Blogs over genieten

Het zal altijd in mijn rugzak zitten

Het is nu avond en ik zit achter mijn laptop. Ik heb net een brief geschreven aan een meid waar ik een crush op heb. In de brief vertel ik over mijn verleden. In geen jaren had ik durven denken dat ik het ooit nog tegen iemand zou gaan vertellen, maar die angst is een stuk minder. In sommige blogs heb ik jullie meegenomen in traumadelen van mij. Vanaf mijn zestiende begon ik pas te […]

Verder lezen

Psychische klachten accepteren

‘Ik had gehoopt dat we de afgelopen weken vooruitgang zouden boeken. Waarschijnlijk had jij hetzelfde gehoopt?’ Dit waren de woorden die mijn psycholoog uitsprak. Dit waren de woorden die definitief de koers zouden veranderen. We zullen niet gaan proberen op de oude koers te raken. De therapie wordt nu ingezet om te zorgen dat de situatie dragelijker wordt. Iets wat makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik zou zo graag “normaal” willen kunnen functioneren maar ergens […]

Verder lezen

Jippie, een nieuwe diagnose

Borderline Persoonlijkheidsstoornis, recidiverende depressie, ADHD, sociale fobie, autisme, ik heb het allemaal gehad. Niets leek mij helemaal te passen, maar ja, dat kan ook niet, was dan de uitleg, want iedereen is uniek. Dat klonk voor mij altijd als een plausibele verklaring en zo aanvaardde ik elke keer opnieuw het oordeel en ‘werd’ ik steeds weer de nieuwe diagnose. Prima, ze doen maar! Deze zomer liep het anders. Weer bij een nieuwe psycholoog was de […]

Verder lezen

Niet durven ontspannen

Wat als je zo immens bang en gespannen bent dat de tips toepassen niet lukt? Dat het je niet lukt…om ademhalings- en ontspanningsoefeningen te doen.om de gevoelens, spanningen en angsten te erkennen en te accepteren.om jezelf gerust te stellen door middel van g-schema’s maken en gedachtes te relativeren.om door middel van ‘het veilige ei’ veiligheid in jezelf te creëren.om aardig tegen jezelf te zijn en jezelf te aanvaarden.om hulp te vragen.om goed te slapen.om vertrouwen […]

Verder lezen

Rouwen om autisme

Het voelde alsof de scheuren in de grond waar ik al die tijd op balanceerde rechttrokken. Tegelijkertijd had ik zoveel vragen en werd ik opgeslokt door diepe rouw. Na zeven jaar intensief behandeld te zijn geweest voor persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline, trekken van narcisme en obsessief-compulsief, moest ik geloven dat ik uitbehandeld was. Na een eigen onderzoek herkende ik mijzelf in autisme en na officiële testen kreeg ik afgelopen december de diagnose. Het fijne gevoel van […]

Verder lezen

Bang voor mijn gevoelens

Deze blog is onderverdeeld in twee stukken. Het eerste stuk heb ik in 2017 geschreven toen ik 26 jaar was en het tweede stuk in 2020 op mijn 28e. November 2017 Ik vind het erg eng om bij mijn gevoelens stil te staan. Vaak verstijf en verkramp ik van angst. Ik heb ook angst door destructieve neigingen die ik tegelijkertijd voel, waardoor ik dus nog banger voor mezelf word. Ik wil vluchten van wat zich […]

Verder lezen

Het voelt echt

Elke keer dat mijn lichaam reageert vanuit angst voelt het echt. Het voelt echt alsof ik geen lucht meer krijg. Of misschien gaan we vandaag voor het gevoel van flauwvallen, net zo echt, maar vreemd genoeg blijf ik staan. Het voelt echt alsof mijn hart ermee zal stoppen, ook al zou ik ondertussen beter moeten weten. Minstens elke week, vaak elke dag, als ik pech heb een paar keer per dag, krijg ik angst vanuit […]

