Blogs over hoop

Het verloren puzzelstukje

Afgelopen week was je daar ineens. Je was enkele maanden zoek. Meerdere artsen en hulpverleners zijn samen met mij op zoek gegaan. Maar steeds zonder resultaat. Je bleef spoorloos, hoe hard er ook gezocht werd. Uiteindelijk werd je zelfs als onverklaarbaar gezien, een oplossing was er niet. Ineens dook je deze week toch op uit je schuilplaats. Je kreeg de naam fibromyalgie. Deze naam gaf mij een hoop duidelijkheid. Ik wist eindelijk dat jij de […]

Verder lezen

Theedoos

Vorige week was ik bij mijn therapeut. Hij maakte thee en ik dacht na over het te kiezen theezakje uit de theedoos. De vorige keren had ik earl grey en bedacht me dat ik nu eens wat inventiever zou zijn en koos iets onbekends. Ik haalde het theezakje (kruidenthee) vluchtig door het hete water en observeerde hoe mijn therapeut wel early grey koos en zijn thee donkerzwart liet kleuren. Ik dacht terug aan het jaar […]

Verder lezen

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft. Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

Hoe ga je (als autist) om met voedselaversies?

Ik ben mijn hele leven een moeilijke eter geweest. Het was vaak een strijd aan de eettafel, hoewel mijn moeder echt met engelengeduld probeerde me toch te laten eten. Ik haalde de frutseltjes uit de spaghetti: geen paprika, geen ui, geen prei; uren was ik ermee bezig. Alles met champignons kon mijn moeder al helemaal vergeten. Ik weigerde broccoli, maar lustte wel bloemkool. De ene dag at ik wel bitterballen en de volgende dag opeens […]

Verder lezen

“Mensen komen en gaan”

Ik vind het leven momenteel heel moeilijk en verdrietig, omdat ik weg moet bij mijn vaste therapeut door oneerlijke regels. De reactie van andere hulpverleners is dan soms: “Maar zo gaat het nou eenmaal. Mensen komen en gaan in het leven.” Hoewel ik weet dat dit goed bedoeld is, vind ik het toch een ingewikkelde uitspraak.  Als je tegen me zegt dat mensen nou eenmaal komen en gaan, heb je volgens mij geen idee hoe […]

Verder lezen

Mijn autisme en borderline staan niet los van elkaar

Toen ik de diagnose autisme kreeg, vielen dingen helemaal niet op zijn plek, zoals je soms hoort. Ik was vooral in shock. Ik, autistisch? Hoe dan? Het is inmiddels ruim een jaar later en nu begint alles toch een beetje logischer te worden. Ik begin te begrijpen dat autisme niet losstaat van mijn andere diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Het zijn geen losse eilandjes in mijn brein. De twee labels interacteren steeds en hebben invloed op […]

Verder lezen

Onzichtbare klachten

Ik zou zoveel woorden willen zeggen op het moment. Maar ik weet dat het niet gewenst is. Ik word geacht mijn mond dicht te houden zoals dit al vaker van mij werd verwacht. Doe wat de maatschappij van je vraagt en wijk vooral niet af. Dit geeft mij angst. Ik wil zeggen hoe ik erover denk. Een trigger is al voldoende om mij terug te brengen naar toen. Mijn onderbuikgevoel is hetzelfde. Ik weet dat […]

Verder lezen

Blijven volhouden

In oktober vorig jaar schreef ik dat ik opnieuw in opname zou gaan. Nu, negen maanden later, heb ik mijn klinische behandeling afgerond. Ik hoopte zo dat deze behandeling mij een stukje meer perspectief kon geven, dat het leven iets draaglijker zou worden, maar dat is het helaas nog steeds niet. Elke morgen is nog steeds het eerste wat ik tegen mezelf zeg: “Ik wil dood!” Tijdens mijn behandelingen van de afgelopen twee jaar heb […]

Verder lezen

Hardnekkige patronen

Je kent het vast wel, van die hardnekkige patronen die maar terug blijven komen. Die niet eerst even netjes op de deur kloppen of ze in je leven aanwezig mogen zijn, maar die gewoon het roer overnemen. Een van die patronen waar ik keer op keer keihard tegen aanloop, is dat ik dingen waar ik eigenlijk heel verdrietig, angstig of boos door ben lachend kan vertellen. Op die manier kom ik maar niet bij het […]

Verder lezen

Ik leef op de automatische piloot

Voor mijn gevoel sta ik al weken op een automatische stand. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar wakker word, game, kleine beetjes eet en weer ga slapen. Ik heb geen zin in de dag en mijn eetlust is weg. Het voelt alsof ik soms niet veel meer voel. Eigenlijk merk ik dat ik het weg probeer te stoppen, maar dat het steeds weer terug komt. Dingen die er gebeurd zijn en zich dan […]

Verder lezen

Er mist een puzzelstukje

Voor mijn psychische klachten kwam ik terecht bij de psycholoog. Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat ik een doorverwijzing heb aangevraagd. Tijdens mijn intake werd binnen een uur duidelijk dat ik een lichte depressie had gehad. Op het moment dat ik dat hoorde, viel voor mij het kwartje. Eindelijk een diagnose. Maar nog belangrijker: ik kon in behandeling. Ik vraag mij soms af wat er was gebeurd als ik niet in […]

Verder lezen

Geef me de tijd om mijn woorden te vinden

Ik hoor mijn telefoon overgaan. Op het scherm zie ik de naam van mijn therapeute verschijnen. Mijn adem stokt even en ik staar slechts naar mijn trillende mobiel. Ik ben de belafspraak vergeten. Alles in me zegt dat ik niet moet opnemen. Het is te veel. Ik kan dit niet. Ik zal dichtklappen. Maar ik wil mijn therapeute ook niet zomaar laten zitten. Ze weet dat ik belangst heb en houdt daar vast wel rekening […]

Verder lezen

Stoppen met vermijden

Al een tijdje ben ik therapieloos. De regiebehandelaar hield wel contact, maar hé, het gaat best goed, toch? Dat is wel wat ik vol blijf houden. Het gaat best goed. Ik begraaf me in boeken, zoveel dat zelfs mijn kuiten niet meer zo gespierd zijn. De coronatijd geeft me een mooi excuus iedereen op afstand te houden. Waar ik me vervolgens weer schuldig over voel, want wat een waardeloze vriendin, zus, whatever ben ik toch […]

Verder lezen

Niet durven ontspannen

Wat als je zo immens bang en gespannen bent dat de tips toepassen niet lukt? Dat het je niet lukt…om ademhalings- en ontspanningsoefeningen te doen.om de gevoelens, spanningen en angsten te erkennen en te accepteren.om jezelf gerust te stellen door middel van g-schema’s maken en gedachtes te relativeren.om door middel van ‘het veilige ei’ veiligheid in jezelf te creëren.om aardig tegen jezelf te zijn en jezelf te aanvaarden.om hulp te vragen.om goed te slapen.om vertrouwen […]

Verder lezen