bange jongen

Bang voor mijn gevoelens

Deze blog is onderverdeeld in twee stukken. Het eerste stuk heb ik in 2017 geschreven toen ik 26 jaar was en het tweede stuk in 2020 op mijn 28e. November 2017 Ik vind het erg eng om bij mijn gevoelens

dont give up

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit

jongen kijkt door handen

Terugblik op mijn leven

Nu het 2020 is, wil ik terugblikken op mijn leven. Dan blik ik niet alleen terug op 2019, maar vanaf 1991 tot heden. In 1991 werd ik geboren. Op dat moment was mijn thuissituatie al heel erg onrustig. Mijn vader

kameleon

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me

beer in de bosjes

Mijn eerste paniekaanval

Toen ik mijn eerste paniekaanval kreeg, duurde het een heel jaar voordat ik op de juiste plek terecht kwam voor goede hulp. In dat jaar ging er veel kapot. En het ergste van alles: dat was niet nodig geweest. Als

meisje in rietveld

Mijn coming-out: ik heb borderline

Onderstaande blog is een sneak preview uit de dsmmini over borderline. In deze dsmmini (e-book) geven mensen met borderline, naasten en hulpverleners hun persoonlijke visie op borderline. Ook Anne van Winkelhof, blogger voor dsmmeisjes, schreef mee aan deze dsmmini. In

rennend meisje

In crisis door de crisisdienst

Ik heb vaker contact gehad met de crisisdienst. Hoewel dit meestal niet echt fijn is, hielp het uiteindelijk meestal wel. Eén keer was dit totaal niet het geval en liep het compleet uit de hand. Ik was vrijwillig opgenomen op

My tired is tired

I’m so tired, even my tired is tired. Een van de vele plaatjes op Facebook die vertellen hoe ik mij voel. Ik ben zo ongelooflijk moe. Moe van mezelf, moe van de wereld, moe van mijn problematiek en moe van

Vast in de modderpoel

Vast in de modderpoel

Al een hele tijd leef ik in een modderpoel, niet letterlijk natuurlijk maar figuurlijk. Ik zit vast in het negatieve, denkfouten en mythes. Mijn begeleidster noemt het een modderbad, of nou ja, eerder een grote modderpoel. Mijn negativiteit is enorm

Te complexe, complexe ptss?!

Te complexe, complexe PTSS?!

Al jaren hobbel ik mee op het ritme van de hulpverlening. Totdat het allemaal na een suïcidepoging bruut werd stopgezet. Mijn zwembandjes werden afgepakt en ik verdronk in de ellende van het “alleen moeten doen”. Ik viel hard af, mijn

Ik ontrafel de chaos

Ik ontrafel de chaos

Ik schuif het schrijven van deze blog al een tijdje voor mij uit. Er zijn een paar redenen waarom ik het moeilijk vind. Ik weet niet precies hoe ik het zo moet schrijven dat het een duidelijk verhaal wordt. En ik

Mag ik het stigma wissen?

Mag ik het stigma wissen?

Ik wil de vooroordelen over mijn labels wissen. Rond mijn CPTSS valt het stigmatiseren mee in verhouding tot de rest. Dat is best erg, want ik heb last van stigma rond al mijn labels. Vaak is het vanuit onbegrip, mensen