meisje dat wazig kijkt

Het leven met dissociatie

Al vanaf mijn elfde lijd ik aan dissociatie. Ik was mee op schoolkamp in groep 7, we lagen ‘s avonds met zijn allen op een grote slaapzaal, ik probeerde te slapen. Ineens leken alle stemmen van de pratende kinderen om

iemand zit in een lichtbundel in duisternis

De zin vinden van het lijden

Ik luister even naar de stilte en probeer terug te halen wanneer ik voor het laatst zo’n gelukskriebel heb ervaren. Geen idee. Ooit wel, want het komt me bekend voor. Gek is dat. Zo diep als mijn steeds terugkerende depressies