Meisjekijktinspiegel

Ben ik dit echt?

Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me goed vandaag. Werk was leuk,

Vragen

Huh, heb jij autisme?

Ik ben Bo, een meisje dat sociaal en vrolijk is. Dit krijg ik vaak teruggekoppeld door mensen als ze mij voor het eerst hebben gezien. Zodra ik vertel over mijn autisme krijg ik vaak te horen “Huh Bo, heb jij

Hyperbewustzijn

Hyperbewustzijn

Je herkent het misschien wel. Je zit in de bibliotheek te studeren, en ineens denk je: ik voel me zo vreselijk moe. Mijn arm doet zeer. Mijn concentratie is niet goed. Ik leer te langzaam. Of je maakt buiten een

Zelfacceptatie in het openbaar

Naast bloggen op dsmmeisjes ben ik openbaar gaan bloggen onder mijn eigen naam. Ook over onze financiële problemen als gevolg van ons vastlopen. Ik deel links ernaar op social media en heb allemaal mensen uitgenodigd om vriendjes mee te worden.

Hoop op beter

Hoop op beter

Vandaag had ik het adviesgesprek met twee psychologen, de psycholoog die mijn persoonlijkheidsonderzoek heeft afgenomen en de psycholoog die de deeltijdtherapie leidt. De diagnose die zij aan de hand van het onderzoek gesteld hebben is gelijk aan de diagnose vorig

Boos bestaat niet

Boos bestaat niet

In de blog “Zee van Emoties” beschreef ik hoe ik eigenlijk altijd tussen ‘niets voelen’ en ‘overspoeld raken’ zit, als het gaat om emoties. Het is lastig daarin een tussenweg te vinden, maar dat is iets waar ik keihard mee

Opnieuw gekeurd

Opnieuw gekeurd

Omdat ik naar een andere organisatie ga, word ik opnieuw onderzocht. Ik merk dat het me onrustig maakt. Wat als er weer wat anders uit rolt? Ik heb net deze diagnose geaccepteerd. Wat dat betreft is deze angst wel passend;

Imperfectie maakt je sterk

Imperfectie maakt je sterk

Succes en waardering Mensen kennen mij als een vrolijke studente. Een creatieveling, een klusser, een avonturier, een harde werker. Iemand met een passie voor dieren. Een jonge meid die geniet van haar studie met kinderen, een toekomstig leerkracht. Veel mensen

Eerste dag, masker op.

Eerste dag, masker op.

Vanmiddag mocht ons meisje voor het eerst wennen op school. Ze begint na de schoolvakantie. Net als alle andere kindjes die langskwamen. Ze zat dus nog niet gelijk in een volle klas. Stoer masker Toen we binnen kwamen en een

Vergeving

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik

(n)ooit tevreden

(N)ooit tevreden

Vandaag heeft de krachtige ik de overhand. Niet te, maar wel vol zelfvertrouwen. Ik ga sporten, ik ga weer op krachten komen en ik ga het helemaal maken. Misschien met mijn kunst, misschien in een ‘gewone’ baan. Via de dagbesteding

Het roer gaat om

Het roer gaat om

Een paar dagen geleden liep ik in de supermarkt en daar had ik een mooi en leuk gesprek met iemand. Hij vroeg naar mijn gezondheid en aan het eind van het gesprek zei hij, super aardig bedoeld natuurlijk, “Ik hoop

de generatie DSM

De ‘Generatie DSM’

Ik hoor het mensen zo vaak zeggen: “Vroeger had daar toch ook niemand last van? Het lijkt wel of het in de mode is. Vroeger was je gewoon een beetje druk of dromerig.” Klopt! Ik was beide en op 35-jarige

Mensen op een voetstuk plaatsen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik

Acceptatie

Acceptatie

Acceptatie. Net zo’n dooddoener als loslaten, wat eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Toch zal er er wel een soort van boodschap inzitten. Anders zou het niet zo’n cliché zijn. Acceptatie… Ik dacht eigenlijk wel dat ik mijn borderline en alles wat

Brug met netten aan de zijkant

Vangnetten

Vandaag is zo’n dag dat ik weer ontiegelijk dankbaar ben voor onze huishoudelijke hulp. Ze komt een keer in de twee weken drie uurtjes. Mijn berg was groeide langzaam en meestal is dat een teken dat het niet zo lekker

Kopje onder

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar

Lief klein meisje

Lief klein meisje

“Lief klein meisje, Sorry voor alle keren dat ik je van mij weg heb geduwd. Dat ik je niet kon troosten, omdat ik het moeilijk vond. Het spijt me dat ik je de rug heb toegekeerd en je af heb

Domme fout, zwarte gevolgen

Domme fout, zwarte gevolgen

Ik heb een week lang maar een halve dosis antidepressiva geslikt. Dom dom! Het is behoorlijk zwart in mijn hoofd. Het voordeel is dat ik weer glashelder heb waarom ik al die rommel slik. Sinds ik er medicatie tegen migraine

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en

Liefdesangst

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld

Verlangen naar moederliefde

Verlangen naar moederliefde

Regelmatig komt in deze periode dat diepe intense verlangen naar een moeder naar boven. Iemand die dat kleine meisje van 5 of jonger in de armen neemt en haar onvoorwaardelijke liefde geeft en beschermt tegen de grote boze buitenwereld en

Angst voor de angst

Angst voor de angst

Ik zit thuis, en denk aan het feit dat ik morgen weer therapie heb, om mijn trauma’s een plekje te geven. Ik heb een hele goede psychologe die mij deze therapie geeft. Maar als ik denk aan het feit dat

Kale tak

Kale tak

Grijze wolken kleuren de lucht. De bomen steken hun kale takken omhoog. Ik voel mij een kale tak. Dor, doods, nutteloos, waardeloos. De grijze kleur van de wolken past bij de mist in mijn hoofd. De mist in mijn hoofd

Man in de ggz

Van jongen tot man in de GGZ

In de puberteit moest ik als enige jongen van de klas naar de schooldokter. Ik had de vragenlijst over mijn algemene gezondheid te negatief ingevuld. En zo werd ik als enige jongen uit de klas geroepen en er volgden wat

Vermoeidheid

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het

En dan de finale diagnose…

En dan de finale diagnose…

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Finale diagnose… Ik weet het nog zo goed. Het

Kutkat

Kutkat

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Lees deze blog daarom niet als je weet dat dit niet fijn voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van Sensoor. Zelfbeschadiging en littekens

Mijn eerste depressie

Mijn eerste depressie

Sinds mijn 17e heb ik last van depressies. De aanleiding? Gek genoeg was er niet echt een aanleiding. Jarenlang, 11 lange jaren lang, ben ik gepest. Op de kleuterschool moesten ze mij al niet en dat is zo gebleven tot