Blogs over hoop

High

Na een lange dag op mijn stage plof ik neer op de stoel in de bus met een harde knal. Vervolgens kijk ik onrustig om me heen zonder enige reden. Mijn ogen zijn daarbij wijd open, maar niet van angst. Er is iets anders. Luidruchtig haal ik mijn neus op. De persoon schuin achter mij kijkt mij raar aan, registreer ik. Wat is er toch aan de hand? Iets klopt hier niet. Misschien ligt het […]

Verder lezen

Pillen schrappen

Het voelt alsof ik voor het eerst in drie jaar serieus genomen word binnen de ggz. Mijn huidige psychiater is oprecht geïnteresseerd in mij en in wat mijn medicatie voor mij doet. Het is dus zo dat ik al drie jaar hetzelfde antidepressivum gebruik maar nooit het idee gehad heb dat dit ook daadwerkelijk iets voor me doet. Ik weet dat het alleen een steuntje in de rug kan zijn maar zelfs dat is het […]

Verder lezen

Mijn eetstoornis en ik

Het begon allemaal zo’n veertien jaar geleden. Ik was een stil en verlegen meisje en kroop steeds verder weg naar de achtergrond. Ik wilde niet meer gezien worden. Langzaamaan, stilletjes verdwijnen. Mezelf verdoven van het leven dat te zwaar leek. Geruisloos sloop mijn eetstoornis mijn lijf en hoofd binnen. Ik had het niet door. Ik verloor mezelf totaal in mijn eetstoornis. Mijn puberteit sloeg ik over. Ik zat geïsoleerd in mijn eigen eetstoorniswereldje. Niemand kon […]

Verder lezen

Leven met een functionele neurologische stoornis

Ik was 17 toen ik ziek werd. Het begon met aanvallen met veel pijn op mijn borst. Ik kreeg vele ziekenhuisonderzoeken, later bleken het paniekaanvallen te zijn. Ik kreeg veel last van mijn lichaam, vooral van mijn benen. Ik kreeg een pijnlijk neurologisch onderzoek en daaruit kwam dat ik een functionele neurologische symptoomstoornis heb. De verbinding tussen hersenen en zenuwen hapert en daardoor heb ik last van uitvalverschijnselen, hierdoor zit ik vaak ook in een […]

Verder lezen

Thuiskomen op je eigen feestje

Thuiskomen op je eigen feestje, zo ervaar ik de laatste maanden. Sinds eind van deze zomer ben ik namelijk in behandeling bij een psycholoog vanwege persoonlijkheidsproblematiek. Al zo lang ik mij kan herinneren loop ik telkens tegen dezelfde problemen aan in mijn leven en enkele maanden geleden heb ik de stap durven zetten om hier aan te gaan werken. Sindsdien lees ik ook veel boeken over mindfulness, leuker leven, meditatie enzovoort. En dat is al […]

Verder lezen

Zelfzorg – een analogie

Vijf jaar lang heb ik geprobeerd om heel hard te rijden in een kapotte auto. Ik negeerde gewoon dat hij het niet goed deed, want ik moest zo nodig naar mijn bestemming toe. Ik gaf vol gas, terwijl ik ergens ver weg wel wist dat het niet goed voor hem kon zijn. Van tijd tot tijd werd ik boos op hem omdat hij niet hard genoeg vooruitging op de snelweg, dus gaf ik hem geregeld […]

Verder lezen

Psychische klachten accepteren

‘Ik had gehoopt dat we de afgelopen weken vooruitgang zouden boeken. Waarschijnlijk had jij hetzelfde gehoopt?’ Dit waren de woorden die mijn psycholoog uitsprak. Dit waren de woorden die definitief de koers zouden veranderen. We zullen niet gaan proberen op de oude koers te raken. De therapie wordt nu ingezet om te zorgen dat de situatie dragelijker wordt. Iets wat makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik zou zo graag “normaal” willen kunnen functioneren maar ergens […]

