Blogs over huilen

Steun van mijn zus

Ik heb niet altijd een goede band met mijn zus gehad. We maakten tijdens onze jeugd veel ruzie. Ik dacht dat ruzie maken de enige manier was om contact het haar te krijgen. We verschillen veel van elkaar qua karakter. Ze is rustig, ik ben druk. Ze is niet gevoelig, ik ben super gevoelig. Ik ben gelovig, zij gelooft niet. Ik wist niet zo goed wat ik aan haar had, totdat ik ziek werd. In […]

Verder lezen

Zorg zonder strijd

Na twee eerdere opnames met sondevoeding weet ik het zeker: dat echt nooit weer. Maar toch word ik – ernstig verzwakt – met spoed in het ziekenhuis opgenomen, en is er toch geen andere uitweg dan een infuus en sondevoeding. De sondevoeding had ik bij eerdere opnames op een somatische afdeling van de ggz gekregen. Het inbrengen was een hel, de pomp die maar doorpompte een drama. Nooit mocht de pomp even uit, ook niet […]

Verder lezen

Manie, (g)een toestand om na te streven?

De positieve kant van een (hypo)manie zou ik omschrijven als een permanent aanwezig gevoel van subtiele blijdschap dat met momenten kan uitmonden in een toestand van totale extase. Die extase zit nooit ver weg. Het lijkt net kleine voorbij zwevende luchtbelletjes, die ik gewoon maar hoef te pakken om op te stijgen naar een hoger niveau van geluk. Daarbij heb ik bakken vol met energie en van tijd tot tijd kunnen er ook bepaalde (spirituele) […]

Verder lezen

Psychische klachten accepteren

‘Ik had gehoopt dat we de afgelopen weken vooruitgang zouden boeken. Waarschijnlijk had jij hetzelfde gehoopt?’ Dit waren de woorden die mijn psycholoog uitsprak. Dit waren de woorden die definitief de koers zouden veranderen. We zullen niet gaan proberen op de oude koers te raken. De therapie wordt nu ingezet om te zorgen dat de situatie dragelijker wordt. Iets wat makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik zou zo graag “normaal” willen kunnen functioneren maar ergens […]

Verder lezen

Golven van ellende

Paniek is iets wat ik veel meemaak in mijn leven. Het duurt meestal een halfuur tot uur bij mij. Ik wil jullie in deze blog uitleggen hoe paniek voor mij voelt en hoe ik ermee omga. Daar komt ‘t weer. Een golf van ellende komt over me heen. Ik zie alles wat ik heb meegemaakt in mijn hoofd opkomen of nou ja, alles waar ik last van heb. Ik ben boos, wanhopig, verdrietig en het […]

Verder lezen

Hou me los: over affectfobie en huidhonger

“The real meaning of silence is not to escape from people but to learn how to find them.” Thomas Merton Twee vrienden zijn verwikkeld in een woordenwisseling. Mijn hart trekt samen. De steeds luider wordende stemmen, de verharde houdingen en stevige woorden maken me angstig. Ik voel de ruimte kleiner worden, wend me af, trek me terug, verstop me. Tegelijkertijd vind ik het heerlijk en belangrijk: boos op elkaar mogen zijn, soms schreeuwen, soms huilen. […]

Verder lezen

Het vroegere vandaag

Vandaag is een dag waarop niks wil. Rechtop zitten is al veel. Het liefst wil ik slapen. Slapen zodat ik me niet zo ellendig voel. Ik heb intussen flinke wallen en rode ogen gekregen van het huilen. Ik heb tussen de middag wat onkruid uit de tuin getrokken, twee pannen afgewassen en geluncht. Dat was een enorme uitdaging.  Verder heb ik op het hoekje van mijn bed gezeten, luisterend naar de muziek van de radio […]

Verder lezen

Ik leef op de automatische piloot

Voor mijn gevoel sta ik al weken op een automatische stand. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar wakker word, game, kleine beetjes eet en weer ga slapen. Ik heb geen zin in de dag en mijn eetlust is weg. Het voelt alsof ik soms niet veel meer voel. Eigenlijk merk ik dat ik het weg probeer te stoppen, maar dat het steeds weer terug komt. Dingen die er gebeurd zijn en zich dan […]

Verder lezen

Wat mijn opname mij leerde

Het is 5 maanden en 12 dagen geleden dat ik met ontslag ging uit de psychiatrische kliniek. De opname is een donkere periode uit mijn leven die veel licht en lucht heeft gecreëerd.   Op mijn achttiende vertoonde ik symptomen van psychose, maar ik wist nog wel dat de waarnemingen en gedachten niet klopten. Het is best heftig geweest, er werd gesproken over randpsychose. Ik kreeg hier antipsychotica voor in hele hoge doses. Het eerste middel […]

Verder lezen

Leren omgaan met autisme

Ik weet alweer zes jaar dat ik autisme heb. Ik ging samen met mijn ouders op gesprek omdat ik moeite had met samenwerken. Vanaf dat moment voelde ik me een mislukt stukje afval. Ik voelde me het meisje dat niet kon samenwerken en sloot me af voor anderen. Ik moest twee keer in de week naar de ggz, daar hielpen ze me met weerbaarheidslessen en om beter te leren samenwerken. Veel mensen die me daar […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Een leegte in mijn buik

Al van jongs af aan voel ik vooral leegte. Een leegte die in mijn buik zit. Deze leegte is onder mijn navel voelbaar. Het is een leegte de niet altijd in dezelfde hoeveelheid aanwezig is, maar er letterlijk altijd is. Toen ik als jong kind bij een therapeut kwam, hebben we het verschillende keren over mijn leegte gehad. Ik kreeg niet veel respons en omdat ik daar niet zo heel veel op terug kreeg dacht […]

Verder lezen

Bang voor het nieuwe jaar

Al mopperend en scheldend in mijn hoofd op al die mensen die hun successen van het afgelopen jaar op social media aan het delen waren, kwam ik mijn oudejaarsdag door. Waarom snapten deze mensen niet gewoon dat ik er een normale dinsdag van wilde maken? Dat hun jaaroverzichten mij ontzettend jaloers maakten? Ik wilde mijn successen ook vieren, maar ik kon ze niet zien bij mezelf. Ik probeerde goed voor mezelf te zorgen, want dat […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Brief aan de psycholoog

Ik zit te denken over wat ik jou moet gaan vertellen. Het liefst niks, maar je hebt het nodig om goed jouw werk te doen en mij te kunnen helpen. Het enige wat ik wil is een juiste behandeling met een goede psycholoog. Maar zelfs nu al ben ik bang, bang dat het slechter zal gaan. Want het gaat best hoor, vandaag voel ik me gewoon oké. Ik hoop aan de ene kant dat ik […]

Verder lezen

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan alle anderen. Ik begin die dag met een gemiste oproep, een privé nummer. Daarbij was er een voicemail ingesproken. Het lijkt mij onbelangrijk en ik begin eerst met een kop koffie zoals elke ochtend om […]

Verder lezen