fotos

“Ben je hier dik?”

“Ben je hier dik?” vraagt Peut me. We kijken naar oude foto’s uit mijn kinder- en puberteit, voor ons ligt een foto uit de brugklas. Ik weet het niet of ik hier dik ben. Ik voelde me daar heel erg

Snoepjes pillen

Het snoepje van de psychiater

“We hebben het nog niet over medicijnen gehad, hè.”Mijn ademhaling schiet omhoog. Spanning giert door mijn borstkas.“Nee, en dat ga ik ook niet doen.” Ik gris mijn tasje van de grond, sta op en trek mijn jas van de rugleuning.

Boos bestaat niet

Boos bestaat niet

In de blog “Zee van Emoties” beschreef ik hoe ik eigenlijk altijd tussen ‘niets voelen’ en ‘overspoeld raken’ zit, als het gaat om emoties. Het is lastig daarin een tussenweg te vinden, maar dat is iets waar ik keihard mee

Woedende tiener

Woedende tiener

In een andere blog schrijf ik over de verschillende delen die ik in mijzelf ervaar.  In deze blog kan je een stukje meer lezen over wat er gebeurt met mij. Ik lig in bed maar ontspannen en slapen wordt even niet

Ik kies voor bang

Ik kies voor bang

Mijn verstand is gegroeid de afgelopen jaren. Het gevoel dat ik nu heb zorgt voor een activatie van een zelfdestructie-modus. Het eerste wat er door mijn hoofd gaat is: “Pak een glas wijn en drink dit weg”, maar mijn verstand

Zoals ik dat altijd heb gedaan

Mijn moeder gedraagt zich als mijn kind

Een gesprek met mijn psycholoog heeft me aan het denken gezet. Ze vertelde me dat ik over bepaalde dingen nogal overtuigd kan zijn. Zó overtuigd, dat ik eigenlijk niet meer verder wil kijken dan dat wat ik zo zeker weet.

Onschuldige daders

Onschuldige daders

Deze blog gaat in op seksueel misbruik. Denk aan jezelf en neem contact op met Sensoor als je behoefte hebt aan een gesprek. Laatst had ik een gesprek met iemand over triggers. De aanleiding hiervoor was eigenlijk vooral de zogenaamde

Vergeving

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik

Lichter leven, zweven

Lichter leven, zweven

Deze blog gaat in op een ernstige vorm van anorexia en bevat mogelijk triggers. Zorg voor jezelf! Anorexia nervosa, dat is toch iets voor jonge meisjes die aandacht willen? En het heeft toch alles te maken met het slankheidsideaal, de

Sos – vakantie in zicht

SOS – vakantie in zicht

Al zolang rondlopen en bijna breken maakte dat écht breken onvermijdelijk was. Ik vergelijk mijzelf nu bijna met het personage Emma uit het boek ”PAAZ”; nog een X aantal dagen tot mijn vakantie. Ergens denk ik: ‘Eindelijk vrijheid, zoveel tijd

Jongen op balk over water

Verloren op de balk

Je overschaduwt ons. Jij blijft hét onderwerp van ons gesprek. Elke keer opnieuw, al jarenlang. Zó lang al praten wij in cirkeltjes over jou. In cirkeltjes, omdat we nooit ergens komen. Het is haast zo groot dat we het niet

Pijn van het verleden

Pijn van het verleden

Er is verdriet. Pijn van het verleden. Van dat pubermeisje, gebroken en vol zelfhaat. Zij voelde zich duister en mentaal gebroken van alle pijn en verdriet waar ze doorheen moest. En soms is het alsof ik haar weer even word. Dan

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

De pijn onder ogen komen

De pijn onder ogen komen

Gisteren had ik therapie. Geen EMDR dit keer, maar wel traumagerelateerde therapie, rescripting. Het was een heftige sessie, waarbij er geen ruimte was voor vermijding. Vermijden is vaak mijn manier om met angsten en met alle pijn van het verleden

Een vijf achter de twee

Een vijf achter de twee

In deze blog wordt geschreven over zelfmoordgedachten. Het eindigt wel positief. Bedenk voor jezelf of het verstandig is om dit nu te lezen of dat je dit beter op een ander moment kunt doen. Verkeer je in een crisis? Op

Angst voor de angst

Angst voor de angst

Ik zit thuis, en denk aan het feit dat ik morgen weer therapie heb, om mijn trauma’s een plekje te geven. Ik heb een hele goede psychologe die mij deze therapie geeft. Maar als ik denk aan het feit dat

