Blogs over faalangst

Psychische klachten accepteren

‘Ik had gehoopt dat we de afgelopen weken vooruitgang zouden boeken. Waarschijnlijk had jij hetzelfde gehoopt?’ Dit waren de woorden die mijn psycholoog uitsprak. Dit waren de woorden die definitief de koers zouden veranderen. We zullen niet gaan proberen op de oude koers te raken. De therapie wordt nu ingezet om te zorgen dat de situatie dragelijker wordt. Iets wat makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik zou zo graag “normaal” willen kunnen functioneren maar ergens […]

Verder lezen

Écht gaan leven

Het begint weer te kriebelen. Ik wil weer beginnen aan een opleiding. Enthousiast struin ik de websites af van de hogescholen en universiteiten. Ook ben ik heel benieuwd wat de studiekeuzetesten zullen zeggen. Eigenlijk weet ik de uitslagen van de vorige testen al, maar het blijft leuk om ze in te vullen. Vier categorieën springen eruit: (Para)medische opleidingen, onderwijs, (kinder)psychiatrie/-psychologie, vaktherapie. Maar al snel knaagt er iets aan mij. Een onzeker gevoel dat mij voor […]

Verder lezen

Hey, het is oké

In een opwelling heb ik verzonnen dat ik op de dag van de lancering van de ‘Hey, het is oké’ najaarscampagne (om depressie, angst- en paniekstoornissen bespreekbaar te maken) een blog wilde publiceren. Dus zo gezegd, zo gedaan. Althans, dat was de bedoeling. Inmiddels is het zo’n 24 uur voor publicatie en zit ik nog steeds naar een prachtig wit vel in mijn tekstverwerker te kijken, met de knipperende cursor als veroordelend oog over het […]

Verder lezen

Prestatiedoelen of leerdoelen?

“Je hebt prestatiedoelen en je hebt leerdoelen”, legde mijn psycholoog onlangs tijdens een van onze maandelijkse sessies uit. We waren in gesprek over de lezingen die ik sinds 2018 geef over mijn leven met borderline, depressie en zelfbeschadiging en hoe mijn perfectionisme me daarbij in de weg zit. Ik slaag namelijk alleen als ik mijn verhaal van A tot Z kan vertellen zonder daarbij fouten te maken. Kijk ik te veel op mijn blaadje met […]

Verder lezen

‘Dat lastige kind’

In mijn werk hoor ik vaak ouders praten over hun ‘lastige kind’. Hun kind dat niet op school komt verschijnen, de hele dag jointjes rookt of mondiger is dan normaal.  Vaak begint bij mij dan ergens iets te prikkelen, omdat ik dat ‘lastige kind’ vroeger ook was. Ik was het kind waar iedereen hoge verwachtingen van had. Spoiler alert: ik ben ze niet nagekomen. Of eigenlijk wel, maar daar later meer over. Zo ging het binnen […]

Verder lezen

Vermijden voor beginners

Welkom bij de cursus ‘vermijden voor beginners’. Dé cursus voor iedereen die graag de dingen eens niet wil aanpakken, maar er graag met een grote boog omheen wil leren lopen. Ik ben Laura, uw cursusleidster voor vandaag en koningin in het vermijden. Om een voorbeeld te geven: ik zou nu mijn hardlooppakje aan moeten trekken en een rondje moeten rennen, maar dat is eng, dus dan schrijf ik maar liever deze cursus. De basis is […]

Verder lezen

Mijn dromen achterna

De zomer is een tijd van licht en luchtigheid. Ik hoor mensen buiten, ik zie de feestfoto’s op facebook en zie zoveel mensen genieten. Ik verstop mezelf. Ik kan niet tegen warmte en de laatste tijd raak ik steeds sneller overprikkeld. De overprikkeling zorgt voor kortdurende uitbarstingen van woede en wanhoop zodra er iets misloopt.  Dit jaar, midden in de zomer, blaas ik 22 kaarsjes uit. Daarom dacht ik dat ik altijd een echt zomerkind […]

Verder lezen

Mijn onzekerheid en faalangst

Ik zou graag wat willen vertellen over mijn onzekerheden, wat zich onder andere uitte in faalangst en hoe zich dat verder ontwikkeld heeft. Ontwikkelingsachterstand Als kind had ik een algehele ontwikkelingsachterstand en werd ik erg gepest. Mijn moeder was al tevreden als ik een beetje leerde lezen en schrijven. In tegenstelling tot iemand die altijd maar denigrerende opmerkingen naar mijn maakte. Uiteindelijk haalde ik mijn ontwikkelingsachterstand op de basisschool weer in. Toch werd er gezegd tegen […]

