Blogs over autist

Hoe ga je (als autist) om met voedselaversies?

Ik ben mijn hele leven een moeilijke eter geweest. Het was vaak een strijd aan de eettafel, hoewel mijn moeder echt met engelengeduld probeerde me toch te laten eten. Ik haalde de frutseltjes uit de spaghetti: geen paprika, geen ui, geen prei; uren was ik ermee bezig. Alles met champignons kon mijn moeder al helemaal vergeten. Ik weigerde broccoli, maar lustte wel bloemkool. De ene dag at ik wel bitterballen en de volgende dag opeens […]

Verder lezen

Virusstress

De coronapandemie maakt allerlei dingen in mij los die jarenlang een sluimerend bestaan leidden. Ze lagen te wachten op een kans om los te breken. Dus heb ik nu smetvrees, handenwasdwang, een handcrèmeverslaving en een anderhalvemeterobsessie. Gisteren was ik net een halfuur thuis toen ik al drie keer mijn handen had gewassen. Na het thuiskomen, na het schoenen uittrekken en nog een keertje voor de zekerheid. Is dat nou te veel? O ja, ik lijd eveneens […]

Verder lezen

Leren omgaan met autisme

Ik weet alweer zes jaar dat ik autisme heb. Ik ging samen met mijn ouders op gesprek omdat ik moeite had met samenwerken. Vanaf dat moment voelde ik me een mislukt stukje afval. Ik voelde me het meisje dat niet kon samenwerken en sloot me af voor anderen. Ik moest twee keer in de week naar de ggz, daar hielpen ze me met weerbaarheidslessen en om beter te leren samenwerken. Veel mensen die me daar […]

Verder lezen

Stoppen met handen schudden

Nu we toch allemaal obsessief bezig zijn met hygiënische maatregelen om besmetting te vermijden, kunnen we misschien voorgoed afrekenen met ongewenst lichamelijk contact. Ik denk vooral aan definitief stoppen met handen schudden met allerlei vreemden, de begroeting waar je ouders je als kind al toe dwongen. Omdat het nu eenmaal zo hoort. Begroeten is net als afscheid nemen in veel situaties gewenst en handig. En als autist heb ik ook geen bezwaar tegen dergelijke rituelen. […]

Verder lezen

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

Gekkenwerk

Het is natuurlijk gekkenwerk om als autist een dag voor kerst nog de stad in te gaan. Maar het was zo gelopen (lees: ik had het uitgesteld) en dus liet ik me voortduwen door de drukte. Het plan was: alleen naar de boekwinkel en dan weer terug. Dus daar probeerde ik me aan vast te houden. Er waren idioot veel prikkels. Mensen met tassen die tegen me aanduwden. Verschillende soorten muziek. De lucht van de […]

Verder lezen

Gedachtenspaghetti

Ik ga weg. Weg bij de kliniek waar ik nu een half jaar ben opgenomen. Ik heb er na veel wikken en wegen voor gekozen om mijn behandeling te stoppen en elders een meer geschikte plek voor mijn problematiek te vinden.  Het was een hele opluchting om met mijn behandelaren over mijn besluit te kunnen praten, maar er kwam meteen een nieuw stoorzendertje op aan de horizon: het ongewisse. Niet weten wat er gaat gebeuren, […]

Verder lezen

Ik noem me liever borderliner dan autist

Persoonlijk heb ik maar weinig op met psychische labeltjes. In mijn ideale wereld zou het handboek van de psychiatrie dat wij in Nederland gebruiken zo de prullenbak in gaan. Ik ben meer fan van het andere classificatieysteem, de ICD, waar er geen verschil meer wordt gemaakt in persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline en vermijdend. Ik zou het zelfs nog minimalistischer willen en ook de ontwikkelingsstoornissen als hoogbegaafdheid en autisme geen aparte namen meer geven. In die ideale […]

Verder lezen

Stigma blijft een dingetje

Maandag begint deeltijdtherapie. Ik merk dat ik er erg onrustig onder ben ‘natuurlijk.. je komt in een groep met net zulke idioten als jij. Lekkere ben jij, gelijk je therapiegenoten beledigen, je hebt ze nog niet eens gezien. Hoezo stigmatiseren?! Schaam je!’ Uh… ja ik schaam me voor mijn eigen gedachtendemonen. En blijkbaar corrigeren die elkaar onderling ook al, waardoor ik mezelf veroordeel over iets waar ik helemaal niet achter sta. Snap jij het nog? […]

Verder lezen

Autisme? Ik?

Toen ik voor het eerst bij de GGZ kwam voor een kennismakingsgesprek was ik zo ontzettend zenuwachtig. Ik wist echt niet wat mij overkwam. Ik was toendertijd doorgestuurd door de psycholoog van het revalidatiecentrum. Meteen bij het adviesgesprek werd er al gesproken over mogelijk autisme. Autisme? Ik? Ik wilde het niet geloven. Ik voelde me gestoord. Ik kon toch geen autisme hebben? Toen ik thuis kwam begon ik natuurlijk meteen te googelen. Ik wist namelijk […]

Verder lezen

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen en opscheplepels. Koken is niet mijn beste kwaliteit en het is niet raar dat ik dingen laat vallen, herrie maak en veel mopper en zucht van ellende als ik mij met het bereiden van voedsel […]

Verder lezen