Blogs over brief

Het zal altijd in mijn rugzak zitten

Het is nu avond en ik zit achter mijn laptop. Ik heb net een brief geschreven aan een meid waar ik een crush op heb. In de brief vertel ik over mijn verleden. In geen jaren had ik durven denken dat ik het ooit nog tegen iemand zou gaan vertellen, maar die angst is een stuk minder. In sommige blogs heb ik jullie meegenomen in traumadelen van mij. Vanaf mijn zestiende begon ik pas te […]

Verder lezen

Samen Sterk

#SamenSterk. Toen ik een paar weken geleden deze spreuk op een billboard zag, raakte die mij. De keren dat dezelfde woorden op televisie voorbij kwamen, waren het alleen woorden. Maar deze keer voelde het of deze spreuk ging over mij en mijn binnenwereld. Want samen met mijn delen probeer ik tijdens moeilijke momenten overeind te blijven en de moed niet te verliezen. Ook als ik geconfronteerd word met delen die nog in traumatijd leven of delen […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Brief aan de psycholoog

Ik zit te denken over wat ik jou moet gaan vertellen. Het liefst niks, maar je hebt het nodig om goed jouw werk te doen en mij te kunnen helpen. Het enige wat ik wil is een juiste behandeling met een goede psycholoog. Maar zelfs nu al ben ik bang, bang dat het slechter zal gaan. Want het gaat best hoor, vandaag voel ik me gewoon oké. Ik hoop aan de ene kant dat ik […]

Verder lezen

Wat als je verslaving je identiteit is?

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik hier geschreven heb. Ik had ook nooit gedacht dat er zoveel zou gebeuren de afgelopen maanden. Dat ik zo diep moest gaan voordat ik weer de kracht had om op te staan en opnieuw te bouwen. Eerst alles kwijt moest raken voordat ik pas inzag hoe groot het probleem was, hoe het mijn leven beheerste. Kon ik het niet inzien of wist ik het ergens diep […]

Verder lezen

Brief aan mijn zelfbeschadiging

Verschrikkelijk stomme, ontzettend geliefde en zeer betrouwbare vriendin, Ik had nooit met je in zee moeten gaan. Je kwam in mijn leven toen ik 13 jaar was. Een tijd waarin ik me afgewezen, buitengesloten en eenzaam voelde. Een periode waarin de somberheid heftiger werd. Hoewel de suïcidale gedachtes er een aantal jaar eerder ook al waren, werden ze sterker in deze periode. De tijd waarin ik besloot dat niemand last hoefde te hebben van mij […]

Verder lezen

En dan is het tijd om het alleen te doen

Ik heb nu een maand of twee geleden mijn behandeling afgerond. In het begin was het even lastig, maar het laatste gesprek was vooral erg gezellig. Mijn behandelaar en ik hebben samen brownies gegeten en ik heb een zelfgemaakt kleinigheidje aan haar gegeven, omdat zij mij zoveel verder in mijn proces heeft geholpen. Het laatste gesprek begon met het feit dat zowel mijn behandelaar als ik het een vreemd idee vonden dat het daadwerkelijk het laatste […]

Verder lezen

Lieve jij, zelfbeschadiging is geen oplossing

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging, let op jezelf en lees deze niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Iemand nodig om mee te praten over zelfbeschadiging? Neem contact op met Stichting Zelfbeschadiging of de Luisterlijn. Zelfbeschadiging…. Ik weet niet hoe ik het zo ver heb laten komen. Ik weet eigenlijk ook niet waarom ik ben begonnen. Of nou ja, dat weet ik wel. Ik beschadig mezelf om de spanning te […]

Verder lezen

Je hoeft het niet alleen te doen

In het nieuws kom je geregeld berichten tegen over zedendelicten. Je voelt mee met de slachtoffers, maar vreest niet dat het jou ooit zou kunnen overkomen. Dat dacht ik ook altijd, want hoe groot is de kans dat mij zoiets overkomt? Toch werd ik slachtoffer van seksueel misbruik. Zomervakantie We maken even een sprongetje terug naar een zomervakantie een aantal jaar geleden. Samen met één van mijn broers en mijn ouders ging ik op vakantie […]

Verder lezen

Gelukkig 2019!

2019… Ik wil het gewoon niet. Weer een jaar verder weg van het jaar waarin mijn man, dood, achterbleef. De afstand tussen hem en mij onoverbrugbaar. 2019…Ik wil het echt niet. Weer verder moeten met mijn moeilijkheden, angsten, pijn en verdriet. Ik heb toch al mijn best gedaan? Ik heb toch al lang genoeg laten zien dat ik het kan? Ik wankel en wiebel, moet echt mijn best doen om te blijven. Ik geef een […]

Verder lezen

Brief aan mezelf

Lieve Emmy-Lou, Wat heb jij gestreden dit jaar. Zoveel nieuwe dingen geleerd. Je deelt, je praat, je schrijft, je hebt je durven hechten, je hebt mensen in vertrouwen genomen. Maar bovenal heb je geleerd dat je er niet alleen voor staat. Soms voel je je nog wel even alleen, maar dan neem je contact op met een vriendin en dan gaat dat gevoel ook weer weg. Je kunt steeds beter omgaan met momenten van crisis. […]

Verder lezen

Kleine meisjes worden groot – soms met medicatie

“Ik ben zo stoned als een garnaal…” Ik probeer een scheve lach terwijl ik dit mededeel, maar het huilen staat me nader dan het lachen. De tweede dag met nieuwe medicatie en ik voel me alsof ik teveel gedronken heb en vervolgens nog een paar keer in de achtbaan ben geweest. De aarde draait, het voelt alsof er elastiek in mijn benen zit en ik zou het liefst weer terugkruipen in bed. Ik ben moe […]

Verder lezen

Ga weg, ik heb je niet meer nodig

Deze blog gaat in op ernstige vormen van automutilatie. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor, neem dan contact op met Mind Korrelatieof de luisterlijn. Zodra ik heb bedacht waar ik over wil gaan schrijven begin ik te huilen, ik zit met tranende ogen te typen. Ik zal de situatie nog wat verder schetsen; ik heb mijn laptop op mijn blote schoot, ik lig in een ziekenhuisbed. De deur is open, maar het maakt […]

Verder lezen

Hoe kan ik boos zijn op mijn ouders?

“Schrijf een brief aan je ouders, maar verstuur deze dan niet,” zegt mijn psychiater. Ik weet dat dit een methode is die vaak goed werkt. Maar toch hik ik er tegenaan. Als ik mijn woede kanaliseer in een brief, betekent het dat ik mijn boosheid daadwerkelijk adresseer. Eigenlijk zeg ik, min of meer: “Door jullie voel ik mij nu zo kut. Het is jullie schuld.” En dat vind ik ontzettend moeilijk. Want ik wil niemand […]

Verder lezen

Een dag uit het leven van…

Triggerwarning – Deze blog gaat over anorexia Opstaan, ontbijten, douchen, aankleden, werken, lunchen, ontmoetingen, wat mails en telefoontjes, boodschappen, avondeten, wat klusjes, netflix en naar bed. Met tussendoor nog wat bekertjes drinken en wat fruit of handjes pepernoten. Zo zou een normale dag eruit moeten zien voor normale mensen. Maar ik ben niet normaal. Ik heb of ben een EPA. Een ernstig psychiatrische aandoening. Als ik ’s morgens wakker word, aarzel ik om op te […]

Verder lezen

Niks voelen is ook niks

Ik weet nog goed dat ik in Zuid-Afrika was en ik mijn eerste schadebrief kreeg. Een brief van een familielid, of mijn geval mijn ex waarin stond wat jouw verslaving de ander had aangericht. Velen begonnen te huilen als ze deze brief kregen en reageerden sterk emotioneel. Wat ik nog goed weet is dat ik één van de heftigste brieven kreeg. Ik kan je vertellen dat ik alle reden had om te huilen, of welke […]

Verder lezen