Blogs over intake

Er mist een puzzelstukje

Voor mijn psychische klachten kwam ik terecht bij de psycholoog. Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat ik een doorverwijzing heb aangevraagd. Tijdens mijn intake werd binnen een uur duidelijk dat ik een lichte depressie had gehad. Op het moment dat ik dat hoorde, viel voor mij het kwartje. Eindelijk een diagnose. Maar nog belangrijker: ik kon in behandeling. Ik vraag mij soms af wat er was gebeurd als ik niet in […]

Verder lezen

Wat mijn opname mij leerde

Het is 5 maanden en 12 dagen geleden dat ik met ontslag ging uit de psychiatrische kliniek. De opname is een donkere periode uit mijn leven die veel licht en lucht heeft gecreëerd.   Op mijn achttiende vertoonde ik symptomen van psychose, maar ik wist nog wel dat de waarnemingen en gedachten niet klopten. Het is best heftig geweest, er werd gesproken over randpsychose. Ik kreeg hier antipsychotica voor in hele hoge doses. Het eerste middel […]

Verder lezen

Nieuwe behandeling

Er is iets positiefs gebeurd, maar ik ben doodsbang. Ik ga aan een nieuwe behandeling beginnen. Iets wat ik zelf al heel lang wilde, maar heel moeilijk was om te vinden. Het is eindelijk gebeurd. Ik ben opgebeld door een therapeut. Ze wilde plek voor me maken, ook al zat ze erg vol. Een week later had ik een intake. Er was een klik. Ze wil mij gaan behandelen, ik kan volgende week al beginnen. […]

Verder lezen

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan alle anderen. Ik begin die dag met een gemiste oproep, een privé nummer. Daarbij was er een voicemail ingesproken. Het lijkt mij onbelangrijk en ik begin eerst met een kop koffie zoals elke ochtend om […]

Verder lezen

Ik wil beter worden voor mijn zoon

Ik ben Sanne, ik ben 38 jaar en woon samen met mijn vriend en mijn zoontje van 5 jaar dat gediagnosticeerd is met autisme. Ik ben al jaren in therapie, waaronder schematherapie. Ook heb ik meerdere keren mijn trauma’s proberen aan te pakken. Helaas zijn mijn vermijdingsstrategieën te diep geworteld in mijn systeem. Dit houdt bij mij in dat ik niets voel en ondermijnend gedrag kan vertonen. Ik kan enorm kattig en gemeen zijn als mijn […]

Verder lezen

Ik ben een die-zijn-er

Dus ik kwam er achter dat de Volkskrant, die ik onbeperkt lees omdat ik daar een truc voor heb, een columnistenwedstrijd organiseerde.  Ik klom in de pen teneinde iets te vertellen over mijn wereld. Onze wereld. De wereld van de mentaal zieken. Het is een linkse krant, dus verscheidene keren zijn er mooie achtergrondartikelen voorbij gekomen over de bureaucratie in de zorg en een vierluik over het UWV. Het viel me wel op dat in […]

Verder lezen

Omgaan met wachtlijsten… hoe dan?!

Daar zit ik dan, om de uitslag van het intake gesprek te horen. “We hebben geconstateerd dat je PTSS en een ernstige depressie hebt. We kunnen je hier niet behandelen en verwijzen je door”. Hier heb ik drie maanden op gewacht, om opnieuw te horen dat mijn klachten te complex zijn. Op naar de volgende instelling om mij aan te melden. De wachttijd is zes maanden voor een intakegesprek. Daarna geldt nog een wachttijd van […]

Verder lezen

Hoe moet ik wachten?