Ruzie-angst

Ruzie-angst

“Zie je wel, zo zorg jij er dus voor dat mensen tegen je gaan liegen!” Zijn woorden slaan in als een bom. Ik moet weg. Weg van hem. En wel zo snel als ik kan. Hij is al precies zoals

Ik ben, wie ik ben

En dan heb je je diagnose. Ik loop de deur uit. Kijk om me heen. Ik weet dat het gek klinkt, maar ik vraag me af of ik er anders uit zie. Ik kijk ook of ik de wereld er

Hoe slechter soms beter is

Hoe slechter soms beter is

Trigger warning – Deze blog gaat in op automutilatie Een vriendin van me zei heel lief dat ik heel hard bezig ben en enorme stappen aan het zetten ben. “I know, you probably can’t see it, but chick, you’re growing!!!”

Diagnose: stille wateren, diepe gronden

Diagnose: Stille wateren, diepe gronden

Alle Dagen Heel Druk? wis·pel·tu·rig (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1veranderlijk* In mijn leven heb ik regelmatig mensen horen zeggen dat ik druk ben. Wispelturig, aanwezig, té enthousiast. ADHD-er kwam ook regelmatig voorbij en alhoewel ik daar wel om kon lachen, zat het

Lieve therapie,

Lieve Therapie,

Lieve Therapie, Ik wil dit helemaal niet zien. Ik wil dit helemaal niet weten. Laat me met rust. Ik heb het niet voor niets nooit geweten. Graag zou ik een beknopte en duidelijke blog schrijven. Een klein stukje over de

Kampioen vrede

Kampioen Vrede

Als kind was ik al Kampioen Vrede. Ik bood mijn excuses aan, ook al was iets niet mijn schuld. Vroeg de juf wie iets gedaan had en ik had eraan bijgedragen, dan schoot mijn hand in de lucht. Toen de

pexels photo 190574

Maar…

“Nee, ik werk niet. Nee, ik heb niet gestudeerd. Ja, ik heb het vwo afgerond. Nee, ik werk en studeer niet omdat er een destructief motortje in mijn hoofd zit. Altijd. Schreeuwend. “MEER, BETER, MEER, BETER, NOG MEER, NOG MEER,

En dan de finale diagnose…

Mag ik gaan?

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  De aftakeling van mijn lichaam begint steeds erger te

leo animal savannah lioness 55814

De kracht van woede

“Zeggen dat de bandbreedte op is, is misschien een betere methode dan met borden smijten” Oh hallo, boosheid, daar ben je weer. Ik moet zeggen, ik heb je gemist bij vlagen. Natuurlijk, je krijst en je stampvoet en je smijt

Hoe rot kun je je voelen

Hoe rot kun je je voelen

Op het moment schrik ik steeds vaker van mezelf gewoon de manieren waarop ik kan reageren op andere mensen en op situaties . Er knapt iets in me en ik voel het letterlijk knappen !! Waar ? Eeeeeeehm het is net

Dwangmatig nietsdoen

Dwangmatig nietsdoen

-lets say slightly triggering- #zelfbeschadiging Op de 4m2 die mijn bed heet bracht ik gisteren mijn dag door. De dag ervoor was te leuk geweest. Te vol gevoel; zon, mensen, vrienden. Contact,  liefde zelfs. Ik heb echt contact gemaakt met

pexels photo 93017

De verkeerde plek

Ik ben zomaar op deze stoel gaan zitten. Misschien had iemand anders deze plaats wel willen hebben. Ik heb zomaar deze plek ingenomen. De verkeerde plek. Ik had beter niet kunnen komen. Anderen hadden mij niet op deze plek gewild.

pexels photo 65100

Regels

Mijn hele bestaan is opgebouwd uit regels. Sommige logisch, zoals dat je in de supermarkt eerst betaalt voordat je naar huis gaat, anderen totaal zinloos. Regeltjes, regeltjes en nog meer regeltjes. Ik moet bijvoorbeeld lief zijn, mag niet gemeen zijn

shower shower head water drop of water 161502

Emotiesoep

Ik ben boos op de wereld, bang, eenzaam, verdrietig, boos op mezelf en dat allemaal tegelijk en dwars door elkaar. Ik wil huilen, schoppen, slaan, dingen tegen de muur gooien, het uitschreeuwen, in iemands armen kruipen en getroost worden maar