Verder lezen

Het verloren puzzelstukje

Afgelopen week was je daar ineens. Je was enkele maanden zoek. Meerdere artsen en hulpverleners zijn samen met mij op zoek gegaan. Maar steeds zonder resultaat. Je bleef spoorloos, hoe hard er ook gezocht werd. Uiteindelijk werd je zelfs als onverklaarbaar gezien, een oplossing was er niet. Ineens dook je deze week toch op uit je schuilplaats. Je kreeg de naam fibromyalgie. Deze naam gaf mij een hoop duidelijkheid. Ik wist eindelijk dat jij de […]

Verder lezen

Theedoos

Vorige week was ik bij mijn therapeut. Hij maakte thee en ik dacht na over het te kiezen theezakje uit de theedoos. De vorige keren had ik earl grey en bedacht me dat ik nu eens wat inventiever zou zijn en koos iets onbekends. Ik haalde het theezakje (kruidenthee) vluchtig door het hete water en observeerde hoe mijn therapeut wel early grey koos en zijn thee donkerzwart liet kleuren. Ik dacht terug aan het jaar […]

Verder lezen

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Schuldig

Wat voel ik me schuldig, al meer dan twee jaar lang. Tegenover de vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen, tegenover de mama’s van sterrenkindjes. Maar ook schuldig tegenover mijn eigen kind. Ik weet dat het misschien niet eerlijk is tegenover mezelf, maar het schuldgevoel blijft. Ik heb een zoon, een gezonde zoon van 2,5 jaar. De bevalling was aardig traumatisch en daarna kreeg ik een postpartum depressie. Daardoor heb ik me niet goed kunnen hechten […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

Hoe ga je (als autist) om met voedselaversies?

Ik ben mijn hele leven een moeilijke eter geweest. Het was vaak een strijd aan de eettafel, hoewel mijn moeder echt met engelengeduld probeerde me toch te laten eten. Ik haalde de frutseltjes uit de spaghetti: geen paprika, geen ui, geen prei; uren was ik ermee bezig. Alles met champignons kon mijn moeder al helemaal vergeten. Ik weigerde broccoli, maar lustte wel bloemkool. De ene dag at ik wel bitterballen en de volgende dag opeens […]

Verder lezen

“Mensen komen en gaan”

Ik vind het leven momenteel heel moeilijk en verdrietig, omdat ik weg moet bij mijn vaste therapeut door oneerlijke regels. De reactie van andere hulpverleners is dan soms: “Maar zo gaat het nou eenmaal. Mensen komen en gaan in het leven.” Hoewel ik weet dat dit goed bedoeld is, vind ik het toch een ingewikkelde uitspraak.  Als je tegen me zegt dat mensen nou eenmaal komen en gaan, heb je volgens mij geen idee hoe […]

Verder lezen

Mijn autisme en borderline staan niet los van elkaar

Toen ik de diagnose autisme kreeg, vielen dingen helemaal niet op zijn plek, zoals je soms hoort. Ik was vooral in shock. Ik, autistisch? Hoe dan? Het is inmiddels ruim een jaar later en nu begint alles toch een beetje logischer te worden. Ik begin te begrijpen dat autisme niet losstaat van mijn andere diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Het zijn geen losse eilandjes in mijn brein. De twee labels interacteren steeds en hebben invloed op […]

Verder lezen

Onzichtbare klachten

Ik zou zoveel woorden willen zeggen op het moment. Maar ik weet dat het niet gewenst is. Ik word geacht mijn mond dicht te houden zoals dit al vaker van mij werd verwacht. Doe wat de maatschappij van je vraagt en wijk vooral niet af. Dit geeft mij angst. Ik wil zeggen hoe ik erover denk. Een trigger is al voldoende om mij terug te brengen naar toen. Mijn onderbuikgevoel is hetzelfde. Ik weet dat […]

Verder lezen