Blogs over huilen

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan alle anderen. Ik begin die dag met een gemiste oproep, een privé nummer. Daarbij was er een voicemail ingesproken. Het lijkt mij onbelangrijk en ik begin eerst met een kop koffie zoals elke ochtend om […]

Verder lezen

Depressief, maar niet alleen

Onlangs ging ik door een depressie. Meer dan een maand lang werd ik elke ochtend ontzéttend somber wakker. Dit hield gedurende de hele dag aan. Ik voelde me ook verdoofd, alsof er een zware deken over me heen lag. Daarbij dacht ik veel na over de dood. ‘Je kan er net zo best niet zijn. Je wordt toch niet gemist.’ In eerste instantie keek ik niet heel gek op van deze gedachten en gevoelens. Door […]

Verder lezen

Ondanks alles, ben ik nog steeds mezelf

Laat ik bij het begin beginnen: Hi, ik ben Emily. Inmiddels al 27 jaar oud. Je zou denken dat ik op die leeftijd mezelf wel zou kennen, maar dat is niet zo. Misschien begin ik pas net.  Ik ben zorgzaam, betrouwbaar en behulpzaam. Ik ben creatief, geordend en perfectionistisch. Ik ben sociaal, liefdevol en begripvol. Ik ben gevoelig en emotioneel. Ik ben sterk, zelfstandig en trots. Daarnaast kamp ik momenteel met psychische problematiek. Daardoor ben ik […]

Verder lezen

Terugvallen en weer opstaan

Charly (Iris Keehnen), één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen. Heb je na het lezen van deze blog behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn. Starend naar het bord met eten en de smoothie op tafel voor mij op tafel […]

Verder lezen

De lucht is blauw, toch?!

Het wordt warmer, de zomer komt en ik kijk naar buiten. Wat ik zie is een blauwe lucht en het zonnetje dat schijnt. Instagram staat vol met foto’s van de natuur die tot leven komt, met foto’s van ijsjes en foto’s van blije gezichten. Mijn wereld lijkt in schril contrast te staan met wat ik zie. Mijn wereld lijkt grijs, hoe blauw de lucht ook is. Ik snak naar dagen dat ook ik weer een […]

Verder lezen

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar huishouden zo voortvarend doet dat je er van de vloer kunt eten, onverteerbaar dat ik zelfs nog maar te beroerd ben om die twintig vierkante meter appartement zelf te stofzuigen. We verschillen in dat opzicht […]

Verder lezen

“Ben je hier dik?”

“Ben je hier dik?” vraagt Peut me. We kijken naar oude foto’s uit mijn kinder- en puberteit, voor ons ligt een foto uit de brugklas. Ik weet het niet of ik hier dik ben. Ik voelde me daar heel erg dik, leeftijdsgenootjes bevestigden dat ook. In gedachten voel ik me weer twaalf worden. Heel erg onzeker en moeite aan het doen om mezelf staande te houden op een grote middelbare school. “Ben je hier dik?” […]

Verder lezen

“De angst die je draagt, hoef je niet te verbergen”

Er is voor mij echt een verschil tussen angst en een angststoornis. Angsten kennen we allemaal en kunnen enorm vervelend zijn. Maar een angststoornis bepaalt iemands leven. Iemand heeft daar in zodanige mate last van dat het dagelijks functioneren ernstig belemmerd wordt. Ik zal wat vertellen over de uitingen van angststoornissen die ik heb gehad. Een werkgroep in moeten lopen, maar zo misselijk worden dat ik het lokaal uit rende en buiten stond te huilen […]

Verder lezen

Lieve jij, zelfbeschadiging is geen oplossing

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging, let op jezelf en lees deze niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Iemand nodig om mee te praten over zelfbeschadiging? Neem contact op met Stichting Zelfbeschadiging of de Luisterlijn. Zelfbeschadiging…. Ik weet niet hoe ik het zo ver heb laten komen. Ik weet eigenlijk ook niet waarom ik ben begonnen. Of nou ja, dat weet ik wel. Ik beschadig mezelf om de spanning te […]

Verder lezen

Ik wil geen gevoelens, ik wil nieuwe kleren!

