Vergeving

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik

(n)ooit tevreden

(N)ooit tevreden

Vandaag heeft de krachtige ik de overhand. Niet te, maar wel vol zelfvertrouwen. Ik ga sporten, ik ga weer op krachten komen en ik ga het helemaal maken. Misschien met mijn kunst, misschien in een ‘gewone’ baan. Via de dagbesteding

roer

Het roer gaat om

Een paar dagen geleden liep ik in de supermarkt en daar had ik een mooi en leuk gesprek met iemand. Hij vroeg naar mijn gezondheid en aan het eind van het gesprek zei hij, super aardig bedoeld natuurlijk, “Ik hoop

de generatie DSM

De ‘Generatie DSM’

Ik hoor het mensen zo vaak zeggen: “Vroeger had daar toch ook niemand last van? Het lijkt wel of het in de mode is. Vroeger was je gewoon een beetje druk of dromerig.” Klopt! Ik was beide en op 35-jarige

Mensen op een voetstuk plaatsen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik

Acceptatie

Acceptatie

Acceptatie. Net zo’n dooddoener als loslaten, wat eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Toch zal er er wel een soort van boodschap inzitten. Anders zou het niet zo’n cliché zijn. Acceptatie… Ik dacht eigenlijk wel dat ik mijn borderline en alles wat

Brug met netten aan de zijkant

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker

Kopje onder

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar

Lief klein meisje

Lief klein meisje

“Lief klein meisje, Sorry voor alle keren dat ik je van mij weg heb geduwd. Dat ik je niet kon troosten, omdat ik het moeilijk vond. Het spijt me dat ik je de rug heb toegekeerd en je af heb

Domme fout, zwarte gevolgen

Domme fout, zwarte gevolgen

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl Ik heb een week lang maar een halve dosis antidepressiva geslikt. Dom dom! Het is behoorlijk zwart in mijn hoofd.

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Liefdesangst

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld

Verlangen naar moederliefde

Verlangen naar moederliefde

Regelmatig komt in deze periode dat diepe intense verlangen naar een moeder naar boven. Iemand die dat kleine meisje van 5 of jonger in de armen neemt en haar onvoorwaardelijke liefde geeft en beschermt tegen de grote boze buitenwereld en

Angst voor de angst

Angst voor de angst

Ik zit thuis, en denk aan het feit dat ik morgen weer therapie heb, om mijn trauma’s een plekje te geven. Ik heb een hele goede psychologe die mij deze therapie geeft. Maar als ik denk aan het feit dat