Verder lezen

Als ik me goed voel, doe ik te veel

Er zit een nadeel aan me goed voelen. Ik voel me daarna namelijk altijd slecht. Het klinkt een beetje kort door de bocht zo, maar het klopt wel. Als ik me goed voel, doe ik namelijk heel veel. Ik pak allemaal dingen op die me leuk lijken, regel dingen die ik eigenlijk heel eng vind en ga vaak, maar dan ook echt vaak, over mijn grenzen heen. Ik wil zo genieten van elk momentje blijdschap […]

Verder lezen

Terugblik op mijn leven

Nu het 2020 is, wil ik terugblikken op mijn leven. Dan blik ik niet alleen terug op 2019, maar vanaf 1991 tot heden. In 1991 werd ik geboren. Op dat moment was mijn thuissituatie al heel erg onrustig. Mijn vader had te kampen met alcohol- en agressieproblematiek, waardoor mijn moeder onder zware stress kwam te staan. En ik… ik liep een ontwikkelingsachterstand op. Normaal gesproken gaat een kind van 1 jaar op ontdekkingstocht in huis. […]

Verder lezen

Ik mis mezelf

Binnenkort is het zover, ik ga beginnen met de zoveelste therapie… Vierdaagse dagbehandeling, schematherapie. Doodeng, maar zo noodzakelijk! Nog een laatste keer. Deze keer zet ik alles op alles. Ik ga stormen trotseren, niet zomaar stormen. De ergste en engste stormen. Ik ga bergen beklimmen, de hoogste en gevaarlijkste bergen die er zijn. Ook ga ik draken verslaan, gigantische draken. Onderweg ga ik ook nog goed uitkijken voor alle beren op de weg. Ik ga […]

Verder lezen

In welke fase zit ik vandaag?

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan mijn verleden en mijn toekomst. Als ik me, in psychologentaal, fase 2 of 3 voel, is het enige dat ik nog kan mezelf kapot maken. Zowel fysiek als in mijn hoofd. Ik denk aan de mensen die me in de steek hebben gelaten en de mensen die mij wat hebben aangedaan. Ik denk aan de mensen die mij een negatief gevoel hebben gegeven en aan […]

Verder lezen

Een ‘normale’ kop koffie

Mijn kaak trilt zachtjes en onvrijwillig. Ik hoop dat hij het niet ziet. Ik heb een zure smaak op mijn tong, die me doet denken aan kattenpis. Ik voel mijn benen niet meer. Ik heb het idee dat ik mezelf onder heb geplast, terwijl ik stijfjes naar hem glimlach: hier zitten we dan, zoveel jaren later weer voor het eerst, en we zijn ‘ineens’ allebei zo ‘burgerlijk’ geworden. Wie had dat gedacht? “Je was echt […]

Verder lezen

Hardlopen bij depressie: niet de oplossing, maar het helpt wel

Het is december. De maand der feestdagen en het einde van 2019. Volgend jaar word ik 30. ‘Wat leuk voor je’ of ‘gefeliciteerd,’ zul je misschien denken. Of: ‘hè nee, niet weer zo’n jonge vrouw die zich zorgen maakt over beginnende rimpels.’ Wees niet bang, de lachrimpels staan al enkele jaren in mijn gezicht gekerfd. Voor mij is 2020 niet het jaar waarin ik ga voelen hoe snel de tijd gaat. Voor mij is 2020 […]

Verder lezen

Een deuk in het zelfvertrouwen van een ADD-meisje

Ik hoor nergens bij. Niemand vindt me aardig en niemand snapt me. Het enige dat ik goed kan, is in de weg lopen en te veel zijn. Waarom begrijpt niemand me? Iedereen heeft last van me. Mensen vinden me raar. Mijn gedachten kan ik beter voor mezelf houden, want het slaat toch nergens op wat ik denk. Mensen zullen me uitlachen als ik vertel wat ik nou weer voor een idee heb. Ze zullen het […]

Verder lezen

Brief aan de psycholoog

Ik zit te denken over wat ik jou moet gaan vertellen. Het liefst niks, maar je hebt het nodig om goed jouw werk te doen en mij te kunnen helpen. Het enige wat ik wil is een juiste behandeling met een goede psycholoog. Maar zelfs nu al ben ik bang, bang dat het slechter zal gaan. Want het gaat best hoor, vandaag voel ik me gewoon oké. Ik hoop aan de ene kant dat ik […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen