Blogs over identiteit

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik heb gezien, ben ik benieuwd of jullie hier iets van herkennen. Hoe dan ook wil ik bij deze graag wat van mijn ervaringen delen. Me opgejaagd voelen en eigenlijk willen vluchten. Zo werkt mijn leven […]

Verder lezen

De weg naar mijn transitie

Rond mijn tiende jaar werd ik ongesteld en begon ik een vrouwelijk lichaam te krijgen, terwijl ik nog maar een kind was. Daar kreeg ik het erg moeilijk mee. Het voelde niet als iets van mij. Het hoorde niet bij mij, bij wie ik was. Ik hoopte dat ik weer een ‘normaal’ kinderlichaam zou krijgen, als ik af zou vallen. Vroeger kon ik het nog niet zo verwoorden en bestempelde ik het me niet thuis […]

Verder lezen

Verwarrend hechtingsgedrag

Allerlei levende wezens, mensen én dieren, hebben een kritische bindingsperiode na geboorte. Bij eenden bijvoorbeeld is die kritische periode tussen het dertiende en zestiende uur na het verlaten van het ei, volgens Kees Moeliker, bioloog en directeur van het Natuurhistorisch Museum en bijgenaamd De Eendenman. ‘Een kuiken hecht zich aan wat beweegt en beschouwt dat als moeder en volgt dat. Normaal gesproken is dat de eend die de eieren gelegd heeft; de biologische moeder. Want […]

Verder lezen

Wat denk je zélf?

Inmiddels ben ik al 3,5 jaar onder behandeling bij een psychiater. Sinds een tijdje zie ik haar ‘nog’ maar één keer per maand. Het is wel heel fijn dat dit nog zo is, want zoals ik laatst bijna in tranen tegen haar zei aan de telefoon: ‘Ik heb deze persoonlijkheid pas één jaar, het voelt soms alsof ik nét heb leren lopen!’ Ik bedoelde daarmee dat ik pas sinds een jaar enigszins in contact sta […]

Verder lezen

Wat als je verslaving je identiteit is?

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik hier geschreven heb. Ik had ook nooit gedacht dat er zoveel zou gebeuren de afgelopen maanden. Dat ik zo diep moest gaan voordat ik weer de kracht had om op te staan en opnieuw te bouwen. Eerst alles kwijt moest raken voordat ik pas inzag hoe groot het probleem was, hoe het mijn leven beheerste. Kon ik het niet inzien of wist ik het ergens diep […]

Verder lezen

De diagnose borderline… en nu?

In april 2019 kreeg ik de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis. Maar hoe voel ik me hier werkelijk bij? Hoe reageert de buitenwereld hierop? Gaat het ooit anders zijn? Mijn gevoel Het eerste wat ik dacht toen de psychiater de diagnose stelde was: oef. Ik kon eindelijk uitademen na al die jaren. Zelf hebben ze me er niet veel over verteld. Ik heb het allemaal zelf moeten opzoeken. Het was wel een verklaring waarom ik anders reageer […]

Verder lezen

De ouder in mijn hoofd

De ouder in mijn hoofd is boos. Dit was hij altijd al, maar de boodschap en toon zijn de laatste tijd wel veranderd. Waar het eerst bleef bij korte momenten van boosheid, blijft hij nu continu tegen me schreeuwen. In bijna alles wat ik zeg en doe ziet hij reden om tegen me uit te vallen. Ook worden zijn reacties en straffen steeds heftiger. Het was een tijd onduidelijk voor me wat er precies aan […]

Verder lezen

Afstand nemen van vroeger

Ik blijf naar mezelf refereren als meisje, terwijl ik inmiddels een jonge vrouw mét keuzes ben. Herstel vraagt mij soms keuzes te maken die pijn doen en moeilijk zijn, maar achteraf wel het beste voor mij zijn. In de tot nu lange periode van behandeling en herstel leer ik mezelf steeds beter kennen en weet ik steeds beter wie ik ben en wie ik wil zijn. Wat ik niet ben en wat mij niet meer […]

Verder lezen

Mijn lichaam is te groot

Ik ben zesentwintig – of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z’n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby… dat spreekt voor zich. Maar dat eerste, hoe oud ik – Sae – ben en hoe oud ik me voel, daar ben ik veel mee bezig de laatste weken. Ik heb het er eigenlijk nog met niemand over gehad en realiseerde […]

Verder lezen

Seksueel (on)geremd

De eerste 19 jaar van mijn leven was ik bang dat ik aseksueel was. Of niet seksueel geïnteresseerd. Of door seks verbijsterd. Ik kon al een hoop dingen seksueel, maar alleen met heel veel fantasie, over naamloze lichamen, geslachtsdelen die in mijn bed niet thuishoren, en situaties waar ik me nooit in wil bevinden. Niet echt aseksueel dus, maar het voelde ook niet normaal. Ik kon crushes hebben, smoorverliefd worden, maar ik kon nooit geil worden van […]

Verder lezen

Hoe voelt borderline?

Voor mij is borderline constant op mijn tenen lopen, bang voor afwijzing of enige vorm van kritiek. In mijn eigen wereld keren wanneer ik niemand om me heen wil hebben en nog geen minuut later huilend op mijn kamer zitten omdat ik het niet trek alleen te zijn. Constant de drang voelen mezelf te bewijzen en leven op de bevestiging van anderen. Proberen niet in tranen uit te barsten of woedend te worden als iemand […]

Verder lezen