ‘negatieve’ emoties af, als ware het een meerkeuzemenu waaruit mijn lief er eentje moet kiezen. Als ik in paniek ben, kan ik haar niet lezen. Haar gezichtsuitdrukking kan letterlijk alles betekenen. “Nee joh, niks aan de hand” antwoordt ze. Ze kijkt verbaasd. Ze voelt zich gewoon oké, ik heb haar geen kwaad berokkend. Soms neem ik daar genoegen mee, maar soms ook niet. “Ik […]

Verder lezen

Lachend en knuffelend verberg ik mijn angst

Enthousiasme Wanneer ik word uitgenodigd op een feestje ben ik super enthousiast. Wat leuk dat zij mij hebben verkozen! Wie zouden er allemaal komen, wat zou er te doen zijn? Misschien ontmoet ik nog wel wat interessante, grappige mensen! Wat zal ik eens aandoen? Ik weet het al, dit super sexy overdreven topje. Net iets te klein, maar ach, zo ziet iedereen me ten minste staan. Ik moet wel extra make-up opdoen, anders vinden ze […]

Verder lezen

Het innerlijke kind en haar behoefte

Ken je dat, dat je door een (boeken)winkel loopt en je oog ineens valt op een boek waarbij de titel je zo aanspreekt dat je het boek op een willekeurige pagina opendoet en het je direct raakt? Omdat er iets waanzinnig moois staat, grappigs of in dit geval: iets waarin ik mezelf meteen herkende. Ik zag en kocht het boek Het kind in je een thuis geven van psycholoog Stefanie Stahl. Dit boek gaat over […]

Verder lezen

Bommetje

Beschreven personen in deze blog hebben toestemming gegeven voor plaatsing [red.] Soms heb ik er spijt van dat ik mensen heb laten weten van mijn bloggen. Het is dan wel onder een pseudoniem, maar een aantal mensen in mijn omgeving heb ik het verteld. Vooral als het over mijn man gaat, vind ik het dan lastig om vrijuit te schrijven. Vandaag is daar een heel duidelijk voorbeeld van. Want ik wil mijn man niet afvallen […]

Verder lezen

Eerste dag, masker op.

Vanmiddag mocht ons meisje voor het eerst wennen op school. Ze begint na de schoolvakantie. Net als alle andere kindjes die langskwamen. Ze zat dus nog niet gelijk in een volle klas. Stoer masker Toen we binnen kwamen en een juf haar op haar hoogte aan sprak dook ze achter mijn benen weg. Maar toen ze een plaats kreeg toegewezen in de kring, ging ze dapper op haar stoeltje zitten en observeerde de andere kinderen […]

Verder lezen

Droomleven

Toen ik zeventien was, zo ongeveer een half leven geleden, had ik allemaal toekomstdromen. Ik stelde mijn leven als ik zo halverwege de dertig was voor als leuk. Niet heel bijzonder, maar wel gewoon fijn. Ik zou bijvoorbeeld een partner hebben en samen een of misschien twee kinderen. Ik zou een leuk huisje hebben in de buitenwijken van Utrecht, met een tuin natuurlijk. De kinderen zouden al richting kleuterklas gaan en samen zouden we met […]

Verder lezen

Het gevaar van kernovertuigingen

De zorg van anderen op me nemen is het meest egoïstische wat ik ooit heb gedaan. Ik kon mezelf geen emotionele support geven, dus had ik weinig compassie voor een ander. “Nee, het is goed, ik doe het wel!” om vervolgens te roepen “ik doe alles, jij voert geen flikker uit!” Zo lang ik voor die ander blijf zorgen ben ik een goed mens, toch? “Niemand kan mij iets maken, want ik ben degene die […]

Verder lezen

Mijn moeder gedraagt zich als mijn kind

Een gesprek met mijn psycholoog heeft me aan het denken gezet. Ze vertelde me dat ik over bepaalde dingen nogal overtuigd kan zijn. Zó overtuigd, dat ik eigenlijk niet meer verder wil kijken dan dat wat ik zo zeker weet. Althans, verder kijken wil ik wel, maar ik wil niet overwegen het anders te doen, dus heeft het voor mijn gevoel weinig zin. Ik wil het niet anders doen, omdat ik het gevolg daarvan al […]

Verder lezen

Moeilijk of hoogbegaafd?

Ik stel me aan. Ik heb geen groot trauma, ik ben niet mishandeld. Ik had (en heb) ouders die voor me klaar staan. Ik ben gesteund, verzorgd. Waarom ben ik dan zo moeilijk? Doe ik zo moeilijk? Waarom heb ik problemen met hechting en verlating, omgevingsprikkels, dissociaties, waarom straf ik mezelf al zo lang en nog zo vaak? Conclusie: ik ben gestoord, er klopt iets niet in mijn hoofd. Ik verzin alles. Ik wil gewoon […]

Verder lezen

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik vraag me te veel af. Dat is namelijk wat ik vaak hoor: ‘Waarom denk je zo veel?’ Ik haal mijn schouders op, mompel iets. Maar ik weet dat ik probeer mijn bestaan te verklaren, te […]

Verder lezen

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier daarvan zijn er heel veel, twee ervan zijn voor iedereen te zien. Eentje is zelfs voor mij nog een raadsel. Het blijft raar, Peut heeft vijf stoelen in een kringetje gezet en iedere stoel gaf […]

Verder lezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht voelde over mijn trillerig witte lijf. Over het lichaam waar laag na laag af was gescheurd tijdens het klimmen, het terugvallen, het weer staan. Over het zachte littekenweefsel, over de diepe scheuren van de laatste […]

Verder lezen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik mij hier niet bewust van geweest. Ik begreep niet waarom ik mij zo enorm geobsedeerd kon voelen door bepaalde personen, maar als het weer eens zover was vroeg ik me dat ook al snel niet […]

Verder lezen

Boos kind

Het zal ongetwijfeld ergens goed voor zijn, het wordt niet voor niks behandeld bij schematherapie. Mijn boze kind komt eruit… Sinds een jaar of vijf vakkundig weggestopt, komt er nu een boze puber tevoorschijn waar je U tegen zegt. Mijn man en ik hebben de afgelopen weken twee keer een ruzie gehad waar ik me diep voor schaam. Inclusief agressie en kinderachtig napraten. Ook in het dagelijks leven ben ik snauwerig en prikkelbaar. Dat is […]

Verder lezen