Is het gek dat ik soms gewoon even, heel even maar, wil toegeven aan alle rotgevoelens in mijn hoofd en mijn lijf? Gewoon ze echt wil voelen, hoe rot ook? Als je je hele leven niet hebt mogen voelen, het er niet mocht zijn, je direct hoorde: ‘kom op! Raap jezelf bij elkaar! Hoofd omhoog, positief denken!’ Heel lief bedoeld, maar het gevolg is wel dat ik voor mijn gevoel (haha) nooit mag voelen wat […]

Verder lezen

Mijn mooiste kerstcadeau

Laatst ben ik erachter gekomen wat mijn drie grootste angsten zijn. Namelijk controleverlies, op mezelf moeten vertrouwen en in de steek gelaten worden. Afgelopen week was pijnlijk, maar het is een van de mooiste lessen die ik tot nu toe heb mogen leren. Je weet pas hoeveel je gegroeid bent als je in een situatie staat die moeilijk is, eentje waarvan je dacht dat je die niet goed zou kunnen handelen. Het ergste voor iemand […]

Verder lezen

Relationele persoonlijkheidsstoornis

In het dagelijks leven worstel ik met aardig wat van de psychische klachten en problemen die de DSM rijk is, maar ik heb geen persoonlijkheidsstoornis toegekend gekregen. Een ‘vermoeden van achterliggende persoonlijkheidsproblematiek” was het verste dat mijn behandelaars hiermee kwamen. Op de enige test die ze me hiertoe afnamen scoorde ik niet genoeg trekken voor het label. Ik weet ook dat ik geen persoonlijkheidsstoornis heb. Mijn verzameling maffe trekken zijn in werksituaties en sociale situaties […]

Verder lezen

Ik ben een probleemdrinker

Ik herinner me de eerste keer dat ik ooit dronken werd. Het was op het strand bij ons vakantiehuis en ik was waarschijnlijk 15 of 16 jaar oud. De buurtkinderen en ik dronken een of ander gesuikerd alcoholisch drankje. Die avond gaf ik over. In het bad. Marshmallows. Ik moet een heel pak gegeten hebben en ze kwamen, roze en wit, bijna nog heel, in het bad terecht. Er moeten mensen in de wereld zijn […]

Verder lezen

Onkruid vergaat niet

Toen ik ruim anderhalf jaar geleden bij m’n nieuwe therapeute startte, had ik nooit geloofd dat ik me zo open zo stellen zoals ik nu doe. Hoewel er ook nog dat masker is. Ik heb al wat jaren therapie erop zitten, maar nog nooit was ik zo open en eerlijk. Ik heb geleerd dat veel gedachten die ik had, niet zo normaal waren: daar ging ik altijd wel van uit en daarom zei ik ze […]

Verder lezen

Schrijven over angst

Een ieder is weleens bang. Bang voor een nieuwe schooldag, een sollicitatiegesprek, een eerste date en ga zo maar door. Angst is goed; het zorgt dat je alert bent in situaties. Maar bij mij beheert angst (vaak) een groot gedeelte van mijn leven. Ik vind het lastig om erover te praten, want ik heb jaren mijn mond stilgehouden. Ik heb mijn angsten ook nooit serieus genomen of als het grootste probleem gezien, maar inmiddels weet […]

Verder lezen

Een minitraan

Het komt regelmatig ineens opzetten, een golf van verdriet die niet meer te houden is. Ik duik in elkaar, wil tegen mijn hoofd slaan, wil heel hard janken, maar er komt niets. Of bijna niets. Er komt een minitraan. Een enkele kleine minitraan. Wat ben ik gelukkig met die minitraan. Het betekent dat ik toch kan huilen, dat ik vochtige ogen kan krijgen en mijn gevoel kan uiten. Het betekent dat het slot wat ik […]

Verder lezen