Blogs over huilen

Verlatingsangst is voor mij…

Hoe het voelt Verlatingsangst is meer dan alleen angst. Het is ook oneindig rouwen om verlies wat niet is geleden. Altijd boos en intens verdrietig zijn om gebeurtenissen die niet hebben plaatsgevonden. Altijd het gevoel hebben dat de angst al is uitgekomen. Dat mensen al dood of bij me weggelopen zijn. Alsof ik mensen honderden keren opnieuw verlies. Verlatingsangst voelt eenzaam. Alsof een belangrijk deel van mezelf is weggerukt en er een groot gat is achtergebleven. Verlatingsangst is […]

Verder lezen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner […]

Verder lezen

Lichter leven, zweven

Deze blog gaat in op een ernstige vorm van anorexia en bevat mogelijk triggers. Zorg voor jezelf! Anorexia nervosa, dat is toch iets voor jonge meisjes die aandacht willen? En het heeft toch alles te maken met het slankheidsideaal, de graatmagere modellen en de fitgirls? Aan de oppervlakte lijkt dat ook best te kloppen, want ook al ben ik een belegen vrouw van 50 jaar, ik wil afvallen, ik wil lichter zijn. Lichter zijn. Lichter […]

Verder lezen

Kleine meisjes worden groot – soms met medicatie

“Ik ben zo stoned als een garnaal…” Ik probeer een scheve lach terwijl ik dit mededeel, maar het huilen staat me nader dan het lachen. De tweede dag met nieuwe medicatie en ik voel me alsof ik teveel gedronken heb en vervolgens nog een paar keer in de achtbaan ben geweest. De aarde draait, het voelt alsof er elastiek in mijn benen zit en ik zou het liefst weer terugkruipen in bed. Ik ben moe […]

Verder lezen

Op mijn hoede

Ik heb je lief. Ik heb je lief als ik vertel dat ik op mijn hoede ben. Dat ik het niet fijn vind dat ik overal zo sterk op reageer. Dat ik zelfs op mijn hoede ben als ik met jou samen ben. Dat ik graag had gewild dat ik niet zo grillig ben. Maar ik ben ook flabbergasted. Ik heb zo ontzettend lang gedacht dat mijn orkaan mensen zou afschrikken. Dat ik te scherp […]

Verder lezen

Ga weg, ik heb je niet meer nodig

Deze blog gaat in op ernstige vormen van automutilatie. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor, neem dan contact op met Mind Korrelatieof de luisterlijn. Zodra ik heb bedacht waar ik over wil gaan schrijven begin ik te huilen, ik zit met tranende ogen te typen. Ik zal de situatie nog wat verder schetsen; ik heb mijn laptop op mijn blote schoot, ik lig in een ziekenhuisbed. De deur is open, maar het maakt […]

Verder lezen

Wat ik je na al die jaren wil vertellen

Zelfdoding is één van de voornaamste doodsoorzaken bij jongeren. Ook ik ondernam meerdere pogingen. Ik overleefde het, maar kan nu nog niet zeggen dat ik daar dankbaar voor ben. Ik heb het zo moeilijk met mijn verleden. Daarnaast nog met het opgroeien en de verantwoordelijkheden die daarbij komen kijken. We kunnen de klok niet terugdraaien en ik leef in een wereld, waarin ik maar weinig controle heb. In mijn jeugd voelde ik me nergens goed […]

Verder lezen

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder en barstte ik, compleet oververmoeid en overprikkeld, in huilen uit. Het was de herhaling van het begin van mijn burn-out periode en helaas een onontkoombare reminder dat ik er nog niet uit ben. Sinds die […]

