jongen in de spiegel

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel

jongen op trap

De weg naar mijn transitie

Rond mijn tiende jaar werd ik ongesteld en begon ik een vrouwelijk lichaam te krijgen, terwijl ik nog maar een kind was. Daar kreeg ik het erg moeilijk mee. Het voelde niet als iets van mij. Het hoorde niet bij

jongen achter deur

Mijn onzekerheid en faalangst

Ik zou graag wat willen vertellen over mijn onzekerheden, wat zich onder andere uitte in faalangst en hoe zich dat verder ontwikkeld heeft. Ontwikkelingsachterstand Als kind had ik een algehele ontwikkelingsachterstand en werd ik erg gepest. Mijn moeder was al

Meisjekijktinspiegel

Ben ik dit echt?

Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me goed vandaag. Werk was leuk,

Vragen

Huh, heb jij autisme?

Ik ben Bo, een meisje dat sociaal en vrolijk is. Dit krijg ik vaak teruggekoppeld door mensen als ze mij voor het eerst hebben gezien. Zodra ik vertel over mijn autisme krijg ik vaak te horen “Huh Bo, heb jij

Hyperbewustzijn

Hyperbewustzijn

Je herkent het misschien wel. Je zit in de bibliotheek te studeren, en ineens denk je: ik voel me zo vreselijk moe. Mijn arm doet zeer. Mijn concentratie is niet goed. Ik leer te langzaam. Of je maakt buiten een

Zelfacceptatie in het openbaar

Naast bloggen op dsmmeisjes ben ik openbaar gaan bloggen onder mijn eigen naam. Ook over onze financiële problemen als gevolg van ons vastlopen. Ik deel links ernaar op social media en heb allemaal mensen uitgenodigd om vriendjes mee te worden.

Hoop op beter

Hoop op beter

Vandaag had ik het adviesgesprek met twee psychologen, de psycholoog die mijn persoonlijkheidsonderzoek heeft afgenomen en de psycholoog die de deeltijdtherapie leidt. De diagnose die zij aan de hand van het onderzoek gesteld hebben is gelijk aan de diagnose vorig

Boos bestaat niet

Boos bestaat niet

In de blog “Zee van Emoties” beschreef ik hoe ik eigenlijk altijd tussen ‘niets voelen’ en ‘overspoeld raken’ zit, als het gaat om emoties. Het is lastig daarin een tussenweg te vinden, maar dat is iets waar ik keihard mee

Opnieuw gekeurd

Opnieuw gekeurd

Omdat ik naar een andere organisatie ga, word ik opnieuw onderzocht. Ik merk dat het me onrustig maakt. Wat als er weer wat anders uit rolt? Ik heb net deze diagnose geaccepteerd. Wat dat betreft is deze angst wel passend;

Imperfectie maakt je sterk

Imperfectie maakt je sterk

Succes en waardering Mensen kennen mij als een vrolijke studente. Een creatieveling, een klusser, een avonturier, een harde werker. Iemand met een passie voor dieren. Een jonge meid die geniet van haar studie met kinderen, een toekomstig leerkracht. Veel mensen

Eerste dag, masker op.

Eerste dag, masker op.

Vanmiddag mocht ons meisje voor het eerst wennen op school. Ze begint na de schoolvakantie. Net als alle andere kindjes die langskwamen. Ze zat dus nog niet gelijk in een volle klas. Stoer masker Toen we binnen kwamen en een

Vergeving

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik