PTSS en hyperventilatie

PTSS en hyperventilatie

Sinds 2013 heb ik last van hyperventilatie. Dat ontstond nadat ik een traumatische ervaring had meegemaakt. Er schijnt een duidelijk verband te zijn tussen het ervaren van een trauma en ademhalingsklachten. Helaas is hier nog niet heel veel over bekend.

angst

Door mijn faalangst durf ik niets meer

Ik kijk om me heen en ik zie iedereen leuke dingen ondernemen. Zowel sportactiviteiten als kunstzinnige dingen. Het lijkt me heel fijn om gewoon maar wat nieuws te kunnen proberen. Om me met volle overtuiging en enthousiasme op een nieuwe

rij met deuren

De deurbewaker

Ik heb gemerkt dat ik mij er de laatste tijd bewust van kan zijn dat ik Michael ben, de Michael die ik wil zijn. Helaas ben ik die Michael nog vaak genoeg niet. Ik val nog vaak terug in oude

Snoepjes pillen

Het snoepje van de psychiater

“We hebben het nog niet over medicijnen gehad, hè.”Mijn ademhaling schiet omhoog. Spanning giert door mijn borstkas.“Nee, en dat ga ik ook niet doen.” Ik gris mijn tasje van de grond, sta op en trek mijn jas van de rugleuning.

Therapie

Toch in therapie

Na al die jaren toch in therapie. Groepstherapie nog wel. Al verschillende keren bij een psycholoog geweest, zelfs ooit een diagnose gekregen. Maar steeds weer dacht ik toch, ‘stel je niet aan, het gaat nu beter, therapie is voor échte problemen!’  Tot

Houdenvan

Houden van

‘Houden van’ is eigenlijk een heel ingewikkeld begrip. ‘Houden van’ betekent voor mij dat je iemand graag om je heen hebt, iemand die je heel dierbaar is en iemand die je echt niet wilt kwijtraken. Ik hou van mijn familie,

Conversiestoornis

“We weten dat je doet alsof”

“Doe niet zo flauw”, “werk even mee”, “stel je niet aan”, “we weten dat je doet alsof”. Zomaar een paar zinnen die enorme impact kunnen hebben. Vanavond werden ze naar mij toe uitgesproken door een ambulancebroeder. Uitleg in het kort:

Je gaat door.

Je gaat door.

Je gaat door, als je voeten pijn doen, je hart fladdert, je lichaam in een staat van continue pijn vervalt. Je gaat door nadat je lichaam in continue pijn vervalt. Je gaat door met je lessen, uit plichtsgevoel. Je gaat

De verloren zielen van december

De verloren zielen van december

Sinds twee jaar blog ik op Instagram. Daar is een community die verhalen over psychisch herstel met elkaar deelt. Het is ontroerend, hoopgevend, eerlijk. Soms is het zwart, vaak moedig. Iedereen steekt elkaar een hart onder de riem. Het is

Hyperbewustzijn

Hyperbewustzijn

Je herkent het misschien wel. Je zit in de bibliotheek te studeren, en ineens denk je: ik voel me zo vreselijk moe. Mijn arm doet zeer. Mijn concentratie is niet goed. Ik leer te langzaam. Of je maakt buiten een

De dag vangt aan

De dag vangt aan

Zo’n dag die je huilend zittend voor je kledingkast begint terwijl je je sokken pakt. Nog steeds niet helemaal losgeraakt uit een paniekaanval die gisteravond al begon. Vlagen afschuwelijke angst waarin je alleen maar kan huilen en wensen dat je

Gebruik angst in je voordeel

Toen ik nog maar een klein Eva’tje was speelde ik met de buurjongen wel eens met elastiekjes. We trokken eraan en probeerden hem weg te schieten. Ik leerde al snel dat de elastieken pijn kunnen doen als ik ze tegen

Toekomstbeeld

Toekomstbeeld

Ik denk dat iedereen zichzelf wel eens heeft afgevraagd; hoe zal de toekomst er voor mij uitzien? Sommige mensen zullen verlangen naar de toekomst, sommige mensen zullen bang zijn voor de toekomst. Zelf ben ik bang voor de toekomst. Bang

De kater komt later

De kater komt later

Ik zit op de grond in de douche en laat het warme water over me heen stromen. M’n hoofd rust tegen de muur en ik heb m’n ogen dicht. Alles duizelt. Ik ben brak en heb een flinke kater. Nee,

Hoe ging dat vroeger thuis?

Hoe ging dat vroeger thuis?

Al een tijd nu ben ik in therapie bij een psychotherapeut, we praten over veel verschillende onderwerpen. Situaties die ik moeilijk vind, gedachtes die constant in mijn hoofd rondspoken en herinneringen aan vroeger. Een onderwerp dat steeds terugkomt is thuis.

Twee maanden droog

Twee maanden droog

Ik ben zo bang dat dit allemaal te gemakkelijk gaat. Het is nu ongeveer 2 maanden geleden, ik tel de dagen niet eens echt meer. Ik begon in juli mijn jaarlijkse maand alcoholvrij, iets dat ik vroeger deed om mijn

Het eindstation

Het eindstation

Ik gun mezelf niet veel, want waarom zou ik het verdienen. Er zijn altijd mensen die het erger hebben, of slechter. Ik gunde mezelf de hulp jarenlang niet, want ik ben niet de moeite waard. Ik kan altijd nog verder

Studiocomplex

Studiocomplex

Deze blog gaat in op automutilatie. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van Sensoor.  Een foyer

Boos bestaat niet

Boos bestaat niet

In de blog “Zee van Emoties” beschreef ik hoe ik eigenlijk altijd tussen ‘niets voelen’ en ‘overspoeld raken’ zit, als het gaat om emoties. Het is lastig daarin een tussenweg te vinden, maar dat is iets waar ik keihard mee

Jammer dan!

