dsmmeisjes
(on)bewust geen kinderen

(On)bewust geen kinderen

Als ik dit schrijf, is het december en heb ik bij een vriendin ook m’n schoentje gezet, Sinterklaas- en Kerstliedjes meegezongen, zet ik vol melancholie een kerstmolentje in elkaar en tuig alleen de kerstboom op. Bak ik koekjes om weg

Hyperbewustzijn

Hyperbewustzijn

Je herkent het misschien wel. Je zit in de bibliotheek te studeren, en ineens denk je: ik voel me zo vreselijk moe. Mijn arm doet zeer. Mijn concentratie is niet goed. Ik leer te langzaam. Of je maakt buiten een

Onkruid vergaat niet

Onkruid vergaat niet

Toen ik ruim anderhalf jaar geleden bij m’n nieuwe therapeute startte, had ik nooit geloofd dat ik me zo open zo stellen zoals ik nu doe. Hoewel er ook nog dat masker is. Ik heb al wat jaren therapie erop

Verlangen naar een ander vroeger

Verlangen naar een ander vroeger

Het lukt me niet zo goed om blogs te schrijven de laatste tijd. In principe gaat het redelijk goed, maar er gebeurt veel – in mijn hoofd, in therapie. Ik ben veel aan het worstelen met missen en verlangen. Het

Ik was erbij

Ik was erbij

We waren er allemaal bij. Ik ook, als klein meisje. Ik keek om me heen en zag alles, voelde alles, hoorde alles. Ik speelde een duidelijke rol in het geheel. Toch leek het alsof ik er in hun ogen niet

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Privacy Voorkeuren

Spring naar toolbar