Blogs over advies

Gescheiden door mijn psychische klachten

Deze blog gaat over suïcidaliteit. Heb je zelf suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl. Het was 2005, we zaten samen op de dagbehandeling in een jeugdkliniek. Ik vond hem gelijk leuk en hij mij achteraf ook. Na twee jaar vriendschap werd het een relatie en hij kwam al snel bij mij en mijn moeder inwonen. Ik was altijd bang dat hij […]

Verder lezen

Mijn avontuur in Spanje

Ondertussen zit ik alweer ruim drie maanden in Spanje, waar ik vrijwilligerswerk doe bij een paardenopvang. Het is zwaar hier. Niet zozeer het verzorgen van de dieren, maar vooral de weg die ik met mezelf bewandel.  In augustus ben ik terug naar Spanje vertrokken, nadat ik daar in juli drie weken vrijwilligerswerk had gedaan. Dit beviel me prima, dus belden de eigenaresse van de stichting en ik met mijn ouders om te vertellen dat het […]

Verder lezen

Mijn eerste paniekaanval

Toen ik mijn eerste paniekaanval kreeg, duurde het een heel jaar voordat ik op de juiste plek terecht kwam voor goede hulp. In dat jaar ging er veel kapot. En het ergste van alles: dat was niet nodig geweest. Als er ook maar één adequate hulpverlener op mijn pad gekomen was, tenminste. Die had gezien dat het hier niet om een hulpeloze student met een identiteitscrisis ging. In deze blog vertel ik je over mijn […]

Verder lezen

Werken met psychische problemen

Al jaren vind ik het bij sommige mensen lastig om open te zijn over mijn psychische problemen. Vooral op werk. Nou kan ik zelf door mijn problemen niet werken, maar om mezelf toch een beetje bezig te houden, heb ik laagdrempelige baantjes. Zo zit ik in de cliëntenraad van een GGZ-instelling, hier heeft iedereen zijn eigen problemen, dus open zijn is hier vrij makkelijk voor me. Maar ook pas ik op kinderen, en hier vind […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Gedachtenspaghetti

Ik ga weg. Weg bij de kliniek waar ik nu een half jaar ben opgenomen. Ik heb er na veel wikken en wegen voor gekozen om mijn behandeling te stoppen en elders een meer geschikte plek voor mijn problematiek te vinden.  Het was een hele opluchting om met mijn behandelaren over mijn besluit te kunnen praten, maar er kwam meteen een nieuw stoorzendertje op aan de horizon: het ongewisse. Niet weten wat er gaat gebeuren, […]

Verder lezen

#doeslief

Vandaag de dag mist er een hoop respect in de wereld. Respect voor elkaars gevoelens vooral. Oordelen over hoe iemand zich voelt of zou moeten voelen. Mensen, ik kan niet in jouw hoofd en hart kijken, en jij niet in de mijne. Wie ben jij om te oordelen dat iemand zich aanstelt, of juist te luchtig reageert? Iedereen mág voelen wat die voelt, dat is je bestaansrecht. Even op mijzelf gericht: als ik vraag om […]

Verder lezen

De zin van je leven schrijf je zelf

Laat  mij schrijven, laat mij schrijven! Zoveel zin heb ik in het leven. Wat is dat gevoel lang weg geweest! Dat ik er zin in heb, benieuwd ben wat de toekomst mij gaat brengen, sterker nog dat ik allerlei dingen doe om de toekomst aangenaam te maken en te houden. Het is heel lang heel slecht gegaan met mij. Sterker nog, ik heb wel 7 stickers uit het DMS-5 plakboek. Soms, zeker in mijn niet-stabiele […]

Verder lezen

Het kan altijd erger

Deze blog gaat in op automutilatie en anorexia. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de luisterlijn.  Mezelf en mijn problemen serieus nemen, is nooit mijn sterkste kant geweest. Ik vergeleek mezelf altijd met anderen en kon alleen maar denken: “Ach, wat zeur ik? Het kan altijd erger!” Mijn […]

Verder lezen

‘Dag mevrouw, het ga u goed!’ – Wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn

Deze blog gaat in op anorexia. Denk aan jezelf als je worstelt met eetstoornissen.  Voor iedereen die denkt dat psychiatrische diagnoses hip zijn, voor iedere leek die denkt zichzelf of anderen te kunnen diagnosticeren en vooral voor zorgverzekeraars die het allemaal steeds minder serieus lijken te nemen: Voor jullie beschrijf ik wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn, met voor mij als hoofddiagnose anorexia nervosa. Ik raak de grip op de realiteit kwijt. Dat […]

Verder lezen

Nergens veilig

Ik voel mij nergens veilig, nooit. Nooit gedaan ook trouwens. Toch hoor ik sinds mijn terugval vaak dat het eerder nooit opviel dat ik traumaklachten had. Nu wel dus. Iedereen die vroeger wist van mijn complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSS), wist wel dat ik wat dingen had meegemaakt, dat ik moeilijk sliep en er psychologisch nou niet als een ster erbij zat. Toch leek ik voor lange tijd te functioneren. Te lang. Tot alles in elkaar […]

Verder lezen

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder en barstte ik, compleet oververmoeid en overprikkeld, in huilen uit. Het was de herhaling van het begin van mijn burn-out periode en helaas een onontkoombare reminder dat ik er nog niet uit ben. Sinds die […]

Verder lezen

Vermijden

Ik mag niet met ‘ik’ beginnen, dat is egocentrisch. Ik mag niet mijn diagnose benoemen, dan val ik mijn ouders af. Ik mag geen borderliner zijn, dan denken mensen dat ik gevaarlijk ben. Ik mag niet om iets vragen, dan ben ik afhankelijk. Ik mag niet over mezelf praten, dan vind ik mezelf te belangrijk. Ik mag niet naar een ander vragen, misschien breng ik ze in verlegenheid. Ik mag niet vermijden, ik moet stoer […]

Verder lezen

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen en opscheplepels. Koken is niet mijn beste kwaliteit en het is niet raar dat ik dingen laat vallen, herrie maak en veel mopper en zucht van ellende als ik mij met het bereiden van voedsel […]

Verder lezen

De valkuil van verkeerde keuzes.

Soms baal ik van de manier waarop ik mensen toelaat in mijn leven. Ondanks overduidelijke onderbuikgevoelens ga ik vaak op mooie praatjes af. Op de zogenaamde belofte dat ik mij gehoord mag voelen. Dat iemand zegt mij te begrijpen. Dat hij of zij graag iets voor mij wil doen. Ongevraagd hulp aanbiedt. Totdat diegene zich ineens midden in mijn gezin en in mijn leven bevindt. Op een heel centrale plaats. Soms zelfs in plaats van […]

Verder lezen

Geitenwollen labels

Het was april of mei vorig jaar en ik was ongelukkig. Ik woonde in een stad die niet als thuis voelde en ook op het werk ging het niet lekker. Ik was wel gewend om in de wintermaanden niet zo lekker in mijn vel te zitten. Maar deze keer hield die winterdepressie wel erg lang aan. Nadat ik ook nog eens een angstaanval in de bus kreeg, bedacht ik dat met een professional praten wel een goed […]

Verder lezen