Blogs over herfst

Het oog van de orkaan

De winter is voor mij en vele anderen niet de meest favoriete tijd van het jaar. Naast dat de donkere dagen voor meer depressieve en angstige gevoelens zorgen, ervaar ik door de kou en feestsfeer een soort van negatieve nostalgie. Sommige mensen worden misschien blij nostalgisch van het zien van sneeuw en het optuigen van een kerstboom. Ik word depressief en angstig nostalgisch van deze gebeurtenissen.   Ik waan mezelf acht jaar terug in de […]

Verder lezen

Verdriet mag er zijn

De herfst is begonnen. Net als elk ander seizoen, heeft ook de herfst iets wat mij helpt als ik me down voel. Op regenachtige dagen is het heerlijk om, na doorweekt thuis te komen, op de grond onder de douche te zitten en langzaam op te warmen door de hitte van de waterstralen. Dode vingers en tenen veranderen van grijs in blauw in paars in rood. En gedachten over wat ik heb meegemaakt en over […]

Verder lezen

Verlangen naar een ander vroeger

Het lukt me niet zo goed om blogs te schrijven de laatste tijd. In principe gaat het redelijk goed, maar er gebeurt veel – in mijn hoofd, in therapie. Ik ben veel aan het worstelen met missen en verlangen. Het missen van alles wat ik niet heb gehad, en het verlangen om dat op één of andere manier in te kunnen halen… Het doet pijn, want keer op keer kom ik tot dezelfde conclusie: ik […]

Verder lezen

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat mijn depressie erbij gebaat is dat het langer licht is en over het algemeen beter weer om buiten te zijn. Ook al kan het nog ijzig koud zijn, de zon schijnt volop. De afgelopen maanden […]

Verder lezen

Alles went

Het is inmiddels aan alle kanten herfst. Iedere ochtend baan ik mij een weg door de gekleurde bladeren en met een natte jas thuiskomen is, in mijn beleving, eerder regel dan uitzondering. Om mij heen hoor ik mensen over hun herfstdip. Ik voel die weersafhankelijke dip niet zo. Ergens gedij ik wel lekker nu het weer in overeenstemming is met mijn eigen stemming. Druilerig, grauw, koud, kil, donker en stormachtig. Zo gaat het er in […]

Verder lezen

De paradox

Het is onherroepelijk winter. Ik weet niet of de zomer ooit langs is geweest dit jaar, maar het was in ieder geval een soort van grauwig licht in de ochtend en de avond. Dat is nu, voor een aantal maanden, zeker voorbij. Het stemt me wat zwaarder af, die donkere dagen. Er komt een soort melancholie, een klein stukje wereldleed, aan mijn botten knagen. Het eindeloze zweven op het scherpst van de snede heb ik […]

Verder lezen

Mijn lijf praat tegen me

Ik geloof dat ik te snel dingen toeschrijf aan mijn half verstoorde geest, terwijl dat nog wel eens anders zou kunnen zijn. Als ik moe ben, komt dat doordat ik gek in mijn hoofd ben. Ben ik duizelig, ben ik gek in mijn hoofd. Hoofdpijn? Ja hoor, vast omdat die stoornis weer op aan het spelen is. Last van mijn buik? Te veel stress en ga zo maar door. Misschien doe ik het zelfs wel […]

Verder lezen

Ja, ik wil

Ja, ik wil. Ik wil dat je me gaat helpen van deze rotstoornis af te komen. Ik wil dat je me uitdaagt, dat je lief voor me bent als het moet, maar ook hard tegen me bent als het kan. Ik wil dat je met me meevecht om al die innerlijke demonen me niet meer mijn leven te laten bepalen. Ja, dat wil ik. Ik heb het niet over mijn nieuwe geliefde, want dat is […]

Verder lezen

Over een depressie, en over de zomer

Over een depressie kan ik wel wat vertellen. En schrijven. Boeken vol. Ik ben dus al jaren continu depressief. Elke dag. Soms wat meer en soms wat minder. Maar ieder uur van de dag bevindt er zich een donkere wolk boven mijn hoofd. Ooit vastgesteld in 1995, maar al veel langer aanwezig. Ik mag dus over niet al te lange tijd mijn officiële 25-jarig jubileum vieren op dat vlak. In de winter voel ik mij […]

Verder lezen