Verder lezen

De verschillende brillen van borderline

Voor mij voelt borderline als het bezitten van een uitgebreide brillencollectie. Elke bril beïnvloedt m’n interpretatie van wat ik zie, hoor en voel op een totaal verschillende manier. Ik bepaal meestal niet welke bril ik opzet; hij belandt als vanzelf op mijn neus. De ik-ben-een-puppy-en-jij-bent-mijn-moeder-bril Soms bombardeer ik je tot mijn moeder. Ik neem alles wat je zegt bijzonder serieus. Als je zegt ‘spring in de sloot’ zou ik het nog doen ook. Ik zou […]

Verder lezen

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag een lijntje, ik voelde hem direct. Je aarzelende houding. Je pijn die zover opgelopen was dat hij overstroomde via een traan over je wang. Ik voelde het. Alleen plaatste ik hem verkeerd, verwarde hem met […]

Verder lezen

Vermijden

Ik mag niet met ‘ik’ beginnen, dat is egocentrisch. Ik mag niet mijn diagnose benoemen, dan val ik mijn ouders af. Ik mag geen borderliner zijn, dan denken mensen dat ik gevaarlijk ben. Ik mag niet om iets vragen, dan ben ik afhankelijk. Ik mag niet over mezelf praten, dan vind ik mezelf te belangrijk. Ik mag niet naar een ander vragen, misschien breng ik ze in verlegenheid. Ik mag niet vermijden, ik moet stoer […]

Verder lezen

De eerste stap

Het slechtste wat ik kan doen, is me terugtrekken. Mezelf isoleren. Als ik iets geleerd heb van de therapieën die ik volgde (en nog steeds volg), dan is het dat in contact zijn en blijven van levensbelang is. Daarom besloot ik te gaan bloggen over mijn psychische uitdagingen. Een dagboek schrijven is alsof je tegen een muur praat. Door te bloggen deel ik mijn angsten, onzekerheden en twijfels met anderen. Dus besloot ik schrijver te […]

Verder lezen

Zwanger dsmmeisje (vervolg)

Begin juni 2017 had ik hier een blog gepost over zwanger zijn terwijl je een dsmmeisje bent. Teruglezen? Klik dan hier Ik ben op 12 december moeder geworden. Als ik heel eerlijk ben vond ik het allemaal heel erg pittig. Pas nu ik een tiental weken verder ben kan ik (steeds meer) genieten. De liefde was er wel direct! Dat is nooit een probleem geweest. De problemen zaten vooral in andere dingen. Dingen waar ik […]

Verder lezen

Koorddansend naar het licht

Afgrond Het is begin 2015. Ik balanceer op een koord boven een diepe afgrond. Onder mij zie ik een grote zwarte vlammenzee. Om me heen hangt een gruwelijke, doodse sfeer. Met mijn laatste krachten probeer ik op dat koord te blijven staan. Mijn evenwicht is wankel en ik dreig te vallen. Ik ben bang dat ik de val niet zal overleven. Als ik zó diep ga kan ik niet meer verder leven. Een deken van […]

Verder lezen

Hoe het allemaal begon…

Ik zit voor de eerste keer bij mijn psychologe. Ze vroeg mij de primaire herinnering naar boven te halen. Het moment waarop het voor mij voelde dat het begon. Of eigenlijk mis ging. Ik vertelde het verhaal. Al huilend. Want dat was wat ik wilde, lekker alles eruit huilen. Alles vertellen wat mij dwarszat. En dan kon zij mij vertellen hoe we dit probleem op gingen lossen. En dan hoefde ik het er daarna nooit […]

Verder lezen

Een dag uit het leven van…

Triggerwarning – Deze blog gaat over anorexia Opstaan, ontbijten, douchen, aankleden, werken, lunchen, ontmoetingen, wat mails en telefoontjes, boodschappen, avondeten, wat klusjes, netflix en naar bed. Met tussendoor nog wat bekertjes drinken en wat fruit of handjes pepernoten. Zo zou een normale dag eruit moeten zien voor normale mensen. Maar ik ben niet normaal. Ik heb of ben een EPA. Een ernstig psychiatrische aandoening. Als ik ’s morgens wakker word, aarzel ik om op te […]

Verder lezen