goodbye friends

Afscheid nemen bestaat niet

Met lood in mijn schoenen ging ik op weg naar Dordrecht vanuit de crisisafdeling. Op weg naar het afscheid bij mijn behandelopname. Van 7 december tot 25 april heb ik daar gezeten, dus ongeveer 4 maanden. In die 4 maanden

Stigma blijft een dingetje

Maandag begint deeltijdtherapie. Ik merk dat ik er erg onrustig onder ben ‘natuurlijk.. je komt in een groep met net zulke idioten als jij. Lekkere ben jij, gelijk je therapiegenoten beledigen, je hebt ze nog niet eens gezien. Hoezo stigmatiseren?!

Ik zou wel een glas wijn lusten

Ik zou wel een glas wijn lusten

Ik tel de dagen, zeg nee tegen alcohol, voel me echt sterk! Onoverwinnelijk! Functionerend! Gezond en gelukkig! Ik had een diner voor mijn verjaardag, een heerlijke lange chique maaltijd in een erg duur restaurant (ik zal dat niet snel weer

Twee maanden droog

Twee maanden droog

Ik ben zo bang dat dit allemaal te gemakkelijk gaat. Het is nu ongeveer 2 maanden geleden, ik tel de dagen niet eens echt meer. Ik begon in juli mijn jaarlijkse maand alcoholvrij, iets dat ik vroeger deed om mijn

Zelfacceptatie in het openbaar

Naast bloggen op dsmmeisjes ben ik openbaar gaan bloggen onder mijn eigen naam. Ook over onze financiële problemen als gevolg van ons vastlopen. Ik deel links ernaar op social media en heb allemaal mensen uitgenodigd om vriendjes mee te worden.

Weer een verkeerde steen

Weer een verkeerde steen

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Lees deze blog daarom niet als je weet dat dit niet fijn voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de luisterlijn. Zelfbeschadiging is

Dansend aan zee

Dansend aan zee

She conquered her demons and wore her scars like wings Zon, zee, strand en goede muziek. Wat wil een mens nog meer? Dansend tussen de menigte voel ik de bas in mijn borst dreunen. “Als je weggaat, laat dan het

Genezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht

Een vijf achter de twee

Een vijf achter de twee

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik werd 25. Een vijf achter de twee, in plaats van een vier achter de twee zoals het afgelopen jaar. Ik werd 25, een kwart eeuw. Het klinkt misschien heel raar, maar voor mij was

pexels photo 24105

Depressief?

Afgelopen winter heb ik een monsterdepressie gehad. Zo’n alles verzwelgende somberheid met talloze angstaanvallen dat ik eigenlijk niet meer wilde leven. Of in ieder geval niet meer zo wilde leven. Het moest stoppen. Nu. We zijn een paar maanden verder