Blogs over geluk

Mijn behandelaar gaat weg

Nieuwe mensen zijn eng. Nieuwe hulpverleners zijn nog enger, want die komen toch dichterbij dan de gemiddelde mens. Het was de bedoeling dat deze dichterbij zou komen dan wie dan ook, dus het vroeg veel van me om op de eerste afspraak te komen. Deze psycholoog was met zorg uitgezocht, hij had namelijk verstand van autisme maar ook van OCS. De OCS moet behandeld worden omdat het mijn leven wel erg moeilijk maakt, maar ik […]

Verder lezen

Het wordt beter!

Ik wil vertellen hoe mijn eetstoornis eruit zag op zijn heftigst en hoe ik mezelf (grotendeels) heb weten te herpakken. Vanaf mijn elfde begon ik al een ongezonde relatie met mijn lichaam en eten te krijgen. Ik was een jaar of 13 toen ik er af en toe naar ging handelen door middel van overmatig bewegen en te weinig eten. Iedere keer kon ik mezelf herpakken, totdat ik in 2008 op mijn zeventiende een nare […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Mijn leven is een groot toneelstuk

Soms voelt het als één grote show. Ik doe mijn make-up, kleed me aan en doe mijn haar. Ik zorg dat ik er op mijn best uit zie. Van buiten dan, want vanbinnen blijf ik lelijk.Het is één groot toneelstuk, en ik speel de hoofdrol… “Open je je ogen met een traan of met een lach?” Een zin uit het liedje ‘Mooi’ van Marco Borsato. Ik open vaak mijn ogen met een traan. En dat […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Ondanks alles, ben ik nog steeds mezelf

Laat ik bij het begin beginnen: Hi, ik ben Emily. Inmiddels al 27 jaar oud. Je zou denken dat ik op die leeftijd mezelf wel zou kennen, maar dat is niet zo. Misschien begin ik pas net.  Ik ben zorgzaam, betrouwbaar en behulpzaam. Ik ben creatief, geordend en perfectionistisch. Ik ben sociaal, liefdevol en begripvol. Ik ben gevoelig en emotioneel. Ik ben sterk, zelfstandig en trots. Daarnaast kamp ik momenteel met psychische problematiek. Daardoor ben ik […]

Verder lezen

Ik ben een die-zijn-er

Dus ik kwam er achter dat de Volkskrant, die ik onbeperkt lees omdat ik daar een truc voor heb, een columnistenwedstrijd organiseerde.  Ik klom in de pen teneinde iets te vertellen over mijn wereld. Onze wereld. De wereld van de mentaal zieken. Het is een linkse krant, dus verscheidene keren zijn er mooie achtergrondartikelen voorbij gekomen over de bureaucratie in de zorg en een vierluik over het UWV. Het viel me wel op dat in […]

Verder lezen

Een dagje ongelukkig zijn is geen ziektebeeld

Ik schreef een paar dagen geleden over een mooie dag in de avondzon, met tjirpende krekeltjes en de plotselinge stem in mijn hoofd “weet je wat ik echt wil? Ik wil dood.”  En, typisch aan sociale media, maar misschien ook aan mensen, is dat ik daar in eerste instantie twee soorten reacties op kreeg. Aan de ene kant was er de ‘Je bent een mooie jonge vrouw, negeer die stem, zeg hem dat je wil […]

Verder lezen

Hoe een appel eten een exposure-oefening werd

Ik had besloten iets gezonds te doen en nam een appel mee naar dagbesteding om daar op te eten. Ik voelde me daar best goed over tot ik me onderweg bedacht dat de appel ook gesneden en geschild moest worden. Ik had een schilmes meegenomen, maar de werkelijkheid ervan was nog niet tot me doorgedrongen. Ik heb namelijk onder andere een dwangstoornis (OCD/obsessieve compulsieve stoornis) en bij deze gaat het specifiek om de intrusies die […]

Verder lezen

Terugvallen en weer opstaan

Charly (Iris Keehnen), één van de schrijvers van dsmmeisjes, is 15 oktober 2019 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Lees haar laatste verhaal. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen, kun je hier haar blogs nalezen. Heb je na het lezen van deze blog behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn. Starend naar het bord met eten en de smoothie op tafel voor mij op tafel […]

Verder lezen

Liefde leren met borderline

Ik heb zelden zo snel en intens een boek versleten als “De psychiater en het meisje” van Erik Rozing. Ik herkende er zoveel uit, helaas ook tot mijn eigen verdriet. Het boek over een meisje met borderline en al de problematiek die er bij kwam kijken. Het stuk over mensen met borderline die niet in staat zijn om een relatie te krijgen op pagina 96 raakte mij het meest. Ik had dan misschien geen ernstige […]

Verder lezen

‘Dag mevrouw, het ga u goed!’ – Wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn

Deze blog gaat in op anorexia. Denk aan jezelf als je worstelt met eetstoornissen.  Voor iedereen die denkt dat psychiatrische diagnoses hip zijn, voor iedere leek die denkt zichzelf of anderen te kunnen diagnosticeren en vooral voor zorgverzekeraars die het allemaal steeds minder serieus lijken te nemen: Voor jullie beschrijf ik wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn, met voor mij als hoofddiagnose anorexia nervosa. Ik raak de grip op de realiteit kwijt. Dat […]

Verder lezen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik mij hier niet bewust van geweest. Ik begreep niet waarom ik mij zo enorm geobsedeerd kon voelen door bepaalde personen, maar als het weer eens zover was vroeg ik me dat ook al snel niet […]

Verder lezen

Lichter leven, zweven

Deze blog gaat in op een ernstige vorm van anorexia en bevat mogelijk triggers. Zorg voor jezelf! Anorexia nervosa, dat is toch iets voor jonge meisjes die aandacht willen? En het heeft toch alles te maken met het slankheidsideaal, de graatmagere modellen en de fitgirls? Aan de oppervlakte lijkt dat ook best te kloppen, want ook al ben ik een belegen vrouw van 50 jaar, ik wil afvallen, ik wil lichter zijn. Lichter zijn. Lichter […]

Verder lezen

Een lange weg van therapie en de kunst jezelf serieus te nemen

Ik ben nu veertien jaar bijna continu ergens in behandeling geweest. Ik schrik er zelf van nu ik dit zo uitreken. Verschillende methoden: Cognitieve gedragstherapie, Mentalization Based Treatment, Schematherapie, psychoanalytisch. Individueel en groep, ambulant, klinisch en dagbehandeling. Hoop Bij elk begin weer nieuwe hoop. Zoals ook nu. Ik heb sinds een maand een nieuwe therapeut. Ook nu ben ik weer hoopvol, maar ook bang. Wat als ik me ook hier niet beter door ga voelen? […]

Verder lezen

Domme fout, zwarte gevolgen

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl Ik heb een week lang maar een halve dosis antidepressiva geslikt. Dom dom! Het is behoorlijk zwart in mijn hoofd. Het voordeel is dat ik weer glashelder heb waarom ik al die rommel slik. Sinds ik er medicatie tegen migraine bij heb ging het zó goed, dat ik een paar keer dacht dat antidepressiva verminderen […]

Verder lezen