Blogs over huilen

Golven van ellende

Paniek is iets wat ik veel meemaak in mijn leven. Het duurt meestal een halfuur tot uur bij mij. Ik wil jullie in deze blog uitleggen hoe paniek voor mij voelt en hoe ik ermee omga. Daar komt ‘t weer. Een golf van ellende komt over me heen. Ik zie alles wat ik heb meegemaakt in mijn hoofd opkomen of nou ja, alles waar ik last van heb. Ik ben boos, wanhopig, verdrietig en het […]

Verder lezen

Hou me los: over affectfobie en huidhonger

“The real meaning of silence is not to escape from people but to learn how to find them.” Thomas Merton Twee vrienden zijn verwikkeld in een woordenwisseling. Mijn hart trekt samen. De steeds luider wordende stemmen, de verharde houdingen en stevige woorden maken me angstig. Ik voel de ruimte kleiner worden, wend me af, trek me terug, verstop me. Tegelijkertijd vind ik het heerlijk en belangrijk: boos op elkaar mogen zijn, soms schreeuwen, soms huilen. […]

Verder lezen

Het vroegere vandaag

Vandaag is een dag waarop niks wil. Rechtop zitten is al veel. Het liefst wil ik slapen. Slapen zodat ik me niet zo ellendig voel. Ik heb intussen flinke wallen en rode ogen gekregen van het huilen. Ik heb tussen de middag wat onkruid uit de tuin getrokken, twee pannen afgewassen en geluncht. Dat was een enorme uitdaging.  Verder heb ik op het hoekje van mijn bed gezeten, luisterend naar de muziek van de radio […]

Verder lezen

Ik leef op de automatische piloot

Voor mijn gevoel sta ik al weken op een automatische stand. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar wakker word, game, kleine beetjes eet en weer ga slapen. Ik heb geen zin in de dag en mijn eetlust is weg. Het voelt alsof ik soms niet veel meer voel. Eigenlijk merk ik dat ik het weg probeer te stoppen, maar dat het steeds weer terug komt. Dingen die er gebeurd zijn en zich dan […]

Verder lezen

Wat mijn opname mij leerde

Het is 5 maanden en 12 dagen geleden dat ik met ontslag ging uit de psychiatrische kliniek. De opname is een donkere periode uit mijn leven die veel licht en lucht heeft gecreëerd.   Op mijn achttiende vertoonde ik symptomen van psychose, maar ik wist nog wel dat de waarnemingen en gedachten niet klopten. Het is best heftig geweest, er werd gesproken over randpsychose. Ik kreeg hier antipsychotica voor in hele hoge doses. Het eerste middel […]

Verder lezen

Leren omgaan met autisme

Ik weet alweer zes jaar dat ik autisme heb. Ik ging samen met mijn ouders op gesprek omdat ik moeite had met samenwerken. Vanaf dat moment voelde ik me een mislukt stukje afval. Ik voelde me het meisje dat niet kon samenwerken en sloot me af voor anderen. Ik moest twee keer in de week naar de ggz, daar hielpen ze me met weerbaarheidslessen en om beter te leren samenwerken. Veel mensen die me daar […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Een leegte in mijn buik

Al van jongs af aan voel ik vooral leegte. Een leegte die in mijn buik zit. Deze leegte is onder mijn navel voelbaar. Het is een leegte de niet altijd in dezelfde hoeveelheid aanwezig is, maar er letterlijk altijd is. Toen ik als jong kind bij een therapeut kwam, hebben we het verschillende keren over mijn leegte gehad. Ik kreeg niet veel respons en omdat ik daar niet zo heel veel op terug kreeg dacht […]

Verder lezen

Bang voor het nieuwe jaar

Al mopperend en scheldend in mijn hoofd op al die mensen die hun successen van het afgelopen jaar op social media aan het delen waren, kwam ik mijn oudejaarsdag door. Waarom snapten deze mensen niet gewoon dat ik er een normale dinsdag van wilde maken? Dat hun jaaroverzichten mij ontzettend jaloers maakten? Ik wilde mijn successen ook vieren, maar ik kon ze niet zien bij mezelf. Ik probeerde goed voor mezelf te zorgen, want dat […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Brief aan de psycholoog

Ik zit te denken over wat ik jou moet gaan vertellen. Het liefst niks, maar je hebt het nodig om goed jouw werk te doen en mij te kunnen helpen. Het enige wat ik wil is een juiste behandeling met een goede psycholoog. Maar zelfs nu al ben ik bang, bang dat het slechter zal gaan. Want het gaat best hoor, vandaag voel ik me gewoon oké. Ik hoop aan de ene kant dat ik […]

Verder lezen

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan alle anderen. Ik begin die dag met een gemiste oproep, een privé nummer. Daarbij was er een voicemail ingesproken. Het lijkt mij onbelangrijk en ik begin eerst met een kop koffie zoals elke ochtend om […]

Verder lezen

Depressief, maar niet alleen

Onlangs ging ik door een depressie. Meer dan een maand lang werd ik elke ochtend ontzéttend somber wakker. Dit hield gedurende de hele dag aan. Ik voelde me ook verdoofd, alsof er een zware deken over me heen lag. Daarbij dacht ik veel na over de dood. ‘Je kan er net zo best niet zijn. Je wordt toch niet gemist.’ In eerste instantie keek ik niet heel gek op van deze gedachten en gevoelens. Door […]

Verder lezen

Ondanks alles, ben ik nog steeds mezelf

Laat ik bij het begin beginnen: Hi, ik ben Emily. Inmiddels al 27 jaar oud. Je zou denken dat ik op die leeftijd mezelf wel zou kennen, maar dat is niet zo. Misschien begin ik pas net.  Ik ben zorgzaam, betrouwbaar en behulpzaam. Ik ben creatief, geordend en perfectionistisch. Ik ben sociaal, liefdevol en begripvol. Ik ben gevoelig en emotioneel. Ik ben sterk, zelfstandig en trots. Daarnaast kamp ik momenteel met psychische problematiek. Daardoor ben ik […]

Verder lezen

Terugvallen en weer opstaan

Charly (Iris Keehnen), één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen. Heb je na het lezen van deze blog behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn. Starend naar het bord met eten en de smoothie op tafel voor mij op tafel […]

Verder lezen

De lucht is blauw, toch?!

Het wordt warmer, de zomer komt en ik kijk naar buiten. Wat ik zie is een blauwe lucht en het zonnetje dat schijnt. Instagram staat vol met foto’s van de natuur die tot leven komt, met foto’s van ijsjes en foto’s van blije gezichten. Mijn wereld lijkt in schril contrast te staan met wat ik zie. Mijn wereld lijkt grijs, hoe blauw de lucht ook is. Ik snak naar dagen dat ook ik weer een […]

Verder lezen