Blogs over crisis

Alsof de wereld ophoudt met bestaan

Na morgen heeft mijn hoofdbehandelaar drie weken vakantie. Dit gegeven, bovenop nieuwe traumaherinneringen die bovenkomen, zorgt voor veel onrust en spanning. Eigenlijk gaat het al een week niet super goed. Ik ben erg moe, heb herbelevingen, drang tot automutilatie en gedachten aan suïcide. En ja, mijn hormonen doen ook nog eens een schepje erbovenop. Dat staat zelfs in mijn behandelplan, dus weet ik dat het nu even extra ingewikkeld is. Het is uitzien naar het moment […]

Verder lezen

Van 2 naar 67 hulpverleners

In de afgelopen twee jaar heb ik 67 hulpverleners gezien. In de twee jaar daarvoor in totaal twee: mijn zelfstandig therapeut en een zelfstandige psychiater. Wat is er gebeurd dat het aantal opeens meer dan dertig keer zo groot is geworden? In weinig woorden: de kapotte ggz. Het systeem is zo ver afgebroken door de laatste kabinetten dat ik er de dupe van word. In veel woorden bestaan de 67 hulpverleners uit verschillende groepen die […]

Verder lezen

Coronarust

De afgelopen weken wilde ik vaak aan een blog over corona beginnen. Het lukte me niet omdat ik het te druk had. Te druk met dagelijkse dingen waar ik normaal te geprikkeld voor ben om aan toe te komen, zoals slapen, eten, vuilnis weggooien, knuffelen met mijn vriendin, uit het raam staren, een rondje om het meer lopen, op het balkon hangen. Meer dan eens zette ik mijn vingers op het toetsenbord en lonkte de […]

Verder lezen

Hulpverleners hebben geen glazen bol

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Dat hulpverleners geen toverstafje hebben of een glazen bol. Dat ik, in crisis of als ik het heel erg zwaar heb en het allemaal niet meer overzie, op een knopje druk of gewoon naar hen bel en dat zij dan precies weten wat ik nodig heb. Dat het verdriet oplost, dat de pijn er niet meer is, dat de donkere wolken in mijn hoofd steeds minder worden. […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat de politiek in!

Help, mijn psychiater gaat de politiek in! Oh, ik vind dat prima hoor, leuk zelfs. Geen vreemde stap, gezien haar interesse en de ontwikkelingen in gezondheidsland en niemand die bij machte lijkt het tij ten goede te keren. En ze blijft mij, zover ik weet, nog gewoon zien, dus niks aan het handje. Zou je denken. Op Twitter breekt de hel los. En wat ik dan toch allemaal lees over mijn geweldig lieve psychiater… want […]

Verder lezen

Bang voor het zwarte gat

Ik graaf eens wat door mijn concepten en vind deze titel, ‘het zwarte gat’. Ik begin vaak met het schrijven van blogs die ik vervolgens nooit af maak, als ik het niet in één keer af schrijf, vergeet ik ze vervolgens… Er staan dus nogal wat halve blogs voor mij klaar. Met de de inhoud die ik voor deze blog geschreven had ga ik niet verder, maar het thema is toevallig wel actueel. De tekst […]

Verder lezen

Ik ben herstellende en kan het leven aan!

Na tien weken opname, waarvan zeven intensieve weken, vijf dagen per week, kan ik zeggen: ik ben herstellende en ik kan het leven aan! Ik kwam hier in opname, buiten de regio, na een heftige crisis, omdat mijn regio me al had afgeschreven. Ik kreeg een time out-opname en begon uit te leggen waarom het in mijn eigen ggz vastliep. De psychiater schrok hier enorm van, want die zag de wil en de potentie. Geen […]

Verder lezen

Opnieuw in opname

Vandaag ben ik weer opgenomen, een opname waar ik al maanden op heb gewacht. Dit is mijn tweede opname in deze kliniek, en inmiddels is dit al mijn zesde opname. Dus ik mag het van mezelf niet meer spannend vinden om opgenomen te worden, want je zou toch denken dat het went? En een klein beetje is dat ook wel zo. Maar om eerlijk te zijn vind ik het toch spannend, vooral omdat ik weer […]

