Blogs over confrontatie

Dankbaar voor mijn psychotherapeut

“Alex, ik maak me zorgen om je mentale gezondheid.” De woorden dreunen nog na, al ben ik allang uit de praktijkruimte. Hij, mijn psychotherapeut, maakt zich zorgen om mij! Ik weet dat het momenteel niet mijn beste tijd is. Vele angsten zorgen ervoor dat ik maar weinig durf, maar hoe kan hij zich zorgen maken om mij? Hij ziet en spreekt veel mensen als therapeut. Van al deze mensen ben ik er toch niet het […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen

De deurbewaker

Ik heb gemerkt dat ik mij er de laatste tijd bewust van kan zijn dat ik Michael ben, de Michael die ik wil zijn. Helaas ben ik die Michael nog vaak genoeg niet. Ik val nog vaak terug in oude patronen die voor mij comfortabel zijn. Ik ben gelukkig mijn angst niet. Ik ben Michael en ik kan zeggen dat ik leef met een angststoornis, dat ik een verlatingsangst heb en dat ik last heb […]

Verder lezen

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid. Mijn docente had het onderbreken al een aantal keer gedaan. Ik vroeg haar daarom of ze mij niet midden in mijn zin wil onderbreken. Vervolgens ontstond er een discussie, waarin mijn docent geen begrip leek […]

Verder lezen

Je gaat door.

Je gaat door, als je voeten pijn doen, je hart fladdert, je lichaam in een staat van continue pijn vervalt. Je gaat door nadat je lichaam in continue pijn vervalt. Je gaat door met je lessen, uit plichtsgevoel. Je gaat door met je hobbies, om de rush die ze af en toe zouden kunnen geven. Je gaat door met je seksuele of sensuele ontwikkeling, omdat je door hoort met je leven. Je gaat er dwars […]

Verder lezen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik mij hier niet bewust van geweest. Ik begreep niet waarom ik mij zo enorm geobsedeerd kon voelen door bepaalde personen, maar als het weer eens zover was vroeg ik me dat ook al snel niet […]

Verder lezen

Getallenfobie

Vanuit het niets verschijnt er een boeddha-beeld voor mijn ogen. Ik weet dat deze een belangrijke boodschap voor me heeft, maar ik weet niet wat. Dan begint het te praten. “Jij wordt maar drieëntwintig jaar.” De stem galmt door mijn hoofd. Ik word bang en vraag het of dat echt waar is. Het beeld knikt. Wanneer ik wakker word vraag ik me af of dit gewoon een nietszeggende droom was, of dat ik een gave […]

Verder lezen

Giftige moeheid

Ik ben zo boos. Zo boos dat ik niet eens weet of ik het in woorden kan uitdrukken. Het liefst zou ik willen schreeuwen of heel hard huilen. Ergens tegenaan slaan, iets kapot gooien. Maar ik weet niet goed hoe. Dus gonst die woede maar door mijn lijf. Dat lijf van mij, dat soms voelt als een gevangenis. Een gevangenis gevuld met gif waar ik niet uit kan. En dat gif ontstaat uit intense vermoeidheid. […]

Verder lezen

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het alles? Komt de acceptatie niet uit mijzelf, of niet uit de maatschappij? Wat is het verschil daartussen? Vaak wordt mij verteld dat ik meer zelfvertrouwen moet uitstralen, gewoon doen, het onbegrip – en de haat […]

Verder lezen

De valkuil van verkeerde keuzes.

Soms baal ik van de manier waarop ik mensen toelaat in mijn leven. Ondanks overduidelijke onderbuikgevoelens ga ik vaak op mooie praatjes af. Op de zogenaamde belofte dat ik mij gehoord mag voelen. Dat iemand zegt mij te begrijpen. Dat hij of zij graag iets voor mij wil doen. Ongevraagd hulp aanbiedt. Totdat diegene zich ineens midden in mijn gezin en in mijn leven bevindt. Op een heel centrale plaats. Soms zelfs in plaats van […]

Verder lezen