jaar

Een jaar verder

Eén jaar, 52 weken oftewel 365 dagen geleden, zat ik nu met m’n eerste inbewaringstelling (in de volksmond gedwongen opname in een psychiatrische kliniek) op een afdeling. Ja, ik was vaker opgenomen geweest. En ook is er wel vaker gedreigd

Eerste dag, masker op.

Eerste dag, masker op.

Vanmiddag mocht ons meisje voor het eerst wennen op school. Ze begint na de schoolvakantie. Net als alle andere kindjes die langskwamen. Ze zat dus nog niet gelijk in een volle klas. Stoer masker Toen we binnen kwamen en een

Ik-wil-dood-cocktail

Ik-wil-dood-cocktail

Ik wil niet dat het dit met me doet. Ik wil niet gaan van een ontspannen avond naar: “ik wil dood”, door een goed bedoelde vraag. En ik wil helemaal niet dood, maar mijn gevoel zegt van wel. Ik voel

Wie ben ik?

De draden om mijn hart

Ik moet een persoonlijk plan inleveren voor de aanvraag voor dagbesteding. Het onderdeel persoonsgegevens is prima te doen… Maar dan. Ik loop helemaal vast op de vraag: ‘Wie ben ik?’ Ik kan wel janken, of nee, dat kan ik niet.

Een mooie dag

Een mooie dag

Vandaag was ik even wie ik wil zijn en dat was puur genieten! Mijn dochter had zonder protesteren een mooi jurkje aangetrokken. Mijn zoon was vrij van school en er kwam een vriendinnetje van hem spelen. Vanwege de vrije dag

The fear of missing out

The Fear of Missing Out

Met een mobiele telefoon in de hand ligt tegenwoordig de wereld aan je voeten. Afstand doet er niet meer toe, je kunt met iedereen praten en overal van op de hoogte van blijven. Ik ben iemand die dankbaar gebruik maakt