Jammer dan!

Toen de zomer langzaamaan zijn intrede deed, stond ik iedere keer weer te dubben voor mijn kledingkast. Lange mouw, driekwartmouw, of toch korte mouw? Alleen al de gedachte dat ik met korte mouw naar buiten zou gaan, zorgde ervoor dat

Nu heb ik een punt bereikt

Nu heb ik een punt bereikt

Oké hier sta ik dan op het station, mooi die wolken… De zon schijnt loeihard op mijn gezicht, op mijn lijf, ik voel het branden. De tranen komen, ‘druk ze weg’ denk ik hardop, dit is het moment waarop ik denk NU

Andere artsen

Andere artsen

Deze blog gaat in op traumatische gebeurtenissen bij medische behandelingen. Denk aan jezelf als je dit leest en last hebt van angst voor hulpverleners of hypochondrie.  Het is zomer, en dat betekent dat niet alleen de reguliere mensen op vakantie

Ik maak mezelf kapot

Ik maak mezelf kapot

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Zorg voor jezelf en lees deze blog niet wanneer je denkt dat dit niet goed voor je is. Neem contact op met Sensoor als je behoefte hebt aan een gesprek. Ik zit in een

Schrijven over angst

Schrijven over angst

Een ieder is weleens bang. Bang voor een nieuwe schooldag, een sollicitatiegesprek, een eerste date en ga zo maar door. Angst is goed; het zorgt dat je alert bent in situaties. Maar bij mij beheert angst (vaak) een groot gedeelte

“niet bang zijn…”

“Niet bang zijn…”

Lange tijd was ik nergens bang voor. Daar was ik van overtuigd. Als tiener heb ik dat besloten en ik was eigenwijs genoeg om het vol te houden. Eigenlijk herkende ik angst op een gegeven moment gewoon niet meer. Vanaf

Een minitraan

Een minitraan

Het komt regelmatig ineens opzetten, een golf van verdriet die niet meer te houden is. Ik duik in elkaar, wil tegen mijn hoofd slaan, wil heel hard janken, maar er komt niets. Of bijna niets. Er komt een minitraan. Een

Het mag niet goed gaan

Het mag niet goed gaan

Het-mag-niet-goed-gaan-modus Er is een kant in mijzelf die zegt dat het niet goed met mij mag gaan. Dat ik destructieve gedragingen moet blijven vertonen, die de automutilatie, eetstoornis en andere ongezonde/ disfunctionele gedragingen niet los kan laten. Ik volg al

Ik ga op reis en neem mee…

Ik ga op reis en neem mee…

Angst + zelfdestructie + eenzaamheid + onverwerkte ervaringen. Een fantastische vakantiecocktail: op reis met je problemen. Volgende week vlieg ik naar Barcelona. Niet ver weg en niet voor lang (dus, zegt Superego, wat zeur je nou?), maar ik ben in

Eerste dag, masker op.

Eerste dag, masker op.

Vanmiddag mocht ons meisje voor het eerst wennen op school. Ze begint na de schoolvakantie. Net als alle andere kindjes die langskwamen. Ze zat dus nog niet gelijk in een volle klas. Stoer masker Toen we binnen kwamen en een

Verlatingsangst is voor mij

Verlatingsangst is voor mij…

Hoe het voelt Verlatingsangst is meer dan alleen angst. Het is ook oneindig rouwen om verlies wat niet is geleden. Altijd boos en intens verdrietig zijn om gebeurtenissen die niet hebben plaatsgevonden. Altijd het gevoel hebben dat de angst al is uitgekomen.

Een brandend huis

Een brandend huis

“Voorzichtig betreedt ze de ladder, de treden zijn gloeiend heet. Het allerliefst blijft ze waar ze is, daar waar het veilig is. Ze beklimt de ladder en komt een stukje hoger dan ze was. Haar handen branden en van haar

Verdriet is lichamelijk

Verdriet is lichamelijk

Ongeveer vier jaar geleden is bij mij de angst er pas echt in geslopen. Ik bedoel daarmee te zeggen: ik was altijd al angstig, maar door samenloop van omstandigheden werd 2014 het daadwerkelijke startschot gegeven voor de Angst – met

Leven tussen extremen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten,

Moeilijk of hoogbegaafd?

Moeilijk of hoogbegaafd?

Ik stel me aan. Ik heb geen groot trauma, ik ben niet mishandeld. Ik had (en heb) ouders die voor me klaar staan. Ik ben gesteund, verzorgd. Waarom ben ik dan zo moeilijk? Doe ik zo moeilijk? Waarom heb ik

Man alleen voor een raam

Je kunt het niet alleen

“Je kunt het niet alleen.” Dat is een uitspraak die ik niet zou ontkennen. Iedereen heeft mensen om zich heen nodig die je warmte en liefde geven, mensen bij wie een knikje al voldoende is om elkaar te begrijpen, mensen