Blogs over gezin

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me sterk en gezellig, zorgzaam en ga zo maar door. Niemand weet dat ik me van binnen verschrikkelijk voel en zeer angstig ben. Het toneelstuk iedere dag is killing. Voor mezelf zorgen vind ik erg lastig […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

Een speciale mijlpaal

26 augustus 2001, dat was een prachtige dag. Zonnig, warm, af en toe een zuchtje wind en een rustige blauwe hemel. Ik weet nog precies wat ik aan had; een geel shirtje van Nike, gecombineerd met een zwarte halflange capri boek en mijn favoriete sneakers. De wonden op mijn rechterarm waren het bewijs van het zoveelste innerlijke gevecht dat ik met mezelf had gevoerd. Ik kon niet meer. Ik was op, radeloos, gebroken en nauwelijks […]

Verder lezen

Relatiecrisis

Ik weet niet of ik het altijd helder zie… Maar wat ik wel weet is dat ik ook geen lieverdje was. Misschien omdat ik terugvocht, maar misschien ook wel omdat hij dat deed.  Wat ik wel weet is dat ik een ommekeer van 180 graden en een beetje heb gemaakt. Van borderline naar vermijdend en beide was niet goed. Ik weet niet wat me het meeste kapot heeft gemaakt, maar ik weet dat Vermijdend de […]

Verder lezen

De dag dat ik dood zou gaan

Oudejaarsavond was de dag dat ik dood zou gaan. Ik zou suïcide plegen en dat was het dan. Het was klaar, ik had mijn rol op deze wereld wel uitgespeeld. Ergens zo tussen het feestgedruis en het vuurwerk door, zou ik er stiekempjes tussenuit knijpen. Zoals je merkt is er ergens iets mis gegaan in die planning en daar ben ik nu heel erg blij om. Want ik wilde niet dood, maar de depressie die […]

Verder lezen

De wondere wereld van psychische klachten op Instagram

Gedichten schrijven Toen ik jong was, ergens rond de puberleeftijd, vond ik het leuk om gedichtjes te schrijven met verschillende onderwerpen. Pesten, fantasie, ouders, ruzie en ga zo maar door. Waarom weet ik niet, maar ik ben op een gegeven moment gestopt met schrijven. De gedichtjes heb ik nog wel bewaard en ik vind het leuk om ze zo af en toe terug te lezen.  Sinds ik last heb van psychische klachten (depressie en borderline) ben […]

Verder lezen

Vroeg gemis

In de 24 jaar dat ik nu op deze aarde rondloop heb ik mijzelf slecht behandeld. Zo kwam ik een tijdje geleden tot de conclusie dat ik niet aardig ben geweest voor mezelf, dat ik mezelf de zorg en liefde heb ontnomen die elk mens verdient. Zo zat ik deze winter in de vrieskou met de verwarming uit, honger ik mezelf uit of stop ik mijzelf vol. Door de jaren heen heb ik mijn lichaam […]

Verder lezen

Opgroeien met psychisch zieke ouders

Mijn allereerste blog voor dsmmeisjes, wat leuk! Zelf ben ik ook onlangs begonnen met het delen van mijn verhalen online. Ik schrijf over KOPP, dit staat voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen. Mijn beide ouders kamp(t)en namelijk met psychische problemen. Mijn jeugd was erg moeilijk en dat heeft nu nog steeds invloed op mijn volwassen leven. Je kunt mijn schrijfsels over KOPP en mijn psychische problemen lezen op www.metzonderouders.nl. ‘KOPP’ is nu ik volwassen […]

Verder lezen

Afscheid nemen bestaat niet

Met lood in mijn schoenen ging ik op weg naar Dordrecht vanuit de crisisafdeling. Op weg naar het afscheid bij mijn behandelopname. Van 7 december tot 25 april heb ik daar gezeten, dus ongeveer 4 maanden. In die 4 maanden ben ik meer gevallen dan opgestaan. Ben ik meerdere keren keihard onderuit gegaan, te vaak. Hierdoor is de keuze gemaakt dat ik mijn 10 maanden durende behandeling niet kon afmaken. Met pijn in mijn hart […]

Verder lezen

Boem, stempeltje, stigma…!

Toen ik de hulp vroeg van de GGZ, voelde ik me niet goed. Mijn verdriet over het verlies van mijn echtgenoot (hij was 38 toen hij stierf) kwam als een tsunami over me heen toen er een kind uit mijn klas stierf. Op die school werd ik ook nog eens gepest, als leerkracht, door collega’s. Daarom stuurde de huisarts me door naar de GGZ. Want waar ik nu mee moest leren dealen, had ook te […]

Verder lezen

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen

Hoe ging dat vroeger thuis?

Al een tijd nu ben ik in therapie bij een psychotherapeut, we praten over veel verschillende onderwerpen. Situaties die ik moeilijk vind, gedachtes die constant in mijn hoofd rondspoken en herinneringen aan vroeger. Een onderwerp dat steeds terugkomt is thuis. Hoe ging dat vroeger thuis? Ik had lang helemaal geen antwoord op deze vraag en kon (of durfde) moeilijk bij deze herinneringen en gevoelens komen. Ik merk dat dit nu verandert, dit zorgt voor de […]

Verder lezen

Alcohol maakt meer kapot dan je lief is

Ik groeide op in een gezin waar alcohol een belangrijke rol speelde. Eigenlijk speelt alcohol nog steeds een belangrijke rol in ons gezin, maar ook in de familie. Op jonge leeftijd wist ik niet beter. Alcohol hoorde er bij. Iedere dag, iedere avond. Ook ‘s ochtends op bezoek bij familie ging niet voorbij zonder alcohol. Ik weet niet meer precies wanneer het moment kwam dat ik een besef kreeg dat het niet helemaal normaal was, […]

Verder lezen

Zie ik het? Zien anderen het ook?

Sinds ik weet dat ik uit huis ga lijk ik meer last te hebben van de hechtingsstoornis. Ik ben mij meer bewust welke manieren en gedragingen ervoor hebben gezorgd dat ik deze stoornis heb. Ik zie meer de patronen, hoe de stoornis in stand wordt gehouden. Hoe ik nu op eieren loop om niemand voor het hoofd te stoten maar dit toch doe, gewoon door er te zijn. Ik ben mij bewust van de herinneringen […]

Verder lezen

Droomleven

Toen ik zeventien was, zo ongeveer een half leven geleden, had ik allemaal toekomstdromen. Ik stelde mijn leven als ik zo halverwege de dertig was voor als leuk. Niet heel bijzonder, maar wel gewoon fijn. Ik zou bijvoorbeeld een partner hebben en samen een of misschien twee kinderen. Ik zou een leuk huisje hebben in de buitenwijken van Utrecht, met een tuin natuurlijk. De kinderen zouden al richting kleuterklas gaan en samen zouden we met […]

Verder lezen