regenachtige stad bij nacht

Dwalen door de nacht

De klok slaat twaalf uur als ik de deur achter me dicht trek en in het donker van de nacht een sprintje trek om te vluchten voor mijn gedachten. Ik voel me niet veilig bij mezelf. Meestal vind ik mijn

De verloren zielen van december

De verloren zielen van december

Sinds twee jaar blog ik op Instagram. Daar is een community die verhalen over psychisch herstel met elkaar deelt. Het is ontroerend, hoopgevend, eerlijk. Soms is het zwart, vaak moedig. Iedereen steekt elkaar een hart onder de riem. Het is

Tweestrijdig

Tweestrijdig

Ken je dat gevoel, wanneer je aan de ene kant worstelt met jezelf, maar aan de andere kant goed nieuws krijgt? Voor mij betekent dit dat ik een tweestrijd in mijn hoofd voer. Aan de ene kant wil ik blij

Een minitraan

Een minitraan

Het komt regelmatig ineens opzetten, een golf van verdriet die niet meer te houden is. Ik duik in elkaar, wil tegen mijn hoofd slaan, wil heel hard janken, maar er komt niets. Of bijna niets. Er komt een minitraan. Een

Ik ga op reis en neem mee…

Ik ga op reis en neem mee…

Angst + zelfdestructie + eenzaamheid + onverwerkte ervaringen. Een fantastische vakantiecocktail: op reis met je problemen. Volgende week vlieg ik naar Barcelona. Niet ver weg en niet voor lang (dus, zegt Superego, wat zeur je nou?), maar ik ben in

Man loopt weg vrouw huilt daarom

Verlatingstrauma: verlaat me (niet)

Een tijdje terug benoemde mijn therapeute dat ‘verlating een rode lijn vormt in mijn leven’, met als toevoeging dat het al bij mijn geboorte is begonnen – daar schreef ik in een eerdere blog kort over. Ze noemt het zelfs

Verdwaald in de mensheid

Verdwaald in de mensheid

Vertrouwen verloren. Wie kan ik nog recht in de ogen aankijken? Ik deed het en verloor. Ik keek, maar men keek weg. Ogen die ik nu niet meer durf aan te kijken. Stemmen die ik nu niet meer durf aan

Onzichtbaar verlies

Onzichtbaar verlies

Verlies van een dierbare gaat niet altijd over de dood of letterlijk worden verlaten. Het kan ook gaan over iemand die je nog elke dag in levenden lijve ziet. Iemand die elke dag zorgt dat je goed te eten krijgt,

Emotionele chaos

Emotionele chaos

Let op! In deze blog wordt gesproken over zelfbeschadiging. Heb je naar aanleiding van deze blog behoefte aan een gesprek? Bij MIND Korrelatie zijn er mensen die je verder kunnen helpen.  Niets loopt zoals gepland. Deze dag is een aaneenschakeling

Het verleden ligt achter me

Het verleden ligt achter me

De psychiater vraagt me om mijn ogen te sluiten en het plaatje voor me te zien. Dat verstilde beeld uit de rampenfilm in mijn hersenen die me bij tijd en wijlen nog steeds nekt. Ik zie het haarscherp voor me

The fear of missing out

The Fear of Missing Out

Met een mobiele telefoon in de hand ligt tegenwoordig de wereld aan je voeten. Afstand doet er niet meer toe, je kunt met iedereen praten en overal van op de hoogte van blijven. Ik ben iemand die dankbaar gebruik maakt

“Wat een ramp” : menstruatie

Het lastige van emotionele verwaarlozing is, is dat ik iets tekort kwam waarvan ik het bestaan niet kende. Er was niet echt ruimte voor verhalen of échte interesse. En daardoor was het voor mij bijvoorbeeld al vanaf jongs af aan

Eenzaamheid toegeven

Eenzaamheid toegeven

Ik eenzaam? Natuurlijk niet. Toch? Of nou, misschien soms een beetje alleen, maar nee, niet eenzaam hoor, wat denk je wel? Ik heb het echt allemaal helemaal prima voor elkaar. Als je het maar vaak genoeg zegt, wordt het misschien

sociaal contact eng

Ik vind sociaal contact eng

Ik weet niet wat ik precies verwachtte toen ik 1,5 jaar geleden voor het eerst bij de psychiater kwam. Ik denk dat ik hoopte op medicijnen die wonderen konden verrichten en een flink staaltje psychoanalyse. Ik kreeg inderdaad medicijnen en

Nu een herinnering

Nu een herinnering

Terwijl ik vandaag mijn ogen opende kwam het beeld in mij op: mijn moeders schoot. Hij moet er dus toch geweest zijn. Ik zie haar blote knieën in het gras. Helemaal warm en liefdevol zou ik erop kunnen zitten. Vastgehouden

pexels photo 493528

Dagboek

“Ik ben zo bang dat ik niet meer beter word. Mijn verstand en optimisme vertellen me dat ik niet zo mag denken. Dit is een ongelooflijk lastige periode, maar ik kom eruit. Mijn gevoel vindt dit soms maar moeilijk te

collectie tropenmuseum gelakt houten doosje met rode beschildering tmnr 5977 3a

Verlatingsangst

Ik zou je het liefste in een doosje willen doen En je bewaren, heel goed bewaren Dan laat ik jou verzekeren voor anderhalf miljoen En telkens zou ik eventjes het deksel opendoen En dan strijk ik je zo zachtjes langs

Uit de wachtkamer

Uit de wachtkamer

Ik vertelde mijn vorige psycholoog dat ik wist dat het slecht zou gaan als ik zou stoppen met schrijven. Schrijven was iets dat ik toen net weer moeizaam deed, omdat er voor mij niet veel te zeggen viel. Ik deed dingen,

Dwangmatig nietsdoen

Dwangmatig nietsdoen

-lets say slightly triggering- #zelfbeschadiging Op de 4m2 die mijn bed heet bracht ik gisteren mijn dag door. De dag ervoor was te leuk geweest. Te vol gevoel; zon, mensen, vrienden. Contact,  liefde zelfs. Ik heb echt contact gemaakt met

Een hoopje angst

Een hoopje angst

Heb je een beetje zin om te verhuizen zodra er een plekje vrij komt? Ja, een beetje. Kan dat? Een beetje zin hebben? Ik denk het wel. Want ik heb zin om mijn kamer ongelooflijk mooi in te richten. Ik

Huidhonger

Huidhonger

Hevige jaloezie neemt bezit van me als ik twee ouderen hand in hand zie lopen.Ik gun het ze van harte…maar ik wil het ook. Het gemis overspoelt mij volledig. Ik wil ook hand in hand lopen met een man. Ik