Blogs over DIS

Van ontoerekeningsvatbaar tot alleen op vakantie

Zoals jullie in één van mijn vorige blogs hebben kunnen lezen, ben ik gediagnosticeerd met onder andere PTSS, borderline en DIS. Dit houdt in dat ik over de afgelopen acht jaar enorm veel gaten in mijn geheugen heb zitten. Van dingen die er zijn gebeurd en niet echt binnen zijn gekomen of die ik niet heb meegekregen. Ook mijn zelfbeschadiging en een hoop van mijn zelfmoordpogingen zijn hier onderdeel van. Ik wist niet wat ik […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet affectief word aangeraakt. Met veel mazzel heb ik een haptotherapeut gevonden die ook nog eens ervaring heeft in het werken met dissociatie(ve stoornissen), maar wat doe ik dan precies in haptotherapie? Ik wilde haptotherapie doen […]

Verder lezen

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie. Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de […]

Verder lezen

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies waarna ik rusteloos en ontevreden de deur achter me dichttrek en vandaag had ik een gesprek uit die categorie. De afgelopen week was er wat heen-en-weer gemail waarin Peut en ik elkaar niet helemaal goed […]

Verder lezen

Welkom bij de club, ik vind het niet leuk dat je er bent

Een paar weken geleden ging het in therapie over mijn basisschooltijd – een periode waar ik bar weinig herinneringen aan heb. Ik werd wat wazig en dissocieerde een beetje, maar in principe gebeurde er niets bijzonders, dacht ik. Tot ik me achteraf realiseerde dat ik mijn therapeut had verteld over gebeurtenissen die ik mezelf tot dat moment niet had kunnen herinneren. Een rare situatie, maar ik probeerde het van me af te zetten. De dagen […]

Verder lezen

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet anders omschreven (DS NAO) komen voort uit trauma dat heeft plaatsgevonden voor het (uiterlijk) achtste levensjaar. En dat is waar ik standaard vastloop. Ik heb geen trauma’s, en al helemaal niet van toen ik zo […]

Verder lezen

Ik ben slechts deel van het geheel

In mijn vorige blog maakte ik onderscheid tussen twee soorten dissociatie; de dissociatie van alledag, waar ik in die blog over schreef en de dissociatie die te maken heeft met de ‘delen’ (ook wel alters genoemd, maar daarover later meer). Over de tweede soort ga ik proberen in deze blog meer te vertellen. Ik vind het best spannend om erover te schrijven, maar het helpt me wel om mezelf beter te leren begrijpen. Dus schroom […]

Verder lezen

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar knopen’. Toch? Inmiddels zijn we een paar jaar verder en begin ik binnenkort bij een nieuwe therapeut, alweer. Het aan elkaar knopen van eindjes is uitgelopen op een lang traject (wat ook nog wel even […]

Verder lezen

Mijn eerste blog! Spannend…

Goh, begin je een blog over iets wat je ontzettend eng vindt. Iets met uit je comfortzone stappen. Al is typen nog altijd lekker veilig. Niemand hoeft te weten wie er achter deze tekst leeft. Voor jullie ben ik Epione. Griekse godin van de pijnverzachting. Pijnverzachting. Iets waar ik ontzettend naar op zoek ben, maar wat haast onmogelijk lijkt. Leven, leven en liefst op zo’n prettig mogelijke manier lijkt haast onmogelijk. Zeker voor iemand die […]

Verder lezen

Duizend stukjes

Ik ben bang. Bang voor iedereen, bang voor alles. Ik zet een masker op als ik mijn deur uitstap. Niemand ziet mijn tranen, niemand voelt mijn pijn. Ik lach, en ik doe alsof. Ik voel me verscheurd. Uit elkaar gevallen. In duizend stukjes. Ik ben bang. Bang om te zijn, bang om te leven. Ik wil het zo graag en probeer het zo hard ik kan. Niemand mag weten wat ik denk, niemand mag weten […]

Verder lezen

Wij willen spreken

Het lukt me niet om dit te posten. Niet met een hashtag met daarachter de naam van hetgeen waar ik last van heb. Een hashtag voor mijn stoornis klopt niet. Ik vind de classificaties al moeilijk, ik wil DIS niet maken tot iets wat gemakkelijk opzoekbaar is, benoembaar. Ik weet ook niet of ik hier wil schrijven, of ik wil schrijven op een website opgericht voor ieder die wat wil schrijven over zijn psychisch ziek zijn. […]

Verder lezen