Blogs over hechtingsstoornis

Zes maanden vrijwilligerswerk in Spanje

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, heb ik drie weken lang vrijwilligerswerk gedaan in Spanje bij een paardenopvang. De eerste week vond ik enorm zwaar. Ik wilde graag terug naar Nederland, want ik miste mijn familie, vrienden en begeleiding. Gewoon de vastigheid aan mensen die ik in Nederland had en de mensen waar ik wekelijks mee afsprak. Gelukkig ontbrak er qua structuur niks in Spanje. Vaste werkdagen, één vrije dag […]

Verder lezen

Ben ik verliefd of is het overdracht?

Daar staat hij, “hoi” zegt hij, “kom je”. Hij houdt de deur voor me open. Mijn hart bonkt in mijn keel. Hoewel hij mijn type niet echt is, vind ik hem bloedmooi. We lopen de trap op, nou ja lopen, ik vind dat hij de trap op spurt en zeg dat. “Kom”, klapt hij lachend in zijn handen, als een sportcoach die me aanmoedigt. Ik giechel verliefd, wederom houdt hij de deur voor me open,  […]

Verder lezen

Als de liefde bijna altijd pijn doet.

Niemand kan zonder liefde, voor velen is liefde zelfs de zin van het leven. Maar als je een hechtingsstoornis hebt doet de liefde eigenlijk bijna altijd pijn, althans bij mij. Ik kan niet zonder, heb dat wel geprobeerd, zelfs zoveel mogelijk zonder vrienden en familieliefde, maar dat overleefde ik ook nauwelijks. En tegelijkertijd met liefde doet leven ook pijn, triggert het ook de hele tijd van alles. Angsten van verlating. Niet dat ik me niet […]

Verder lezen

Zie ik het? Zien anderen het ook?

Sinds ik weet dat ik uit huis ga lijk ik meer last te hebben van de hechtingsstoornis. Ik ben mij meer bewust welke manieren en gedragingen ervoor hebben gezorgd dat ik deze stoornis heb. Ik zie meer de patronen, hoe de stoornis in stand wordt gehouden. Hoe ik nu op eieren loop om niemand voor het hoofd te stoten maar dit toch doe, gewoon door er te zijn. Ik ben mij bewust van de herinneringen […]

Verder lezen

Wantrouwend vertrouwen

De mensen die dichtbij staan lijken gevaarlijk. De muren van mijn huis komen op me af. Mijn boos schreeuwende buurman maakt dat ik me wil verstoppen. Ik hoor mijn eigen stem veel te kwetsbare dingen vertellen. Ik wil het liefst huilen. Niks zeggen. Maar tegelijkertijd wil ik delen, gezien worden, getroost en gehoord. Ik voel me naakt en zonder beschermlaag. De komende maanden liggen voor me met hun afgrijselijke triggers. Ze noemen het nota bene […]

Verder lezen

De valkuil van verkeerde keuzes.

Soms baal ik van de manier waarop ik mensen toelaat in mijn leven. Ondanks overduidelijke onderbuikgevoelens ga ik vaak op mooie praatjes af. Op de zogenaamde belofte dat ik mij gehoord mag voelen. Dat iemand zegt mij te begrijpen. Dat hij of zij graag iets voor mij wil doen. Ongevraagd hulp aanbiedt. Totdat diegene zich ineens midden in mijn gezin en in mijn leven bevindt. Op een heel centrale plaats. Soms zelfs in plaats van […]

Verder lezen

‘Met jouw intelligentie’

Ik ben een dame, een dame van twintig jaar oud (1997) die op dit moment helaas vertoeft in GGZ-opname op een crisisafdeling. Hier maak je van alles mee; politie, alarmen, scheld- en vechtpartijen, drugs en heel vies eten (Mijn excuses, maar dit is echt zo..) Ik ben een dame die mag verteren met het feit dat ze ‘hoogbegaafd’ is, extreem harmonisch en extreem creatief (Ex-kunstacademie student niveau 6.) Helaas mag ik ook dealen met het […]

Verder lezen