Verder lezen

Door mijn faalangst durf ik niets meer

Ik kijk om me heen en ik zie iedereen leuke dingen ondernemen. Zowel sportactiviteiten als kunstzinnige dingen. Het lijkt me heel fijn om gewoon maar wat nieuws te kunnen proberen. Om me met volle overtuiging en enthousiasme op een nieuwe taak te storten. Maar daar gaat het eigenlijk al fout. Alleen al door deze gedachte blokkeer ik. Ik vertrouw niet genoeg op mezelf, ik denk niet dat ik het kan. Ik vind dat ik geen […]

Verder lezen

#meedoeniswinnen

De kracht van #meedoeniswinnen en inclusie ervoer ik vorige maand. Ik schreef, nu zelf, een subsidieaanvraag voor een project waarbij de ervaringsdeskundige de verbindende factor is in het hersteltraject. Ik zag deze subsidieoproep voorbij komen op Twitter en dacht: wellicht kunnen we daar binnen de kliniek wat mee. Ik seinde de psychiater in over deze subsidie. Zij mailde mij terug: goed plan, wil jij een voorstel schrijven? Ineens voelde ik druk. De verantwoordelijkheid om deze […]

Verder lezen

Wanneer de lat hoog ligt

Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf. Zo hoog, dat ik deze nooit kan bereiken. Daarbij heb ik de neiging alles in één keer te willen doen, en niet in stapjes, en dan moet het ook in één keer goed. Dit maakt mij vaak gedemotiveerd. Als ik bijvoorbeeld een programmeeropdracht heb, dan deel ik deze niet op in kleine stapjes, maar bedenk ik meteen hoe het eindresultaat eruit moet zien. Dit is vaak te […]

Verder lezen

Maar ben ik dan een narcist?

Tijdens mijn eerste kennismaking met de psychiater van de volwassenenafdeling had hij al snel wat diagnoses verzameld. Naast andere diagnoses waren dat ook trekken van een narcistische persoonlijkheids-stoornis. Gelijk gingen alle alarm-bellen in mijn hoofd af. Ben ik een narcist? Ik was achterdochtig; dit klopte toch niet? Ik dacht dat hij dit zei als straf omdat ik in ons gesprek voor mezelf was opgekomen.  Alles wat ik wist over narcisme ging in mijn hoofd voorbij. Ik dacht eigenlijk gelijk aan mensen die vaak bij deze stoornis genoemd werden, negatieve berichten uit de media. Daarna ging ik weer terug naar mezelf. Ik voelde mij toch niet beter dan anderen? Vond ik dat ik een speciale […]

Verder lezen

Ik verdien hulp

Al sinds jonge leeftijd voer ik een gevecht tegen somberheid. Op mijn achttiende heeft dit naast persoonlijkheidsproblematiek de naam dysthymie gekregen. De afgelopen maanden ervaar ik een terugval in depressieve klachten, ik stopte weer met werken, weer met studeren en ik ging weer naar de kliniek. Dit is de 2e keer dat precies deze volgorde zich herhaalt. Dat ik weer stop met studeren, dat er een opname volgt en dat ik de draad volledig kwijt […]

Verder lezen

Aan de dood ontsnapt

Ik loop het lokaal in, waar nog maar weinig mensen zitten. Ik kijk naar alle stoelen en tafels en besluit dan strategisch de achterste vrije tafel te kiezen, waar alleen de docent me kan zien zitten straks. Ik weet dat we de les beginnen met een essayvraag die meetelt voor ons eindcijfer. Dat maakt me bloednerveus en ik weet zeker dat ik het niet goed genoeg ken, maar ik probeer het los te laten. Langzaamaan […]

Verder lezen

Ik wil de perfecte student zijn

In groep 3 van de basisschool nam ik mij al voor om er nooit uitgestuurd te worden. Als de juf toch eens kwaad op me werd, stonden de tranen in mijn ogen. Ik nam me honderd keer voor een beter, braver kind te zijn. Dat mislukte natuurlijk faliekant, maar het verlangen ernaar was sterk. Als ik fouten maakte in mijn schrift moest alles doorgekrast, was mijn tekening lelijk in mijn ogen dan kroop ik onder […]

Verder lezen

Schrijven over angst

Een ieder is weleens bang. Bang voor een nieuwe schooldag, een sollicitatiegesprek, een eerste date en ga zo maar door. Angst is goed; het zorgt dat je alert bent in situaties. Maar bij mij beheert angst (vaak) een groot gedeelte van mijn leven. Ik vind het lastig om erover te praten, want ik heb jaren mijn mond stilgehouden. Ik heb mijn angsten ook nooit serieus genomen of als het grootste probleem gezien, maar inmiddels weet […]

Verder lezen