Blogs over dokter

Regeltjesmoe

Ik dacht dat ik moe zijn kende. Dus moe, uitgeput, niet meer kunnen, alleen nog maar willen slapen, dat soort werk. Maar ik heb geloof ik een nieuwe vorm van moe gevonden. Totaal onbekend bij mij, maar je blijkt dus nog moeier te kunnen zijn dan moe moe. Zeg maar mijn-gezicht-wordt-grijs-want-mijn-wallen-hangen-al-op-mijn-knieën-moe. Reden? Er was een energielek. Een gigantisch energielek. Niet door een lekkende darm, bijnierinsufficiëntie of andere niet-medische diagnose die vermoeidheid kan veroorzaken. Nee, mijn […]

Verder lezen

Mijn eerste paniekaanval

Toen ik mijn eerste paniekaanval kreeg, duurde het een heel jaar voordat ik op de juiste plek terecht kwam voor goede hulp. In dat jaar ging er veel kapot. En het ergste van alles: dat was niet nodig geweest. Als er ook maar één adequate hulpverlener op mijn pad gekomen was, tenminste. Die had gezien dat het hier niet om een hulpeloze student met een identiteitscrisis ging. In deze blog vertel ik je over mijn […]

Verder lezen

De dag dat ik dood zou gaan

Oudejaarsavond was de dag dat ik dood zou gaan. Ik zou suïcide plegen en dat was het dan. Het was klaar, ik had mijn rol op deze wereld wel uitgespeeld. Ergens zo tussen het feestgedruis en het vuurwerk door, zou ik er stiekempjes tussenuit knijpen. Zoals je merkt is er ergens iets mis gegaan in die planning en daar ben ik nu heel erg blij om. Want ik wilde niet dood, maar de depressie die […]

Verder lezen

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar huishouden zo voortvarend doet dat je er van de vloer kunt eten, onverteerbaar dat ik zelfs nog maar te beroerd ben om die twintig vierkante meter appartement zelf te stofzuigen. We verschillen in dat opzicht […]

Verder lezen

Bi in het kwadraat

Vandaag was het dan eindelijk zover. Begin dit jaar besloot ik toch eindelijk hulp te zoeken voor mijn somberheids- en angstklachten door naar de huisarts te gaan. Het was een jonge, mannelijke dokter die me aankeek alsof ik een gebroken vogeltje was die uit het nest gevallen was en die zich vervolgens jarenlang onder een bosje had verscholen, uit angst voor alles daarbuiten. Ik nam hem niets kwalijk, want zo voelde ik me ook wel […]

Verder lezen

Straf en schuld

Deze blog gaat in op een vorm van zelfbestraffing. Heb je iemand nodig om mee te praten? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of de luisterlijn. Er was eens een meisje dat vond dat ze eigenlijk niet mocht bestaan. Sterker nog, het was echt supervervelend voor de mensen om haar heen dat zij bestond, want nu moesten die mensen met het meisje omgaan. En dat was heel zielig voor hen. Het meisje was namelijk […]

Verder lezen

Therapiepauze

Ik heb deze pauze na 4 jaar therapie nodig. Dat weet ik, dat weet mijn psycholoog. En tóch voelt het zo raar, zo gek en alleen… Vorige week had ik mijn laatste gesprek bij de GGZ. Het was een gek afscheid. Ik wilde mijn psycholoog smeken of ik toch niet bij haar mocht blijven. Wat apart is, want ik was zelf degene die in eerste instantie zei “Ik stop ermee”. Na 4 jaar therapie kon […]

Verder lezen

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen en opscheplepels. Koken is niet mijn beste kwaliteit en het is niet raar dat ik dingen laat vallen, herrie maak en veel mopper en zucht van ellende als ik mij met het bereiden van voedsel […]

Verder lezen

Hondenbeet

Het is weer volledig en duidelijk aanwezig; de hondenbeet. Ik moet er iets mee. Anderen helpen? Benadrukken dat trauma direct psychische hulp nodig heeft? Dat je niet kunt weten hoe een kind denkt? Mijn verhaal opschrijven? Ik doe het gelijk maar. Of het allemaal correct is weet ik niet, maar zo herinner ik het me van toen ik 4,5 jaar jong was. Ik speelde bij een leeftijdsgenootje. Er was nog een jongen bij. Ze hadden […]

Verder lezen

Nieuwe plek, nieuwe angsten

Na een maand eerder huiswaarts te zijn gekeerd vanuit Zweden omdat mijn mentale stabiliteit tot het nulpunt was gekelderd, had ik in ieder geval goed nieuws gehad. Een nieuwe kamer, net buiten Utrecht én op een boerderij. Aangezien mijn hoofd om rust smeekte, klonk het me als muziek in de oren. Dus na een poosje rondzwerven tussen de huizen van mijn moeder en mijn vriendin, was de dag eindelijk daar dat ik met al mijn […]

Verder lezen

Ik wil een diagnose

Help me, ik wil een diagnose. Ik ben Sophie. Ik ben al meer dan drie jaar in therapie en ik heb nog steeds geen diagnose. Drie jaar geleden was het duidelijk anorexia nervosa en twee jaar geleden een depressie. Maar ik heb het nooit echt officieel gehoord van mijn psychiater. Ik snap natuurlijk wel dat mijn psychiater niet iemand is die met diagnoses strooit, maar het is wel pijnlijk. In deze blog wil ik graag […]

Verder lezen

Mag ik…?

De fysiotherapeut geeft me een dekentje en een kruik. Alles in mij zegt dat dat niet mag, dat het verkeerd is, dat ik het niet mag ontvangen, dat hij nu moeite voor me moet doen. Hij verzekert me dat het geen moeite is, maar ik geloof er helemaal niets van. Ik heb het liever koud dan dat ik van iemand dus een dekentje en een kruik krijg. Ik kom daar om de ergste knopen uit […]

Verder lezen

Handen uit de mouwen

Een tijdje terug was ik bij de huisarts om naar mijn polsen te laten kijken, waar ik al enkele weken last van had. De dokter bestudeerde mijn polsen en zag wat krasjes. “Dat heb je toch niet zelf gedaan?” sprak hij bezorgd. “Nee, dit was de kat,” zei ik lachend. “Maar automutileren doe ik ook hoor, al was dit echt de kat.” Ik moest lachen omdat heel veel mensen die zichzelf beschadigen wel op de […]

Verder lezen

Zo ziet moed eruit

Het valt me inmiddels op, dat ik dezelfde reactie heb op gevaar als op een presentatie. Dat ik een man die met een vuurwapen naar me zwaait net zo koel en beredeneerd behandel als de man die mij zijn powerpoint overdraagt. Dat kun je zien als een verregaand ontwikkelde manier om met een crisis om te gaan, maar eigenlijk is het andersom. Een heel heftige manier om met een dagelijkse situatie om te gaan. Ik […]

Verder lezen