Verder lezen

Mijn therapeut gaat met vakantie

“Dus, tot over drie weken”, zegt ze. “Prima,” antwoord ik, “en fijne vakantie ook. Geniet ervan”. Ik tover een glimlach op mijn gezicht, maar diep vanbinnen sterf ik van angst. Mijn therapeut gaat met vakantie. En hier zit ik dan. Een tijdje zonder therapie. Ik voel me verlaten. Ik ben op mezelf aangewezen. Mijn therapeut verdwijnt voor even van de wereldbol en is onbereikbaar. Bij die gedachte voel ik de grond onder mijn voeten veranderen […]

Verder lezen

De ziekte van de moderne GGZ

Dankzij mijn prachtige hoofd dat niet altijd mee wil werken is de GGZ een belangrijk deel van mijn leven geworden. Al sinds ik jong ben, ben ik ‘anders dan anderen’ zonder dat ik dat wil. Zeker toen ik in 2012 een zwaar ongeluk kreeg, werden mijn klachten bijna ondragelijk. Ik had veel last van paniekaanvallen, herbelevingen, concentratieproblemen, suïcidale gedachtes en noem het maar op. Het heeft nog even geduurd voordat ik er werkelijk voor openstond […]

Verder lezen

Emotiesurfen

Surfen op emoties of ’emotiesurfen’, wat een vaag gedoe. Ik had altijd moeite met deze termen. Ik voelde me niet serieus genomen wanneer er gezegd werd dat emoties als golven zijn, dat ik maar gewoon moest wachten tot de golf voorbij was en dan ook nog vaardigheden in moest zetten om me staande te houden op zo’n golf. ‘Mijn golven zijn zo hoog en onvoorspelbaar dat het nooit rustig water wordt!’ Ze hadden wel gelijk […]

Verder lezen

Een depressie is niet zomaar helemaal weg

Ik heb last van een ernstig recidiverende depressieve stoornis die voortkomt vanuit onderliggende persoonlijkheidsproblematiek. Dat wil zeggen dat ik veel depressieve episodes heb gehad, die ook regelmatig weer terugkeerden. Bij mij staan de depressies niet op zichzelf, ze komen voort vanuit mijn borderline(-trekken). Stemmingsstoornissen zijn een veelvoorkomend probleem bij borderline, aangezien mensen met borderline sowieso al veel last hebben van moodswings. Mijn depressies zijn in remissie, wat wil zeggen dat de symptomen behoorlijk zijn afgenomen. […]

Verder lezen

In crisis door de crisisdienst

Ik heb vaker contact gehad met de crisisdienst. Hoewel dit meestal niet echt fijn is, hielp het uiteindelijk meestal wel. Eén keer was dit totaal niet het geval en liep het compleet uit de hand. Ik was vrijwillig opgenomen op een gesloten crisisafdeling. Na vijf dagen vonden ze daar dat ik prima in staat was om naar huis te gaan, hoewel mijn ouders en ik (met veel moeite) aangaven dat het helemaal nog niet goed […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Gedachtenspaghetti

Ik ga weg. Weg bij de kliniek waar ik nu een half jaar ben opgenomen. Ik heb er na veel wikken en wegen voor gekozen om mijn behandeling te stoppen en elders een meer geschikte plek voor mijn problematiek te vinden.  Het was een hele opluchting om met mijn behandelaren over mijn besluit te kunnen praten, maar er kwam meteen een nieuw stoorzendertje op aan de horizon: het ongewisse. Niet weten wat er gaat gebeuren, […]

Verder lezen

Verkeerde ophoging van mijn antidepressiva

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl In maart heb ik antidepressiva voorgeschreven gekregen. Omdat mijn depressieve gevoelens nog steeds niet genoeg onderdrukt werden is mijn antidepressiva opgehoogd. Na vier dagen deze ophoging ingenomen te hebben, begon de ellende. De hele dag was ik al onrustig, meer onrustig dan ik altijd al geweest ben. Omdat mijn vriend en ik dit echt niet […]

Verder lezen