rij met deuren

De deurbewaker

Ik heb gemerkt dat ik mij er de laatste tijd bewust van kan zijn dat ik Michael ben, de Michael die ik wil zijn. Helaas ben ik die Michael nog vaak genoeg niet. Ik val nog vaak terug in oude

Vallendevrouw

Triggers en een terugval

Eén van mijn vastgestelde diagnoses is CPTSS. Ik weet niet of ik nog aan de eisen zou voldoen als ze me weer zouden testen, mijn klachten zijn namelijk aanzienlijk verminderd na een flinke portie traumatherapie. Ik ben laatst echter weer

Meisjemettelefoon

Sociale media zijn ook lastig

Sociale media zijn superhandig, leuk en misschien voelt het wel onmisbaar, maar het is niet alleen maar positief. Voor mij was het een bron van stress en ik legde er een enorme druk op. Elke keer dat ik werd geconfronteerd

Voelen

Rondrennen in cirkels

Jarenlang ren ik rond in cirkels zonder dat ik het me bewust realiseer. Ik gaf anderen meerdere malen de schuld van mijn falen, want dat is nou eenmaal makkelijker dan inzien dat je afhankelijk bent van bepaalde patronen, die je

Vriend

Vriend of toch vijand?

Het is moeilijk. Moeilijk om het los te laten, moeilijk om het te beseffen, moeilijk om het over mijn lippen te brengen. Jarenlang heeft het mij ‘geholpen’, althans, dat dacht ik. Ik vond troost, controle en rust terug in mijn

tekst: you got this

De knop omzetten

De knop omzetten, wat houdt dat nou precies in? De knop omzetten betekent voor mij: behandeling gaan volgen, hulp vragen en het willen gaan voor herstel. Ik heb een heftige week achter de rug met een grote terugval en hierdoor

Dichten om te helen

Dichten om te helen

Ongeveer veertien jaar geleden ben ik gestart met het schrijven van gedichten. Veertien jaar geleden ben ik ook voor het eerste psychische klachten gaan ervaren. Ik was somber, had angsten, voelde me eenzaam en vond mezelf niet goed genoeg. Deze

Over de rots heenkijken

Over de rots heenkijken

Het is zo verdomd zwaar en soms ondraaglijk om maanden of jaren lang te moeten vechten voor het beter worden van een ernstige psychische stoornis. Als je na heel lang en heel hard werken – met kleine en grote overwinningen

De verloren zielen van december

De verloren zielen van december

Sinds twee jaar blog ik op Instagram. Daar is een community die verhalen over psychisch herstel met elkaar deelt. Het is ontroerend, hoopgevend, eerlijk. Soms is het zwart, vaak moedig. Iedereen steekt elkaar een hart onder de riem. Het is

Het eindstation

Het eindstation

Ik gun mezelf niet veel, want waarom zou ik het verdienen. Er zijn altijd mensen die het erger hebben, of slechter. Ik gunde mezelf de hulp jarenlang niet, want ik ben niet de moeite waard. Ik kan altijd nog verder

Acceptatie

Acceptatie

Acceptatie. Net zo’n dooddoener als loslaten, wat eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Toch zal er er wel een soort van boodschap inzitten. Anders zou het niet zo’n cliché zijn. Acceptatie… Ik dacht eigenlijk wel dat ik mijn borderline en alles wat

Slecht in anorexia

Slecht in anorexia

Deze blog gaat in op een eetstoornis en bevat mogelijke triggers. Behoefte aan een gesprek? Neem contact op met Sensoor of Mind Korrelatie. Mensen met een eetstoornis, welke dan ook, hebben bijna altijd het idee dat ze niet goed (lees:

Kopje onder

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder

Tweestrijd

Eetstoornis; een eeuwige strijd

Eeuwige strijd Het leven met een eetstoornis is een hel. Het is een eeuwig uitputtende strijd. Herstellen van een eetstoornis voelt als de Mount Everest beklimmen. Niet dat ik die ooit heb beklommen, maar ik kan me er wel iets

Body positivity

Body positivity

Wat delen wij?… Op mijn Instagram-account voeg ik een foto toe, zoals zo vaak. Maar dit keer deel ik een foto, waardoor ik mij kwetsbaar voel. In het kader van body positivity deel ik een foto van mijn buik. Ik

Perfect herstel is onmogelijk

Perfect herstel is onmogelijk

Verkeer je in crisis? Neem contact op met je behandelaar, de huisartsenpost of 113.nl Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo

Hoe ik leerde zwemmen

Hoe ik leerde zwemmen

‘Het leven is de zee. Wij reiken je de zwembandjes aan, maar uiteindelijk moet je toch zónder leren zwemmen…’ Dit zei één van mijn behandelaren zo’n twee jaar geleden tegen mij. Tegen ons, er was een gesprek met beide psychiaters

pexels photo 230986

Sociale anorexia

In Zuid-Afrika vertelden ze me over ‘addiction’ en ‘connection’. Wat ze me eigenlijk vertelden is dat dit twee tegenpolen waren. Verslaving komt vaak voort uit disconnectie, in actief gebruik zitten is voor mij ook wel hetzelfde als niet in connectie

Gebroken hart op schoolbord met de woorden game over

Dit is codependency

Wat ik niet meer zal vergeten is dat ik in Zuid-afrika ook tot een breekpunt was gekomen. Mijn codependency/liefde-verslaving stopte ook daar niet, zoals ik had gehoopt. De lieve lach werkte niet meer en hoewel ik altijd zo vrolijk leek

pexels photo 25866

Maar het voelt zo écht!

Je raakt hem niet aan, je hebt niks met hem gedaan. Je houdt afstand, toch? Ja, je houdt afstand. Ik kan niet weglopen in zijn buurt. Afstand vergroot het verlangen. Ja…ja…we kunnen vrienden zijn. Het eerste jaar in herstel geen

Kauwgom onder schoen op straat

De valkuil van verkeerde keuzes.

Soms baal ik van de manier waarop ik mensen toelaat in mijn leven. Ondanks overduidelijke onderbuikgevoelens ga ik vaak op mooie praatjes af. Op de zogenaamde belofte dat ik mij gehoord mag voelen. Dat iemand zegt mij te begrijpen. Dat