Mijn therapeut die ik twee jaar geleden elke week zag, zei op een gegeven moment steeds de afspraken af vanwege persoonlijke omstandigheden. Doordat de afspraken alsmaar niet doorgingen, ging het mij steeds slechter. Op een gegeven moment ging het helemaal niet meer. Toen werd ik ingeschreven voor een deeltijdbehandeling. Eindelijk kreeg ik weer hoop. Maar de wachttijd was acht maanden. Hoe kon ik dat volhouden? Na drie maanden wachten kwam ik steeds vaker in crisis, […]

Verder lezen

“Zwaar” gefaald

“Zwaar” gefaald, zo voelt het, zo dwaalt het in mijn hoofd. Al weken nu.Een aantal weken terug heb ik een opname gevraagd om aan te sterken. Puur omdat het in mijn hoofd en lijf even niet meer gaat. Ik faal op het gebied om mezelf een schop onder mijn kont te geven en te vechten iedere dag weer. Trek me terug in mijn eigen veilige wereldje. Met mijn gewoontes, planningen, doelen van de dag, rondjes, […]

Verder lezen

My tired is tired

I’m so tired, even my tired is tired. Een van de vele plaatjes op Facebook die vertellen hoe ik mij voel. Ik ben zo ongelooflijk moe. Moe van mezelf, moe van de wereld, moe van mijn problematiek en moe van alle oplossingen die niet toereikend genoeg lijken. Ik ben weer aangemeld bij de GGZ en ik heb weer een intake gehad. Ik heb weer een adviesgesprek gehad, waarin mij weer is verteld wat er aan […]

Verder lezen

De diagnose verandert niet plots wie je bent

Toen ik met paniekaanvallen naar de huisarts ging, stuurde zij mij door naar een centrum voor ADHD. Ik zou daar getest worden. Tijdens de intake kwamen we er samen achter dat er meer aan de hand was dan alleen wat aandacht-problematiek. Destijds had ik nét mijn huidige vriend ontmoet. Ik was doodsbang. Terwijl ik psychisch uit elkaar getrokken werd in het centrum, zat ik andere dagen doodleuk te daten, te zuipen en te feesten. Lekker […]

Verder lezen

Het kan altijd erger

Deze blog gaat in op automutilatie en anorexia. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de luisterlijn.  Mezelf en mijn problemen serieus nemen, is nooit mijn sterkste kant geweest. Ik vergeleek mezelf altijd met anderen en kon alleen maar denken: “Ach, wat zeur ik? Het kan altijd erger!” Mijn […]

Verder lezen

Winkel gevuld met DSM-labeltjes

Sinds ik me aangemeld heb bij de GGZ-instelling waar ik een nieuwe therapie ga volgen, regent het vragenlijsten. De tel ervan was ik al even kwijt. Over de hoeveelheid vragen over allerlei klachten die je als mens kunt ervaren durf ik niet na te denken. Ik heb al vier verschillende mensen gesproken. Dat heet dan een intake traject. Ik vind het moeilijk omdat ik dan steeds weer moet bedenken dat diegene oké is. Dat ik […]

Verder lezen

“Ik ben het misschien toch wel waard?”

Ik heb mijn verjaardag gevierd. Een beetje last-minute er toch een feestje door gedrukt bij ons thuis. Het was niet druk, maar vertrouwd en gezellig. Vanwege onze belabberde financiële situatie had ik vrienden gevraagd hun eigen drinken mee te nemen in plaats van een cadeautje. In mijn hoofd heb ik dat naar mezelf kunnen verantwoorden, omdat ik in de vriendengroep regelmatig heb horen zeggen dat mensen het fijn vinden als we elkaar weer zien. Niet […]

Verder lezen

Alice in Wonderland

De afgelopen weken heb ik tegen deze afspraak opgezien. Ik heb een intake bij een GGZ-instelling. Ik zit in de trein en hoe dichterbij ik kom hoe zenuwachtiger ik word. Als ik zit te wachten probeer ik mezelf toe te spreken: ‘Het is niet raar dat ik het eng vind, ik kan dit, gewoon blijven ademhalen.’ De minuten lijken langer te duren tijdens het wachten. Ik kijk naar de mensen die zich bewegen door de […]

Verder lezen

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat mijn depressie erbij gebaat is dat het langer licht is en over het algemeen beter weer om buiten te zijn. Ook al kan het nog ijzig koud zijn, de zon schijnt volop. De afgelopen maanden […]

Verder lezen